BS 5852 ارزیابی قابلیت اشتعال صندلیهای روکشدار با منابع احتراق دود و شعله
استاندارد BS 5852 که توسط موسسه استاندارد بریتانیا (BSI) تدوین شده است، روشهایی را برای ارزیابی قابلیت اشتعال روکش صندلیها با استفاده از منابع احتراق دودی و شعلهای شرح میدهد. این استاندارد نحوه ارزیابی قابلیت اشتعال ترکیبات تک مادهای، مانند روکشها و پرکنندههای مورد استفاده در مجموعههای روکش صندلی یا مجموعههای کامل صندلی، را هنگام قرار گرفتن در معرض منابع احتراق شعله با خروجیهای حرارتی از سوختن کبریت تا سوختن چهار ورق دوتایی روزنامه کامل، توضیح میدهد. این استاندارد لزوماً احتراق ناشی از اقدامات خرابکاری عمدی و آتشسوزی را پوشش نمیدهد.

این استاندارد روشهای زیر را شرح میدهد:
- آزمایش کامپوزیتهای روکشدار صندلی با منابع احتراق شعله
- آزمایش قطعات مبلمان کاملاً روکشدار با منابع احتراق دودزا یا شعلهور.
روشهای ممکن برای استفاده از این استاندارد جهت تعیین قابلیت اشتعال بالقوه اجزا، همراه با سایر مواد مشخص شده، یا زمانی که اطلاعات دقیقتری در مورد ویژگیهای طراحی مورد نیاز است، در این پیوست استاندارد (پیوست ب) آمده است.
این استاندارد، استانداردی کلیدی است که روشهای آزمایش اشتعالپذیری (مقاومت در برابر احتراق) روکش صندلیها و اجزای مبلمان را مشخص میکند. این استاندارد با تمرکز بر چگونگی واکنش مواد مورد استفاده در مبلها، صندلیها، کوسنها و محصولات مشابه به منابع مختلف احتراق، به کاهش خطرات آتشسوزی در محیطهای مسکونی، تجاری و عمومی کمک میکند.
استاندارد BS 5852 به جای مواد منفرد، نمونههای ترکیبی، معمولاً ترکیبی از پارچههای روکش (روکش) و مواد پرکننده (فوم، پرکنندهها) را ارزیابی میکند. این استاندارد سناریوهای احتراق در دنیای واقعی را با استفاده از منابع با شدت فزاینده شبیهسازی میکند. منابع اصلی احتراق عبارتند از:
- منبع ۰: یک سیگار درخشان (شبیهسازی احتراق تصادفی از تجهیزات سیگاریها).
- منبع ۱: شعله بوتان معادل یک کبریت.
- منبع احتراق گهواره چوبی ۵ (Crib 5): منبع شعله شدیدتری که معمولاً برای کاربردهای با ریسک متوسط تا بالا (مثلاً ساختمانهای عمومی یا مبلمان قراردادی) مورد نیاز است.
- منابع بالاتر (مثلاً منبع ۷): در طبقهبندیهای سختگیرانهتر برای محیطهای بسیار پرخطر استفاده میشود.
آزمایشها روی نمونههای اولیهای انجام میشوند که ساختار مبلمان واقعی را تقلید میکنند (سطح تماس نشیمن و پشتی از نقاط بحرانی هستند).
موفقیت معمولاً به این معنی است:
- پس از حذف منبع احتراق، نباید هیچگونه دود یا شعلهور شدن تدریجی وجود داشته باشد.
- شعلهها یا دود باید در مدت زمان مشخص شده خود به خود خاموش شوند (مثلاً در بیشتر موارد، دود نباید بیش از 10 دقیقه طول بکشد).
- نباید هیچ سوختگی در قسمت زیرین پرکننده وجود داشته باشد و این نباید باعث نقص شود.
معیارهای دقیق بسته به منبع احتراق و اینکه آیا آزمایش برای سطوح خطر کم، متوسط، زیاد یا بسیار زیاد است، متفاوت است. این موضوع عموماً با استاندارد BS 7176 مرتبط است که سطوح خطر را برای فضاهای زندگی در فضای باز با استفاده از روشهای استاندارد BS 5852 طبقهبندی میکند.
دلایل اصلی اهمیت استاندارد BS 5852 به شرح زیر است:
- ایمنی مصرفکننده و عموم: قبل از وضع استانداردهای سختگیرانه اشتعالپذیری، آتشسوزی مبلمان روکشدار یکی از علل مهم آسیب و مرگ در خانهها بود. رعایت این استانداردها، چنین حوادثی را به میزان قابل توجهی کاهش داده است.
- الزامات قانونی: مبلمان روکشدار مورد استفاده در خانهها باید آزمایشهای مربوط به سیگار (منبع ۰) و کبریت (منبع ۱) مورد نیاز مقررات فعلی را پشت سر بگذارند. در محیطهای پرخطرتر (هتلها، خانههای سالمندان، دفاتر)، عموماً درجه Crib 5 یا بالاتر مورد نیاز است.
- تأثیر بینالمللی: اگرچه منشأ بریتانیایی دارد، استاندارد BS 5852 در بسیاری از کشورها، به ویژه برای صادرات به بازارهای اتحادیه اروپا، مورد ارجاع یا پذیرش قرار میگیرد. این استاندارد به موازات استانداردهایی مانند EN 1021-1/2 (معادلهای اروپایی برای آزمایش سیگار و کبریت) اجرا میشود.
- کاربرد صنعتی: تولیدکنندگان پارچه، فوم (به عنوان مثال، پلی اورتان مقاوم در برابر آتش) و مبلمان کامل از این استاندارد برای تأیید محصولات خود استفاده میکنند. عملیات مقاوم در برابر شعله یا مواد بادوام طبیعی به محصولات کمک میکنند تا از این استاندارد عبور کنند.
این استاندارد شامل زیربخشهای زیر است:
- BS 5852 § 12.5.2 منبع 0: این بخش به یک رویه و بند خاص آزمایش به نام منبع احتراق 0 اشاره دارد که شامل آزمایش سیگار دودی است که برای ارزیابی قابلیت اشتعال مبلمان روکشدار استفاده میشود. منبع احتراق 0 یک سیگار بدون فیلتر (معمولاً حدود 68 میلیمتر طول، 8 میلیمتر قطر، جرم حدود 1 گرم) است که روشن شده و اجازه داده میشود بدون شعله باز دود کند. این آزمایش، احتراق تصادفی واقعی از یک سیگار دور انداخته شده یا فراموش شده را شبیهسازی میکند، که از نظر تاریخی یکی از شایعترین علل آتشسوزی مبلمان روکشدار بوده است. این یک آزمایش دودی (نه شعلهور) است. هدف این است که بررسی شود آیا کامپوزیت روکش (پوشش پارچهای + مواد پرکننده مانند فوم) پس از سوختن سیگار، به تدریج دچار احتراق دودی یا شعلهور میشود یا خیر.
- BS 5852 § 12.5.2 منبع 1: این بخش به روش و بند خاص آزمایش برای ارزیابی قابلیت اشتعال قطعات کامل مبلمان روکشدار با استفاده از منبع احتراق 1 (آزمایش شعله معادل تطابق یا شعله بوتان یا آزمایش شعله کوچک) اشاره دارد. منبع احتراق 1 یک شعله باز کوچک، مانند کبریت یا فندک، را که با استفاده از یک مشعل گاز بوتان کالیبره شده میسوزد، شبیهسازی میکند. شعلهای با ارتفاع تقریبی 35 تا 40 میلیمتر با سرعت جریان گاز 45 میلیلیتر در دقیقه (استاندارد شده برای تأمین انرژی ورودی تقریباً 0,001 کیلووات ساعت) تولید میشود. شعله مستقیماً به مدت 20 ثانیه به ناحیه آزمایش اعمال میشود. این یک آزمایش احتراق شعله (متفاوت از آزمایش احتراق خاکستر) است که برای ارزیابی مقاومت در برابر منابع احتراقی که معمولاً در آتشسوزیهای مبلمان با آن مواجه میشوند، مانند کبریتهای بیاحتیاط، فندکها یا آتشسوزیهای سطل زباله طراحی شده است. این آزمایش ارزیابی میکند که آیا کفپوش کامپوزیت (پارچه + فوم، فیبر یا سایر مواد پرکننده) مشتعل میشود، آیا شعله ادامه مییابد یا اینکه پس از حذف شعله منجر به احتراق تدریجی میشود.
در نتیجه، استاندارد BS 5852 همچنان سنگ بنای ایمنی در برابر آتش برای مبلمان روکشدار در بریتانیا و فراتر از آن است و تضمین میکند که مواد در برابر آتشسوزی ناشی از منابع روزمره مانند سیگار یا شعلههای کوچک و در موارد سختگیرانهتر، منابع شعله بزرگتر مقاوم هستند و در نتیجه گسترش آتش در خانهها و ساختمانها را محدود کرده و در نهایت جان انسانها را نجات میدهد.
سالهاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی به آنها کمک میکند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد BS 5852 ارائه میدهیم.