پورشه PN 132 تمیز کردن قطعات و حامل‌های بار - تعاریف و رویه‌های آزمایش

پورشه PN 132 تمیز کردن قطعات و حامل‌های بار - تعاریف و رویه‌های آزمایش

با توجه به الزامات سختگیرانه‌تر در مورد تمیز کردن و پردازش قطعات، باید قوانینی برای همه تأمین‌کنندگان و افراد درگیر در فرآیند تولید وضع شود تا از این تمیزی تا نقطه مونتاژ اطمینان حاصل شود. تمیزی مورد نیاز قطعات و عناصر تحمل‌کننده بار مرتبط باید تعریف شود. این تعریف، مونتاژ مستقیم را بدون نیاز به تمیزکاری اضافی قبل از مونتاژ تضمین می‌کند.

پورشه PN 132 تمیز کردن قطعات و حامل‌های بار - تعاریف و رویه‌های آزمایش

استاندارد «Porsche PN 132 Cleaning of Components and Load Bearing Equipment - Definitions and Test Procedures» که توسط شرکت خودروسازی فولکس واگن طراحی شده است، برای این منظور تدوین شده است. این استاندارد نمی‌تواند جایگزین استاندارد FTL14045 شود که آزمایش قطعات با آلودگی باقیمانده مشخص را تعریف می‌کند.

استاندارد پورشه PN 132، تمیزی اجزای تکمیل‌شده، ماژول‌ها و عناصر تحمل‌کننده بار مرتبط را توصیف می‌کند. این استاندارد برای تمام اجزای تازه توسعه‌یافته اعمال می‌شود و باید توسط توسعه، تدارکات، انتخاب سفارش، بازرسان فرآیند و تأمین‌کنندگان اجرا شود. مشخصات فنی یا الزامات قطعه در مطالعات صلاحیت تولید سری و بازرسی‌های فرآیند منعکس می‌شود. به عنوان مثال، قطعاتی که سطوح آنها به دلیل محافظت در برابر خوردگی تمیز نشده است (به عنوان مثال، قطعات ورق فلزی در پوسته بدنه) تحت پوشش این استاندارد قرار نمی‌گیرند. طبقه‌بندی قطعات بر اساس سطح تمیزی آنها باید توسط تیم‌های فولکس واگن انجام شود و در مشخصات فردی هر قطعه مستند شود.

برای برآورده کردن نیازهای مختلف تمیزکاری اجزای مختلف، باید یک سطح تمیزکاری به آنها اختصاص داده شود. جدول ارائه شده در استاندارد به عنوان راهنمایی برای طبقه بندی عمل می کند و همچنین الزامات هر سطح تمیزکاری را تعریف می کند. این طبقه بندی باید در مشخصات مربوطه مستند شود.

قطعات باید در زمان‌های زیر الزامات تمیزکاری را برآورده کنند:

  • قبل از اینکه محصول به گروه مونتاژ تحویل داده شود، در تأسیسات تأمین‌کننده قرار دارد.
  • در حین دریافت قطعات در گروه مونتاژ تولید
  • در کل دوره حمل و نقل، از تولید تا حل و فصل خط مونتاژ.

مسئولیت تأمین‌کننده در قبال برآورده کردن الزامات و روش تأیید باید در مشخصات قطعات یا الزامات یا طرح‌های اقدام مشخص شود. انطباق با الزامات در گروه مونتاژ تولیدی منوط به کنترل‌های فرآیندی است.

آزمایش پاک‌سازی شرح داده شده در این استاندارد برای تأیید تمیزی استفاده می‌شود. این آزمایش پاک‌سازی برای تضمین فرآیند استفاده می‌شود و ابزاری برای نمونه‌برداری تصادفی است. اگر قطعات در آزمایش پاک‌سازی به رتبه‌بندی مورد نیاز دست نیابند، باید اقدامات اصلاحی برای حل مشکل انجام شود. این اقدامات اصلاحی باید در طرح‌های عملیاتی یا اسناد ممیزی داخلی تعریف شوند.

سطوح پاکیزگی در جدول به شرح زیر تعریف شده است:

  • SG1: نمونه‌هایی از طبقه‌بندی اجزا، اجزایی با آلودگی باقیمانده. الزامات اضافی:
  • اجزای SG1 نباید تحت آزمایش حذف قرار گیرند.
  • قطعه باید از فرآیند تولید تا مرحله مونتاژ، استاندارد PTL14045 را رعایت کند.
  • SG2: نمونه‌هایی از طبقه‌بندی اجزا:
  • قطعاتی با سطوح عملکردی پردازش شده مکانیکی
  • قطعاتی با یاتاقان‌های کشویی/غلتکی بدون محافظ
  • اجزای خارجی و داخلی که مستقیماً در خط دید قرار دارند.
  • SG3: نمونه‌هایی از طبقه‌بندی قطعات، قطعات مونتاژ شده که به صورت آزاد، نه از خارج و نه از داخل، تحویل داده می‌شوند و در خط دید مستقیم نیستند.
  • SG4: نمونه‌هایی از طبقه‌بندی قطعات، قطعات آزاد بدون الزامات خاص تحویل داده می‌شوند (مثلاً پیچ‌ها، گیره‌ها)

برای تمام سطوح پاکیزگی:

  • البته می‌توان با پیچیدن یک قطعه در فیلم پلاستیکی، پوشاندن ظرف با مقوا یا اقدامات اضافی مشابه، از محافظت آن اطمینان حاصل کرد.
  • بسته‌بندی (LT، GP، درب LT، مواد بسته‌بندی) باید درجه تمیزی مورد نیاز قطعه را در تست پاک‌سازی تضمین کند.
  • تجهیزات (مانند ایستگاه‌های کاری، سیستم‌های نقاله، ابزارها) باید درجه تمیزی مورد نیاز قطعه را در آزمایش پاک‌سازی تضمین کنند.
  • فرآیندهایی مانند انتخاب سفارش و بسته‌بندی مجدد باید تضمین کنند که درجه قطعه در آزمون پاک‌سازی دقیق است.

در دنیای پرخطر تولید خودرو، که دقت نیز یک ضرورت است، حتی کوچکترین ذره گرد و غبار می‌تواند به فاجعه منجر شود. استاندارد پورشه PN 132 تضمین می‌کند که هر قطعه‌ای که به خط مونتاژ می‌رسد، به اندازه کافی تمیز باشد تا بتوان آن را فوراً مونتاژ کرد. از آنجایی که خودروهای برقی و فناوری رانندگی خودکار مرزهای مهندسی را جابجا می‌کنند، استانداردهایی مانند پورشه PN 132 قدرت جلوگیری از آلودگی را دارند.

استاندارد پورشه PN 132 که به عنوان بخشی از مجموعه‌ای گسترده‌تر از استانداردهای حاکم بر تعاملات تأمین‌کنندگان و کنترل کیفیت تدوین شده است، به طور خاص به الزامات تمیزکاری قطعات و حامل‌های بار (مانند پالت‌های حمل و نقل و بسته‌بندی) می‌پردازد. این استاندارد در پاسخ به تغییر صنعت به تولید به موقع (just-in-time) پدید آمده است، جایی که قطعات باید آماده مونتاژ برسند، به این معنی که قبل از مونتاژ نیازی به مراحل تمیزکاری اضافی نیست.

برخلاف استانداردهای عمومی‌تر مانند استاندارد ISO 16232 برای آلودگی ذرات، استاندارد Porsche PN 132 متناسب با نیازهای سختگیرانه پورشه تنظیم شده است. این استاندارد جایگزین یا مکمل دستورالعمل‌های قبلی است که بر آزمایش آلودگی باقیمانده برای قطعات تعریف شده تمرکز داشتند. فلسفه اساسی این استاندارد، جلوگیری از آلودگی در منبع آن است تا از فراخوان‌های پرهزینه، وقفه‌های تولید یا مشکلات عملکردی در خودروها جلوگیری شود.

استاندارد پورشه PN 132 اساساً قطعات را بر اساس درجه تمیزی آنها طبقه‌بندی می‌کند، که از SG1 (سخت‌گیرانه‌ترین برای قطعات حیاتی مانند انژکتورهای سوخت) تا SG4 (کمتر برای قطعات غیر حساس) متغیر است. این سیستم چند مرحله‌ای، انعطاف‌پذیری را در عین حفظ دقت، تضمین می‌کند و تضمین می‌کند که محفظه گیربکس همان سطح تمیزی سنسور کیسه هوا را ندارد.

استاندارد پورشه PN 132 در عمل به شرح زیر عمل می‌کند:

  • طبقه بندی پاکیزگی:
  • مقیاس SG1-SG4: قطعات بر اساس حساسیتشان به آلاینده‌ها دسته‌بندی می‌شوند. برای مثال، SG1 تقریباً به هیچ ذره‌ای بزرگتر از ۵۰ میکرون نیاز ندارد، در حالی که SG4 تحمل بیشتری دارد، به خصوص برای قطعات بادوام.
  • حامل‌های بار: بسته‌بندی‌هایی مانند پالت باید با کلاس قطعه سازگار باشند تا از آلودگی متقاطع در حین حمل و نقل جلوگیری شود.
  • اقدامات مربوط به جابجایی و پیشگیری: تأمین‌کنندگان باید محیط‌های کنترل‌شده‌ای مانند اتاق‌های تمیز، بسته‌بندی ضد الکتریسیته ساکن و مسیرهای حمل‌ونقل اختصاصی را پیاده‌سازی کنند. این استاندارد، مستندسازی، از جمله گواهی‌های پاکیزگی، را برای ردیابی هرگونه نقص تا منبع آنها الزامی می‌کند.
  • روش‌های تأیید:
  • آزمایش پاک کردن: این روش که سنگ بنای این استاندارد است، شامل پاک کردن سطوح با پارچه‌ای بدون پرز و تجزیه و تحلیل بقایای آن زیر ذره‌بین یا از طریق آنالیز وزنی است. ذرات بر اساس اندازه، نوع (فلزی، الیافی) و مقدار شمارش می‌شوند.
  • تکنیک‌های پیشرفته: برای کیفیت بالاتر، تأمین‌کنندگان ممکن است از شمارنده‌های ذرات مایع یا میکروسکوپی استفاده کنند که با استاندارد VDA 19 مطابقت دارند اما دارای مقادیر آستانه مخصوص پورشه هستند.
  • معیارهای پذیرش: محدودیت‌ها سختگیرانه هستند، به عنوان مثال، برای SG1، حداکثر ۵ ذره بزرگتر از ۲۰۰ میکرون در هر متر مربع مجاز است. خرابی‌ها باعث تجزیه و تحلیل ریشه‌ای علت و اقدامات اصلاحی می‌شوند.

این پروتکل‌ها با ارائه نصب مستقیم، زمان مونتاژ را کوتاه کرده و میزان خطا را کاهش می‌دهند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد "Porsche PN 132 Cleaning of Components and Load-bearing Bodys - Definitions and Test Procedures" به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ