روش تست بو برای مواد و قطعات RNES-B-00096

روش تست بو برای مواد و قطعات RNES-B-00096

استاندارد مهندسی رنو نیسان، «روش آزمایش بو برای مواد و قطعات RNES-B-00096»، روشی را برای اندازه‌گیری چگالی کروی مواد و قطعات مورد استفاده در محفظه سرنشین خودرو و توصیف بو با کمک گروهی از متخصصان بو در یک منطقه کنترل بو توصیف می‌کند.

روش تست بو برای مواد و قطعات RNES-B-00096

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • بو: بویی که توسط ترکیبات شیمیایی آزاد شده در هوای داخل خودرو از یک ماده، قطعه خودرو یا کل فضای داخلی خودرو ایجاد می‌شود.
  • پنل بو: گروهی متشکل از حداقل ۵ فرد آموزش‌دیده که ارزیابی حسی از انتشار بوهای ناشی از مواد، قطعات خودرو یا کل فضای داخلی خودرو را انجام می‌دهند.
  • عضو پنل: یکی از اعضای پنل رایحه.
  • سرپرست پنل: فردی که مسئولیت‌های اصلی او شامل مدیریت فعالیت‌های پنل و استخدام، آموزش و نظارت بر ارزیابان است.
  • شدت کلی: شدت بوی یک نمونه که توسط یک کارشناس آموزش دیده ارزیابی می‌شود.
  • قطبی: به یک یا چند مولکول مرجع اشاره دارد که برای تعریف یک رایحه استفاده می‌شوند.

اعضای هیئت برای ارزیابی شدت بو در یک مقیاس 6 سطحی و توصیف کیفی بوها آموزش دیده‌اند. رهبر هیئت باید با روش «میدان بو» آشنا باشد تا اعضای هیئت را آموزش دهد و ارزیابی انتقادی از پیشنهادات و نتایج ارائه دهد. هیئت یک جلسه آموزشی منظم (مثلاً یک ساعت در هفته) برگزار می‌کند. استاندارد RNES-B-00098 برای انتخاب اعضای هیئت و رویه‌های آموزش اولیه اعمال می‌شود.

مقیاس چگالی مورد استفاده دارای ۶ سطح است که از ۰ تا ۵ شماره‌گذاری شده‌اند. محلول ۱-بوتانول مربوط به هر سطح چگالی بالاتر از سطح ۰ است (سطح چگالی از استاندارد NF X 43-103 گرفته شده است).

این مقیاس به شرح زیر تهیه شده است:

  • کیسه‌های تدلار ۱۰ لیتری با ۲ سوپاپ
  • بطری‌های ۱۰۰ میلی‌لیتری
  • نی فارغ التحصیل
  • ۱-بوتانول خالص
  • آب بدون املاح و بو
  • گاز بی‌بو (مثلاً هوا یا نیتروژن)

رقت‌های ۱-بوتانول مورد استفاده برای مقیاس چگالی به شرح زیر است:

  • سطح ۵ (غلظت ۱۰-۲ لیتر بر لیتر): ۱ میلی‌لیتر از ۱-بوتانول را در یک بالن حجمی ۱۰۰ میلی‌لیتری ریخته و با آب بدون املاح (محلول ۱) پر می‌کنیم.
  • سطح ۲ (غلظت ۳.۱۰-۴ لیتر در لیتر): ۱۰ میلی‌لیتر از محلول ۲ را در یک بالن حجمی ۱۰۰ میلی‌لیتری ریخته و با آب بدون املاح (محلول ۳) پر کنید.
  • سطح ۱ (غلظت ۳.۱۰-۵ لیتر در لیتر): ۱۰ میلی‌لیتر از محلول ۳ را در یک بالن حجمی ۱۰۰ میلی‌لیتری ریخته و با آب بدون املاح پر کنید.
  • سطح ۲ (غلظت ۳.۱۰-۴ لیتر در لیتر): ۱۰ میلی‌لیتر از محلول ۲ را در یک بالن حجمی ۱۰۰ میلی‌لیتری ریخته و با آب بدون املاح (محلول ۳) پر کنید.
  • سطح ۱ (غلظت ۳.۱۰-۵ لیتر در لیتر): ۱۰ میلی‌لیتر از محلول ۳ را در یک بالن حجمی ۱۰۰ میلی‌لیتری ریخته و با آب بدون املاح پر کنید.

در صنعت بسیار رقابتی خودرو، جایی که تجربه مصرف‌کننده، فروش را هدایت می‌کند، حتی کوچکترین عوامل، مانند بوی داخل یک وسیله نقلیه جدید، می‌تواند بر رضایت خریدار تأثیر بگذارد. اینجاست که استاندارد فنی RNES-B-00096 وارد عمل می‌شود و تضمین می‌کند که مواد و قطعات داخلی، بوی نامطبوعی منتشر نمی‌کنند. این استاندارد شامل روش‌های آزمایش دقیق برای اطمینان از محیط دلپذیر کابین از روز اول است. با پیشرفت فناوری خودروها، RNES-B-00096 و استانداردهای مشابه نقش مهمی در همسو کردن مسئولیت زیست‌محیطی با راحتی کاربر ایفا می‌کنند.

فضای داخلی خودرو یک اکوسیستم پیچیده از پلاستیک، پارچه، چسب و چرم است که می‌تواند در طول تولید یا در معرض گرما، ترکیبات آلی فرار (VOC) آزاد کند. این انتشارات می‌توانند باعث بوی نامطبوع خودروی نو شوند که از نظر شیمیایی می‌تواند تحریک‌کننده باشد. برای تولیدکنندگان خودرو، کنترل بوهای بد فقط یک مسئله کیفی نیست، بلکه یک مسئولیت نیز محسوب می‌شود.

استاندارد RNES-B-00096 به طور خاص روش‌های آزمایش بو برای مواد و قطعات را هدف قرار می‌دهد و تضمین می‌کند که تأمین‌کنندگان قطعاتی را ارائه می‌دهند که معیارهای حسی را برآورده می‌کنند. این فقط مربوط به زیبایی‌شناسی نیست؛ بلکه با سلامت نیز مرتبط است، زیرا بوهای بیش از حد می‌تواند آلرژی یا مشکلات تنفسی را تشدید کند.

استاندارد RNES-B-00096 یک پروتکل استاندارد برای ارزیابی چگونگی بوی مواد در شرایط کنترل شده و شبیه سازی استفاده واقعی از خودرو ارائه می دهد. تامین کنندگان باید برای دریافت تاییدیه برای قطعات مورد استفاده در خودروها، این استاندارد را رعایت کنند.

عناصر کلیدی این استاندارد عبارتند از:

  • روش آزمایش: نمونه‌ها در یک محفظه با دمای کنترل‌شده (معمولاً به مدت ۲ ساعت در دمای ۶۵ درجه نگهداری و سپس تا دمای اتاق خنک می‌شوند) قرار می‌گیرند. گروهی از ارزیابان آموزش‌دیده، بو را در مقیاس ۱ (بدون بو) تا ۶ (بوی قوی و غیرقابل قبول) ارزیابی می‌کنند. نمره هدف معمولاً برای اکثر اجزای داخلی ۳ یا بالاتر است.
  • محدوده: این استاندارد در مورد تزئینات داخلی، صندلی‌ها، فرش‌ها، چسب‌ها و حتی رنگ‌ها اعمال می‌شود. قطعات بیرونی کمتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند، مگر اینکه با کابین در تعامل باشند.
  • ادغام با سایر استانداردها: این استاندارد در ارتباط با RNES-B-00161 (مشخصات بو برای مواد و قطعات) و NES M0297 (محدودیت‌های استفاده از مواد معطر) عمل می‌کند. این استانداردها در مجموع یک سه‌گانه مدیریت بو را در دستورالعمل‌های کیفیت اتحاد تشکیل می‌دهند.

این استاندارد در دستورالعمل‌های خرید سبز نیسان مورد اشاره قرار گرفته است، که بر انتخاب مواد پایدار که هم تأثیر زیست‌محیطی و هم اختلال حسی را به حداقل می‌رسانند، تأکید دارد.

برای تأمین‌کنندگان، رعایت استاندارد RNES-B-00096 قابل مذاکره نیست. معمولاً به شرح زیر عمل می‌کند:

  • انتخاب مواد: در مراحل اولیه طراحی، مهندسان بر اساس موقعیت مکانی قطعه، اهداف بو را تعیین می‌کنند (مثلاً قوانین سختگیرانه‌تر برای اجزای سقف خودرو نسبت به اجزای زیر کاپوت).
  • آزمایش و تأیید: آزمایشگاه‌ها از اتاق‌های مخصوص بو استفاده می‌کنند که مطابق با استانداردهای ISO برای تکرارپذیری هستند. نتایج در برگه‌های اطلاعات ایمنی ثبت شده و از طریق سیستم‌هایی مانند سیستم بین‌المللی داده‌های مواد ارسال می‌شوند.
  • گزارش‌دهی و ممیزی: تأمین‌کنندگان داده‌های مربوط به عطر را به همراه درصد محتوای بازیافتی گزارش می‌دهند. عدم انطباق ممکن است منجر به رد محموله‌ها یا لغو گواهینامه شود.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "RNES-B-00096 Odor test method for materials and parts" به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ