استاندارد «LP-463KC-09-01 ارزیابی بوی مواد تزیینات داخلی»، که توسط شرکت خودروسازی ایتالیایی-آمریکایی فیات کرایسلر اتومبیلز (FCA) تدوین شده است، روشی آزمایشی را برای ارزیابی بوی مواد یا مجموعه‌های مواد شرح می‌دهد.
هدف از این استاندارد، اندازه‌گیری و ارزیابی خواص بو مواد مورد استفاده در داخل وسایل نقلیه است. وجود بوهای نامطبوع می‌تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت درک شده از وسیله نقلیه و راحتی سرنشینان آن تأثیر بگذارد. بنابراین، این استاندارد روشی برای ارزیابی شدت و ماهیت بوهای منتشر شده توسط مواد داخلی خودرو تحت شرایط مشخص ارائه می‌دهد.
نمونه‌هایی از مواد تزیینات داخلی تهیه و در دمای خاصی قرار داده می‌شوند تا ترکیبات فراری که ممکن است در ایجاد بو نقش داشته باشند، آزاد شوند. ارزیابی بو معمولاً توسط اعضای آموزش‌دیده یا متخصصان بو در یک محیط کنترل‌شده انجام می‌شود. معمولاً از مقیاسی که توسط استاندارد تعریف شده است برای رتبه‌بندی بوها از نامحسوس تا بسیار قوی استفاده می‌شود و شدت بو و ویژگی نمونه‌های مواد ارزیابی می‌شود.
پس از جمع‌آوری نتایج اعضای هیئت داوران، آنها برای تعیین ویژگی‌های کلی بوی مواد تجزیه و تحلیل می‌شوند. این ممکن است شامل محاسبه میانگین نمرات برای شدت و تعیین هرگونه توصیف‌گر بوی خاص اعمال شده بر روی ماده باشد.
اساساً هدف این آزمایش شامل موارد زیر است:
منابع بوهای منتشر شده از روکش داخلی خودرو متنوع هستند. برای مثال، چرم ممکن است حاوی مقداری بقایای تخریب‌شده از پروتئین‌ها، روغن‌های طبیعی و ناخالصی‌های مواد شیمیایی مورد استفاده در فرآیند چرم‌سازی باشد. این مواد می‌توانند در خودرو آزاد شوند و به صورت بوهای نامطبوع احساس شوند.
مواد زیر در جنس چرم مشکل‌ساز محسوب می‌شوند و باعث ایجاد بوهای نامطبوع در فضای داخلی خودرو می‌شوند:
علاوه بر این، تقریباً تمام قطعات داخلی یک ماشین تازه تولید شده از پلاستیک، چرم یا پارچه ساخته شده‌اند. این قطعات با درزگیرها و چسب‌ها به هم متصل می‌شوند. اینها حاوی ترکیبات آلی فرار (VOCs) هستند که منبع اصلی بو هستند. این ترکیبات به مرور زمان فضای بسته را پر می‌کنند و باعث ایجاد ترکیبی از بوها می‌شوند. این همان چیزی است که بوی ماشین نو شامل آن می‌شود. به طور معمول، این بو غلظتی بین 20 تا 40 میلی‌گرم بر متر مکعب در هوای داخل خودرو دارد و قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آن می‌تواند مضر باشد. اما چسب‌ها، رنگ‌ها، پلاستیک‌ها و پارچه‌ها، همگی اجزای مهم مونتاژ خودرو هستند و اجتناب کامل از دود آنها غیرممکن است. با این حال، برخی از خودروسازان محدودیتی در مورد میزان VOC هایی که در یک ماشین جدید ایمن در نظر گرفته می‌شوند، دارند.
تولید خودرو یکی از منابع بالقوه آلودگی هوا، به ویژه ترکیبات آلی فرار (VOCs) است. فرآیندهای تولید شامل ریخته‌گری و قالب‌گیری، سیستم انتقال قدرت، قالب‌گیری، بدنه سفید، رزین و رنگ، مونتاژ نهایی و بازرسی نهایی است. مقادیر زیادی از مواد شیمیایی مختلف در این صنعت، به ویژه در بخش رزین و رنگرزی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای مثال، مشخص شده است که بیش از ۹۵ درصد مواد شیمیایی در این فرآیند استفاده می‌شوند. در طول مرحله رنگ‌آمیزی، بدنه‌های فلزی خودرو با یک محلول شسته شده و برای ورود به فرآیند پوشش رنگ با استفاده از عوامل فسفاته آماده می‌شوند. سپس آنها از طریق فرآیندهای اسپری ارسال می‌شوند، که با پرایمر، پوشش پایه و پوشش شفاف شروع می‌شود و سپس وارد پردازش نهایی می‌شوند. بیشتر انتشار VOC از فعالیت سمپاشی ناشی می‌شود که تقریباً ۸۵ درصد از کل انتشار VOC را تشکیل می‌دهد. در صنعت خودرو، به ویژه برای فعالیت‌های اسپری کردن، ترکیبات آلی فرار بوزا، ترکیبات اصلی کل VOCها هستند.
سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «FCA LP-463KC-09-01 ارزیابی بوی مواد مبلمان داخلی» به مشاغل ارائه می‌شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
