TOGG PVE.0.01.08.0024 قابلیت اشتعال (جزء و مواد)

استاندارد «TOGG PVE.0.01.08.0024 اشتعال پذیری (جزء و مواد)» که توسط گروه شرکت خودروسازی ترکیه (TOGG) ایجاد شده است، روش هایی را برای تعیین اشتعال پذیری اجزای داخلی و خارجی خودرو کامل، از جمله:

• پارچه
• فرش
• چسب
• درزگیرها
• فوم ها
• چرم
• قسمت های پلاستیکی
• فیلم ها
• فویل ها
• رنگ
• ترکیبات مواد
• سیستم های الکتریکی
• مواد و مواد دیگر

بسته به الزامات قانونی، این یک تست جزء یا مواد است. در برخی موارد، ممکن است هر دو انتخاب شوند.

این مشخصات تست برای تمام برنامه های تأیید کامل خودرو، صرف نظر از نوع خودرو معتبر است. در برخی موارد، به عنوان مثال با مقادیر هدف یا آزمایش های خاص برای نوع خودرو، توضیحات مربوطه ثبت می شود.

دستورالعمل این روش تست الزام آور است. انحراف از این استاندارد فقط با تایید قبلی مجاز است. انحرافات باید در گزارشات آزمایشی ثبت شود و دلایل و جزئیات ذکر شود.

پارامترهای تست و مقادیر هدف مندرج در این استاندارد به عنوان یک راهنما عمل می کنند و باید با هر پروژه موافقت و تطبیق داده شوند.

بیشتر مواد پلاستیکی از همان ماده خامی که اکثر وسایل نقلیه را تامین می کند، مشتق می شوند: نفت. با این حال، پلاستیک زمانی که در یک محیط مناسب یافت شود، ماده ای بسیار قابل اشتعال است.

اشتعال پذیری عبارت است از سهولت مشتعل شدن یک ماده، شدت سوختن و آزاد شدن گرما پس از اشتعال، تمایل آن به گسترش آتش، و سرعت تولید دود و محصولات سمی احتراق در حین گاز شدن و احتراق. یک ارزیابی جامع از اشتعال پذیری کلی یک ماده ممکن است به داده هایی از چندین آزمایش آزمایشگاهی همراه با تجزیه و تحلیل یا مدل سازی مختلف برای تفسیر دقیق نتایج نیاز داشته باشد. چندین ویژگی آتش سوزی، مانند اشتعال پذیری را می توان از آزمایش های اشتعال پذیری در مقیاس آزمایشگاهی تعیین کرد.

اشتعال پذیری یک ماده اغلب می تواند استفاده از آن را محدود کند و خواص دود زایی مواد کامپوزیتی عوامل مهمی هستند که استفاده نهایی از محصولات را تعیین می کنند. اشتعال پذیری یک کامپوزیت اغلب با اشتعال پذیری مواد تشکیل دهنده متفاوت است. رزین های مقاوم در برابر آتش می توانند عملکرد آتش را بهبود بخشند. با این حال، افزودنی های مورد استفاده برای افزایش مقاومت در برابر آتش می تواند تأثیر منفی بر تکنیک های پردازش و عملکرد مکانیکی داشته باشد. مقاومت در برابر آتش را می توان با افزودنی های بازدارنده شعله، اجزای پلی استر بازدارنده شعله و مونومرهای وینیل بازدارنده شعله به دست آورد.

استاندارد FMVSS 302 برای کنترل میزان سوختن مواد مورد استفاده در داخل خودرو طراحی شده است. هدف این استاندارد کاهش سرعت سوختن مواد داخلی است تا امکان تخلیه سرنشینان در صورت آتش سوزی فراهم شود. طبق این استاندارد، شرکت های تولید کننده خودرو باید ثابت کنند که مواد داخلی با سرعت 102 میلی متر در دقیقه یا کمتر می سوزند. این تست باید روی قطعات واقعی انجام شود. اگر قطعه به اندازه کافی بزرگ نباشد که نمونه مورد نیاز برای آزمایش را بدهد، آزمایش جایگزین روی صفحات آزمایش مجاز است.

استاندارد TOGG PVE.0.01.08.0024 یک روش آزمایشی است که برای پیروی از متدولوژی FMVSS 302 ایجاد شده است، اما اجازه می دهد تا نتایج توسط آزمایشگر تأیید شود. به عنوان بخشی از رویه‌های مستندسازی ISO، تقریباً همه شرکت‌های خودروسازی نسخه‌های آزمایشی را توسعه داده‌اند. استاندارد TOGG PVE.0.01.08.0024 یکی از آنهاست.

خودروهای برقی مانند هر وسیله نقلیه دیگری هستند و باید دارای گواهینامه FMVSS 302 باشند. با این حال، این قطعات که در تماس با شبکه برق هستند، اغلب الزامات دیگری دارند. در این راستا عموماً از الزامات استاندارد «UL 94 اشتعال پذیری مواد پلاستیکی برای قطعات در دستگاه ها و ابزارها» استفاده می شود. اکثر قطعات حداقل به یک رتبه بندی استاندارد UL 94 V-0 نیاز دارند.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، خدمات صدور گواهینامه و آزمایش تعریف شده در «TOGG PVE.0.01.08.0024 اشتعال‌پذیری» را نیز ارائه می‌کند. (جزء و ماده)» استاندارد. می دهد.