
استاندارد GMW 15891 که توسط شرکت جنرال موتورز تهیه شده است، که شامل برندهایی مانند بیوک، کادیلاک و شورلت است، یک روش آزمایشی را برای تعیین سختی پوشش روی قطعات فلزی یا پلاستیکی رنگشده و پانلهای آزمایشی توصیف میکند.

این روش آزمون یک روش مالش دادن با حلال را برای ارزیابی مقاومت حلال پوشش آلی که از نظر شیمیایی در طول فرآیند پخت تغییر می کند، توصیف می کند. این تکنیک را می توان در آزمایشگاه یا در زمینه استفاده کرد.
هر فناوری رنگی به حلال مناسب برای آن فناوری نیاز دارد. یک حلال مناسب باید طبق توافق بین تامین کننده رنگ و مهندس مسئول جنرال موتورز استفاده شود.
در طول آزمایش، نمونهها از قطعات مورد ارزیابی، تا حدی که اندازه و هندسه قطعه اجازه میدهد، بریده میشوند. اگر این امکان وجود نداشته باشد، صفحات آزمایشی سفارشی که نشاندهنده بخش تولید هستند، با استفاده از همان ماده زیرلایه، ضخامت زیرلایه، آمادهسازی سطح (مانند فسفاته یا آنودایزینگ) و ماده پوشش تهیه میشوند. اگر این آزمایش برای اهداف کنترل کیفیت انجام شود، روش آزمایش روی قطعات نهایی یا بدنه خودرو انجام میشود. برای تأییدیههای فناوری، نمونههای رنگآمیزی شده باید قبل از انجام این آزمایش پخت، طبق مشخصات ماده مربوطه، پیر شوند.
در طول آزمایش، پارچه به چهار قسمت تا می شود و با حلال مناسب اشباع می شود. حلال اضافی فشرده شده و آزمایش بلافاصله شروع می شود. هنگام مالش فشار سختی اعمال می شود. ده جفت مالش با حرکت رفت و برگشتی 25 تا 50 میلی متری روی نمونه اعمال می شود. سطح تماس باید حداقل 16 میلی متر قطر داشته باشد.
هنگام تفسیر نتایج، نمونههای آزمایش با بررسی بقایای رنگ روی سطح رنگآمیزی شده و پد تمیزکننده ارزیابی میشوند. نمونهها بلافاصله پس از اتمام آزمایش، طبق مقیاسهای درجهبندی درجهبندی میشوند. اگر نمونه مورد آزمایش یک پوشش رسوب الکتریکی، سطح پرایمر، پرایمر رسانا یا تکپوش باشد، از جدول ۱ در استاندارد استفاده میشود؛ اگر نمونه دارای پوشش شفاف باشد، از جدول ۲ استفاده میشود.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست اصطکاک حلال را برای تعیین سختی سطوح فلزی یا پلاستیکی رنگشده، در محدوده استاندارد GMW 15891، با آموزشهای خود ارائه میکند. و کارکنان متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
