خواص مه آلود کردن مواد داخلی خودرو GWT A E01-02

خواص مه آلود کردن مواد داخلی خودرو GWT A E01-02

استاندارد "GWT A E01-02 خواص مه‌آلودگی مواد داخلی خودرو" که توسط شرکت Great Wall Motor Company Limited (GWM)، تولیدکننده خودرو چینی، تدوین شده است، بر خواص مه‌آلودگی مواد روکش داخلی خودرو تمرکز دارد. این روش که شامل روش‌های آزمایش و محدودیت‌های خواص مه‌آلودگی مواد روکش در وسایل نقلیه موتوری است، به طور خاص به عنوان آزمون مه‌آلودگی وزنی تعریف می‌شود.

خواص مه آلود کردن مواد داخلی خودرو GWT A E01-02

میعان، تراکم مواد فرار یا نیمه فرار است که از مواد داخلی خودرو روی سطوح خنک‌تر، به ویژه شیشه جلو و سایر سطوح شیشه‌ای، آزاد می‌شوند. مواد داخلی ممکن است شامل مواد زیر باشند:

  • بلستسزرس
  • افزودنی‌های فرآوری
  • مونومرهای باقیمانده
  • روغن‌ها و روان‌کننده‌ها
  • اجزای چسب
  • پلیمرهای با وزن مولکولی کم
  • سایر ترکیبات آلی فرار یا نیمه فرار

وقتی فضای داخلی خودرو گرم می‌شود، این مواد می‌توانند تبخیر شوند. اگر بخار سپس به سطح شیشه خنک‌تری برسد، می‌تواند متراکم شود و رسوب ریزی تشکیل دهد. این پدیده مهم است زیرا رسوبات بیش از حد می‌توانند وضوح نوری شیشه‌های خودرو را کاهش دهند.

هدف اصلی استاندارد GWT A E01-02 تعیین تمایل مواد داخلی به آزاد کردن مواد قابل چگالش در شرایط دمای بالا است. بنابراین، این آزمایش امکان ارزیابی کنترل‌شده‌ی موارد زیر را فراهم می‌کند: مواد داخلی، گرمایش، آزاد کردن مواد قابل چگالش، چگالش و اندازه‌گیری. این استاندارد به جای تعریف ساده‌ی یک تکنیک اندازه‌گیری، روش آزمایش و محدودیت‌های پذیرش را با هم ترکیب می‌کند.

عملکرد ضد بخار به دلایل مختلف یکی از ویژگی‌های مهم کیفیت داخلی خودرو است:

  • دید راننده: وجود ذرات معلق در داخل شیشه جلو می‌تواند به بخار گرفتگی و کاهش دید کمک کند، به خصوص زمانی که شرایط نوری نامساعد باشد.
  • کیفیت داخلی: میعان می‌تواند یک لایه نامطلوب روی سطوح شیشه ایجاد کند. این می‌تواند به یک مشکل کیفی قابل توجه در خودروهای جدید تبدیل شود.
  • انتخاب مواد: پلاستیک‌ها، الاستومرها، منسوجات، فوم‌ها، پوشش‌ها، چسب‌ها و سایر مواد داخلی مختلف می‌توانند مقادیر مختلفی از مواد قابل تراکم را آزاد کنند. آزمایش به مهندسان این امکان را می‌دهد که مواد را قبل از ترکیب آنها در اجزای تولیدی مقایسه کنند.
  • کنترل فرمولاسیون مواد: نتیجه ضعیف مه‌پاشی ممکن است نشان‌دهنده وجود مقادیر بیش از حد اجزای فرار یا نیمه‌فرار باشد. تولیدکنندگان می‌توانند از این نتیجه برای بهینه‌سازی فرمولاسیون‌ها، افزودنی‌ها و شرایط فرآوری خود استفاده کنند.

استاندارد GWT A E01-02 به عنوان یک روش مه‌پاشی وزنی تعریف شده است. در آزمایش مه‌پاشی وزنی، یک نمونه ماده آماده شده در یک دستگاه مه‌پاشی قرار داده شده و تحت گرمایش کنترل‌شده قرار می‌گیرد. اصل کلی به شرح زیر است:

  • یک نمونه نماینده تهیه می‌شود.
  • نمونه در دستگاه آزمایش قرار داده می‌شود.
  • این ماده تحت شرایط کنترل‌شده حرارت داده می‌شود.
  • اجزای فرار و نیمه فرار آزاد می‌شوند.
  • مواد آزاد شده به سمت سطح جمع‌آوری خنک‌تر حرکت می‌کنند.
  • مواد چگالنده روی کلکتور جمع می‌شوند.
  • دستگاه جمع کننده قبل و بعد از آزمایش وزن می شود.
  • افزایش جرم، نشان دهنده مقدار ماده چگال شونده جمع آوری شده است.

بنابراین، این تکنیک، وزن‌سنجی نامیده می‌شود و نتیجه با اندازه‌گیری جرم تعیین می‌شود.

مفهوم کلی وزن‌سنجی در سایر مشخصات مه‌پاشی خودرو، از جمله DIN 75201، SAE J1756، GMW 3235 و ISO 6452 نیز استفاده می‌شود.

یک سیستم تست مه‌پاشی که در آزمایش‌ها استفاده می‌شود معمولاً شامل موارد زیر است:

  • یک منبع گرمایش کنترل‌شده.
  • محفظه/محفظه آزمایش مه‌پاشی
  • دارنده نمونه
  • سطح تراکم/جمع آوری
  • سیستم کنترل دما
  • ترازو برای اندازه‌گیری وزنی
  • تجهیزات پایش دما

دستگاه باید شرایط دمایی تکرارپذیر را فراهم کند زیرا مقدار ماده آزاد شده به شدت تحت تأثیر دما قرار دارد.

این آزمایش در درجه اول برای موادی که در فضای داخلی خودرو استفاده می‌شوند، اعمال می‌شود:

  • مواد داشبورد
  • مواد تزئینی درب
  • پلاستیک‌های داخلی
  • الاستومرها
  • پارچه
  • سنتتیک دری
  • چرم
  • فوم ها
  • مواد حاوی چسب
  • مواد پوشش داده شده
  • سایر اجزای داخلی غیرفلزی

ابعاد دقیق نمونه، الزامات شرایط محیطی، دمای آزمایش، مدت زمان و معیارهای پذیرش در استاندارد GWT A E01-02 مشخص شده است.

در رویکرد وزنی، اندازه‌گیری اساسی، جرم ماده چگالش‌پذیر رسوب‌شده روی جمع‌کننده است. یک نمایش ساده‌شده به این صورت است: جرم مه‌پاشی = جرم پس از آزمایش - جرم پیش از آزمایش. به‌طورکلی، جرم رسوب‌شده کمتر نشان می‌دهد که ماده، ماده چگالش‌پذیر کمتری آزاد کرده و بنابراین عملکرد مه‌پاشی بهتری دارد. با این حال، تصمیم واقعی برای قبولی/رد باید با استفاده از محدودیت‌های مشخص‌شده در نسخه مربوطه GWT A E01-02 گرفته شود. این تمایز مهم است زیرا مشخصات سازنده تجهیزات اصلی خودرو ممکن است از آماده‌سازی نمونه، شرایط دما/زمان و محدودیت‌های متفاوتی استفاده کند.

در همین حال، مه پاشی نباید با آزمایش ترکیبات آلی فرار (VOC) اشتباه گرفته شود.

  • مه پاشی: مواد قابل تراکم که می‌توانند روی سطوح سردتر جمع شوند.
  • آزمایش VOC: ترکیبات آلی فرار که در جو خودرو آزاد می‌شوند.
  • آزمایش بو: درک انسان از بوهای منتشر شده توسط مواد.

چارچوب آزمون GWM شامل مشخصات جداگانه‌ای برای این خواص است. به عنوان مثال، استاندارد GWT A E01-01 به بوی داخل خودرو می‌پردازد، در حالی که استاندارد GWT A E01-04 به نمونه‌برداری و اندازه‌گیری ترکیبات آلی فرار و آلدهیدها/کتون‌ها از اجزای داخلی غیرفلزی می‌پردازد. بنابراین، یک ماده ممکن است عملکرد بوی قابل قبولی داشته باشد اما همچنان نیاز به ارزیابی مه‌پاشی داشته باشد.

استاندارد GWT A E01-02 به خانواده وسیع‌تری از روش‌های مه‌پاشی خودرو تعلق دارد:

  • DIN 75201-B: مه پاش‌های داخلی خودرو با استاندارد گرانشی
  • SAE J1756 مه پاش G: روش وزنی
  • ISO 6452 مه پاش G: روش وزن سنجی برای منسوجات پوشش داده شده
  • GMW 3235-B: مه پاش گرانشی داخل خودرو
  • PSA D45 1727 مه پاش G: روش وزنی
  • تویوتا BSDM 0503-B: روش وزنی

اگرچه این روش‌ها هدف اساسی مشابهی دارند، اما نباید فرض شود که شرایط و محدودیت‌های آزمایش دقیق آنها قابل تعویض است.

برای یک تأمین‌کننده خودرو، رعایت استاندارد GWT A E01-02 به ویژه هنگام تهیه مواد یا قطعات داخلی بسیار مهم است. آزمایش در طول مرحله توسعه مواد می‌تواند از بروز مشکلات مه‌گرفتگی پس از ادغام مواد در یک قطعه داخلی کامل جلوگیری کند.

چه چیزی می‌تواند باعث عملکرد ضعیف مه پاش شود؟

  • محتوای بیش از حد نرم کننده
  • افزودنی‌های فرآوری فرار
  • خشک شدن ناکافی چسب‌ها یا پوشش‌ها.
  • حلال‌های باقیمانده
  • اجزای با وزن مولکولی کم
  • مواد اولیه نامناسب
  • آلودگی در طول پردازش
  • دمای پردازش شدید
  • درمان یا آماده‌سازی ناکافی پس از اصلاح.

نتیجه خوب GWT A E01-02 به این معنی است که تحت شرایط آزمایشگاهی مشخص شده، ماده مقدار کمی ماده چگال شونده آزاد می‌کند تا الزام GWM مربوطه را برآورده کند. این نتیجه به ویژه برای موادی که در نزدیکی پنجره‌ها قرار دارند یا معمولاً در محفظه مسافر استفاده می‌شوند، مهم است.

در نتیجه، روش شرح داده شده در استاندارد GWT A E01-02 از یک رویکرد وزنی استفاده می‌کند که در آن مواد چگالشی آزاد شده در حین گرمایش کنترل شده، جمع‌آوری و بر اساس جرم اندازه‌گیری می‌شوند. این استاندارد مهم است زیرا عوامل ضد چگالش آزاد شده از مواد تزئینات داخلی می‌توانند به شیشه‌های خودرو بچسبند و بر تمیزی نوری و کیفیت ظاهری خودرو تأثیر منفی بگذارند. بنابراین، این استاندارد یک ابزار مهم برای انتخاب مواد و کنترل کیفیت برای تأمین‌کنندگان تزئینات داخلی خودرو فراهم می‌کند.

ابعاد دقیق نمونه، دماها، زمان‌های قرارگیری در معرض و محدودیت‌های عددی پذیرش در استاندارد GWT A E01-02 گنجانده شده است.

سال‌هاست که سازمان ما با تیم متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، خدمات تست چرخه GMW نیز به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ