GMW 14865 تعیین مقاومت در برابر خراش پوشش‌های آلی - شبیه‌سازی تأسیسات کارواش

GMW 14865 تعیین مقاومت در برابر خراش پوشش‌های آلی - شبیه‌سازی تأسیسات کارواش

استاندارد «GMW 14865 تعیین مقاومت در برابر خراش پوشش‌های آلی - شبیه‌سازی تأسیسات شستشوی خودرو» که توسط شرکت جنرال موتورز جهانی (GMW) تدوین شده است، یک استاندارد آزمایشی است که برای ارزیابی مقاومت در برابر خراش سیستم‌های رنگ و پوشش آلی، به ویژه آنهایی که برای سطوح بیرونی خودرو اعمال می‌شوند، استفاده می‌شود. هدف آن شبیه‌سازی عملکرد مکانیکی یک تأسیسات شستشوی خودکار خودرو و تعیین میزان مقاومت یک سطح پوشش داده شده در برابر سایش مکرر در حضور آلودگی یا ذرات ساینده است.

GMW 14865 تعیین مقاومت در برابر خراش پوشش‌های آلی - شبیه‌سازی تأسیسات کارواش

پوشش‌های بیرونی خودرو در طول عمر خود بارها و بارها تمیز می‌شوند. دستگاه‌های کارواش اتوماتیک می‌توانند خراش‌های ریز زیادی ایجاد کنند زیرا برس‌های چرخان یا نوسانی، آلودگی و سایر ذرات ساینده را روی سطح رنگ شده حمل می‌کنند.

استاندارد GMW 14865 یک روش آزمایشگاهی کنترل‌شده برای ایجاد مجدد این نوع آسیب ارائه می‌دهد. این آزمایش برای ایجاد خراش‌های سطحی ظریف و ارزیابی مقاومت یک پوشش آلی در برابر این نوع سایش طراحی شده است. این استاندارد برای تعیین میزان مقاومت یک پوشش رنگ خودرو در برابر شستشوی مکرر خودرو در نظر گرفته شده است.

این استاندارد در درجه اول مربوط به سیستم‌های پوشش آلی، به ویژه پوشش‌های رنگ خودرو است. بنابراین، ممکن است برای انواع زیر از اجزای بیرونی رنگ‌آمیزی شده قابل اجرا باشد:

  • پنل‌های بدنه فلزی رنگ‌آمیزی شده
  • اجزای بیرونی پلاستیکی رنگ شده
  • تزئینات خودرو با پوشش‌های ارگانیک
  • سیستم‌های پوشش شفاف
  • پوشش‌های تزئینی و محافظ خودرو

روش شرح داده شده به ویژه در طول توسعه و اعتبارسنجی سیستم‌های رنگ مفید است که در آن مقاومت در برابر خراش‌های ریز یک الزام ظاهری مهم است.

اصل این آزمایش این است که یک سطح آزمایش پوشش داده شده را در حالی که آلاینده‌های ساینده وجود دارند، در معرض یک برس مکانیکی قرار می‌دهند. تجهیزات آزمایش از یک برس استفاده می‌کنند که به جلو و عقب نوسان می‌کند و از خاک مصنوعی برای ایجاد خراش‌های ریز مشابه آنچه در طول کارواش رخ می‌دهد، استفاده می‌کند. بنابراین، تجهیزات آزمایشگاهی تلاش می‌کنند تا اثرات ترکیبی موارد زیر را بازتولید کنند:

  • تماس با برس
  • حرکت مکانیکی تکراری
  • ذرات کثیف یا ساینده
  • رطوبت/آب
  • فشار تماسی
  • انتقال‌های سطحی مکرر

این ترکیب مهم است زیرا یک برس تمیز به تنهایی لزوماً مکانیسم خراشیدگی که در یک کارواش واقعی مشاهده می‌شود را بازتولید نمی‌کند.

یکی از ویژگی‌های کلیدی این آزمایش، وجود ذرات ساینده/آلودگی مصنوعی است. برای ایجاد اثر سایندگی از یک برس مرطوب شده با ذرات کربنات کلسیم استفاده می‌شود. ذرات ساینده می‌توانند بین برس و سطح پوشش به دام بیفتند. با حرکت برس روی نمونه، ذرات خراش‌های ریز و علائم سطحی ایجاد می‌کنند. این امر باعث می‌شود که این آزمایش بیشتر از یک آزمایش شستشوی خشک ساده، نمایانگر شرایط کارواش در دنیای واقعی باشد.

این آزمایش به تجهیزات تخصصی نیاز دارد که قادر به بازتولید حرکت کنترل‌شده‌ی برس روی نمونه‌ی پوشش داده شده باشند. به‌طورکلی، عناصر کلیدی عبارتند از:

  • یک برس مکانیکی
  • دارنده نمونه آزمایش
  • حرکت کنترل‌شده‌ی برس.
  • سیستم آب یا مرطوب کننده
  • آلودگی ساینده مصنوعی
  • شرایط تماس کنترل‌شده
  • روش ارزیابی آسیب سطحی رخ داده

این تجهیزات باید شرایط تکرارپذیری را فراهم کنند تا امکان مقایسه فرمولاسیون‌های مختلف پوشش فراهم شود.

به طور کلی، این روش مراحل زیر را دنبال می‌کند:

  • مرحله ۱ آماده‌سازی نمونه: یک پنل آزمایشی، چه رنگ‌آمیزی شده و چه پوشش داده شده، با استفاده از سیستم پوشش مورد بررسی آماده می‌شود. پوشش باید طبق مشخصات رنگ مربوطه اعمال و عمل‌آوری شود.
  • مرحله 2 آماده‌سازی نمونه: نمونه تحت شرایط محیطی مشخص شده در روش اجرایی آزمون مربوطه آماده‌سازی می‌شود.
  • مرحله ۳ اعمال ماده ساینده: آلودگی مصنوعی یا آلاینده ساینده مورد نیاز روی سطح مورد آزمایش یا سیستم برس اعمال می‌شود.
  • مرحله ۴ فرآیند برس‌زنی: برس آزمایشی به طور مکرر روی سطح پوشش داده شده حرکت داده می‌شود. حرکت نوسانی برس به جلو و عقب به عنوان بخشی از شبیه‌سازی انجام می‌شود.
  • مرحله ۵ تمیز کردن نمونه: پس از تعداد مشخص شده چرخه آزمایش، نمونه تمیز می‌شود تا آسیب پوشش ارزیابی شود.
  • مرحله 6 ارزیابی سطح: تغییرات زیر در پوشش بررسی می‌شوند:
    • خراش‌های ریز
    • خراش‌های ریز
    • از دست دادن درخشش
    • کدورت سطحی
    • ساییدگی و پارگی قابل مشاهده
    • تغییر در ظاهر

شدت آزمایش تا حدودی توسط تعداد عبور یا ضربات برس کنترل می‌شود. به عنوان مثال، ۲۰۰ ضربه برس با برس مرطوب شده با ذرات کربنات کلسیم حاصل می‌شود. با این حال، این یک شرط الزامی خودکار برای هر آزمایش GMW 14865 نیست. معیارهای دقیق ارزیابی و پذیرش در استاندارد گنجانده شده است.

استاندارد GMW 14865 در درجه اول مقاومت پوشش در برابر خراش‌های ناشی از کارواش را ارزیابی می‌کند. آسیب‌های ناشی از آن را می‌توان با استفاده از تکنیک‌های بصری یا ابزاری، بسته به الزامات مربوطه، ارزیابی کرد. ویژگی‌های معمول مورد توجه عبارتند از:

  • ظاهر خراش: سطح از نظر تعداد، شدت و میزان دیده شدن خراش‌ها بررسی می‌شود.
  • روشنایی: خراش‌های ریز می‌توانند نور منعکس شده را پراکنده کرده و باعث کاهش روشنایی شوند.
  • زبری: خراش‌های ریز، به خصوص روی سطوح بسیار براق، می‌توانند ظاهری تار یا کدر ایجاد کنند.
  • نمای کلی: پنل پوشش داده شده را می‌توان با یک نمونه مرجع یا کنترل آزمایش نشده مقایسه کرد.

استاندارد GMW 14865 از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا ظاهر، یک ویژگی کیفی بسیار مهم برای یک وسیله نقلیه است. یک سیستم رنگ ممکن است در ابتدا درخشش و ظاهر بسیار خوبی داشته باشد، اما پس از شستشوی مکرر، می‌تواند به تدریج خراش‌های ریزی روی آن ایجاد شود. این خراش‌ها می‌توانند منجر به موارد زیر شوند:

  • از دست دادن درخشش
  • ظاهر تار
  • کاهش کیفیت بصری
  • ردپاهای چرخان قابل مشاهده
  • نارضایتی مشتری
  • زوال زودرس سطح رنگ تشخیص داده شد.

یک شبیه‌سازی کنترل‌شده‌ی کارواش آزمایشگاهی به توسعه‌دهندگان پوشش اجازه می‌دهد تا سیستم‌های رنگ ضعیف را قبل از ورود به تولید خودرو شناسایی کنند.

استاندارد GMW 14865 را نباید صرفاً به عنوان یک آزمون سایش عمومی در نظر گرفت. یک آزمون سایش سنتی ممکن است از یک چرخ ساینده ثابت، پد یا عنصر اصطکاکی برای تعیین سایش مواد استفاده کند. با این حال، استاندارد GMW 14865 با هدف بازتولید یک شرایط خاص استفاده از خودرو، یعنی شستشوی خودرو، طراحی شده است. این امر باعث می‌شود استاندارد GMW 14865 به ویژه هنگام ارزیابی دوام ظاهر رنگ، به جای صرفاً اندازه‌گیری کاهش جرم یا مقاومت کلی در برابر سایش، مفید باشد.

استاندارد GMW 14865 ممکن است در شرایط زیر مفید باشد:

  • توسعه فرمولاسیون رنگ: مقایسه فرمولاسیون‌های مختلف پوشش
  • توسعه پوشش شفاف: تعیین مقاومت در برابر خراش‌های ریز
  • صلاحیت تأمین‌کننده: تأیید اینکه یک سیستم پوشش، الزامات جنرال موتورز را برآورده می‌کند.
  • تأیید تولید: تأیید اینکه فرآیند پوشش تولیدی، عملکرد مورد نیاز را ایجاد می‌کند.
  • عیب‌یابی: خراشیدگی بیش از حد یا از بین رفتن درخشندگی را بررسی کنید.

مزایای اصلی استاندارد GMW 14865 به شرح زیر است:

  • مرتبط با خودرو: شرایط عملیاتی واقعی خودرو را شبیه‌سازی می‌کند.
  • آزمایش‌های آزمایشگاهی کنترل‌شده: شرایط را می‌توان استاندارد کرد.
  • مقایسه پوشش: فرمولاسیون‌های مختلف را می‌توان با هم مقایسه کرد.
  • ارزیابی ظاهری: بر هرگونه آسیبی که ممکن است بر کیفیت بصری تأثیر بگذارد، تمرکز دارد.
  • پشتیبانی توسعه: سیستم‌های پوشش ضعیف را می‌توان قبل از تولید شناسایی کرد.
  • ارزیابی دوام: اطلاعاتی در مورد مقاومت در برابر شستشوی مکرر ارائه می‌دهد.

در نتیجه، ارزش اصلی استاندارد GMW 14865 تعیین این است که آیا یک سیستم رنگ یا پوشش خودرو می‌تواند براقیت، ظاهر و کیفیت سطح خود را پس از قرار گرفتن در معرض عوامل مکانیکی مانند شستشوی خودرو حفظ کند یا خیر. از آنجایی که ظاهر جنبه مهمی از کیفیت خودرو است، این استاندارد شامل یک روش آزمایش مفید برای توسعه پوشش، صلاحیت تأمین‌کننده و تأیید عملکرد است.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد GMW 14865 نیز ارائه می‌دهیم.

واتساپ