VW 01137 منطقه جابجایی مایعات - الزامات تمیز کردن قطعات جابجایی مبرد

VW 01137 منطقه جابجایی مایعات - الزامات تمیز کردن قطعات جابجایی مبرد

استاندارد «VW 01137 ناحیه انتقال سیال - الزامات تمیزکاری برای اجزای انتقال مایع خنک‌کننده» که توسط شرکت خودروسازی فولکس واگن تدوین شده است ، الزامات تمیزکاری اجزایی را که مایع خنک‌کننده را منتقل می‌کنند، شرح می‌دهد. این اجزا طبق جدول ارائه شده در استاندارد به چهار نوع طبقه‌بندی می‌شوند:

VW 01137 منطقه جابجایی مایعات - الزامات تمیز کردن قطعات جابجایی مبرد

  • یکپارچه: هسته بخاری، رادیاتور کمکی
  • الف) رادیاتور، رادیاتور دمای پایین
  • ب: خنک‌کننده روغن، خنک‌کننده سیال گیربکس، خنک‌کننده هوای شارژ غیرمستقیم
  • ج: تمام مبدل‌های حرارتی نصب شده یا لحیم‌کاری شده در خلاء

به عنوان الزامات عمومی، الزامات مختلف تمیزکاری باید از مشخصات و نقشه‌های عملکرد مربوط به قطعه گرفته شوند. مقادیر تمیز کردن مورد نیاز نباید بیش از حد باشد.

قطعات پس از تمیز شدن توسط سازنده تا زمان مونتاژ باید عاری از هرگونه آلودگی باشند. برای تضمین این امر، باید یک وسیله حفاظت حمل و نقل مطابق با استاندارد VW 50157 انتخاب شود.

نمونه‌برداری از قطعات پس از تکمیل کل فرآیند تولید انجام می‌شود تا تأیید شود که الزامات تمیزکاری رعایت شده‌اند. بررسی تمیزی روی قطعات یا مجموعه‌های جداگانه‌ای که آماده مونتاژ یا تحویل هستند، انجام می‌شود.

الزامات به شرح زیر تعیین شده است:

  • تمیزی قطعات باید در کل زنجیره فرآیند با نمونه‌برداری و بازرسی مستقیم قطعات در خط مونتاژ تأیید شود.
  • نمونه تصادفی باید حداقل شامل ۵ مورد باشد.
  • محل نمونه‌برداری باید همیشه ثبت شود. استثنائاتی برای کانال‌هایی که هنگام نصب بسته هستند، وجود دارد و باید جداگانه مشخص شوند. برای مثال، قطعه باید قبل از خاموش شدن تمیز شود (برای جلوگیری از باقی ماندن هرگونه باقیمانده سیال تحلیلی که می‌تواند باعث خوردگی قطعه شود).
  • آنالیز تمیزی باید بلافاصله پس از جمع‌آوری نمونه‌های اجزا انجام شود.
  • برای جلوگیری از آلودگی اجزا به دلیل عوامل محیطی، نمونه‌ها باید با استفاده از وسایل نقلیه مناسب حمل و نقل و محافظت شوند.

میزان فلوراید در کل مدار خنک‌کننده نباید از حد مجاز ۷۰ میلی‌گرم در لیتر تجاوز کند. هنگامی که از فلاکس حاوی فلوراید در مبدل‌های حرارتی که مایع خنک‌کننده از آنها عبور می‌کند استفاده می‌شود، آلودگی ناشی از این فلاکس باید محدود و پایش شود تا اطمینان حاصل شود که از حد مشخص شده در بالا تجاوز نمی‌کند. آزمایش غلظت فلوراید و باقیمانده ذرات برای مبدل حرارتی مربوطه طبق استاندارد PV 70 انجام می‌شود.

با در نظر گرفتن طراحی خنک‌کننده/رادیاتور و نوع مربوطه، طرف خنک‌کننده نباید از محدودیت‌های قابل اجرا برای غلظت مجاز فلوراید در محلول شستشو و مقدار کل ذرات باقیمانده وزنی در محلول شستشو تجاوز کند.

غلظت فلوراید طبق استاندارد PV 3678 تعیین شده و سپس هر مبدل حرارتی بر اساس نوع مربوطه دسته بندی می شود. باید از مشخصات بالاترین رده ممکن برای نوع مبدل حرارتی مربوطه استفاده شود.

به منظور در نظر گرفتن لحیم کاری لوله های کولر/رادیاتور روی صفحه لوله، طول درز لحیم در مبدل های حرارتی با طراحی لوله تا شده طبق فرمول یا نمونه های محاسباتی ارائه شده در استاندارد محاسبه می شود.

برای مبدل‌های حرارتی با طراحی چندلایه روی هم چیده شده، محاسبه مساحت سطح در سمت خنک‌کننده طبق فرمول یا نمونه‌های محاسباتی ارائه شده در استاندارد انجام می‌شود.

مبدل‌های حرارتی تولید شده با استفاده از عوامل سیال‌ساز حاوی کلرید و روش لحیم‌کاری اکسیژن-استیلن باید تحت ارزیابی ویژه قرار گیرند. پس از تمیزکاری پس از تولید مبدل‌های حرارتی، میزان کلرید روی سطوح اجزای حامل مایع خنک‌کننده باید با خواص شیمیایی شرح داده شده در استاندارد TL 82403 مطابقت داشته باشد. ویژگی‌های اضافی باید بر اساس الزامات سیستم طبق استاندارد TL 52541 باشند.

باید اطمینان حاصل شود که تمام سطوح قطعاتی که رسانای خنک‌کننده هستند، عاری از بقایای سیالات فرآیندی مورد استفاده باشند، مثلاً خمیر، گریس و روغن (هیدروکربن‌ها). سیالات فرآیندی که در تماس با سطوح قطعات حامل مایع خنک‌کننده قرار می‌گیرند، باید بدون برجای گذاشتن هیچ گونه اثری در طول فرآیند تولید یا مونتاژ، حذف شوند.

برای قطعات نصب شده روی موتور، مقادیر تمیزی هدف، الزامات مطابق با استاندارد VW 01134 و استانداردهای خاص قطعه، به عنوان مثال. استاندارد PV 3347 برای قطعات اصلی موتور، استاندارد PV 3336 برای شلنگ‌ها، خطوط لوله و قطعات مدار، و استاندارد PV 3678 برای مبدل‌های حرارتی اعمال می‌شود.

اصطلاحات زیر به عنوان توصیف کلی برای انواع ذرات ارزیابی شده در جدول مقادیر هدف استفاده می‌شوند:

  • ذرات سخت (ساینده، ظاهری فلزی)
    • ذرات فلزی براق (مانند آهن، فولاد، آلیاژهای آلومینیوم، آلیاژهای مس)
    • ریخت‌شناسی بلور (مثلاً ماسه، مواد ساینده، اکسیدها)

نمونه‌هایی از ذرات ساینده: شن، کوراندوم، بقایای مواد ساینده، سیلیکات‌ها، اکسیدها، مواد معدنی و سرامیک‌ها، فولادها، آهن‌ها، مواد پوشش‌دهنده سخت مانند پوشش‌های ضد سایش، پلاستیک‌های پلی‌آمید (تقویت‌شده با الیاف شیشه)، الیاف شیشه.

  • ذرات نرم (ظاهر غیر ساینده و غیر فلزی)
    • پوشش‌ها و بقایای رنگ
    • ذرات آلی و معدنی (مصنوعی) (به عنوان مثال الاستومرها، سلولز، نشاسته، چوب، حشرات، الیاف)

الیاف باید با استفاده از طول مؤثر آنها اندازه‌گیری شوند. الیاف به عنوان ذراتی در نظر گرفته می‌شوند که نسبت طول مؤثر آنها به حداکثر دایره محاطی حداقل 20 باشد. حداکثر عرض اندازه‌گیری شده به عنوان حداکثر دایره محاطی نباید از 50 میکرومتر تجاوز کند.

تمیزی اجزا از طریق اندازه و نوع ذرات (مورفولوژی) ارزیابی می‌شود. تعداد ذرات باید بر اساس دسته بندی اندازه ها طبق استاندارد ISO 16232 ذکر شود. برای تعیین مورفولوژی، حداقل باید بزرگترین بعد یک ذره (طول ذره) بر حسب میکرومتر تعیین و ارزیابی شود. در صورت امکان، عرض ذرات باید مشخص شود.

مقادیر تمیزی هدف برای اجزا و مجموعه‌های منفرد در جدول ارائه شده در استاندارد آمده است. ذراتی که برای عملکرد حیاتی هستند، نباید بیش از ۶۰۰ میکرومتر باشند.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات تست نیز مطابق با استاندارد «VW 01137 محل جابجایی مایعات - الزامات تمیز کردن اجزای جابجایی مبرد» به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ