تعیین مقاومت مواد غیرفلزی در برابر آتش در محفظه سرنشین یک خودروی فیات 7-G2000

تعیین مقاومت مواد غیرفلزی در برابر آتش در محفظه سرنشین یک خودروی فیات 7-G2000

«استاندارد فیات 7-G2000 برای تعیین مقاومت در برابر آتش مواد غیرفلزی برای قطعات در محفظه سرنشین» که توسط شرکت خودروسازی ایتالیایی-آمریکایی فیات کرایسلر (FCA) (که اکنون استلانتیس نام دارد) تدوین شده است، یک استاندارد اشتعال‌پذیری مواد داخلی خودرو است که برای ارزیابی مقاومت در برابر آتش مواد غیرفلزی مورد استفاده در محفظه‌های سرنشین خودرو طراحی شده است. این استاندارد با رویه‌های ایمنی در برابر آتش شناخته شده بین‌المللی مانند استانداردهای ISO 3795 و FMVSS 302 مطابقت نزدیکی دارد.

تعیین مقاومت مواد غیرفلزی در برابر آتش در محفظه سرنشین یک خودروی فیات 7-G2000

هدف اصلی استاندارد Fiat 7-G2000 به حداقل رساندن خطر گسترش آتش‌سوزی در داخل خودرو با کنترل خواص احتراق اجزای داخلی مانند موارد زیر است:

  • پارچه
  • فرش
  • مواد فوم
  • چرم و چرم مصنوعی
  • اجزای کفپوش پلاستیکی
  • مواد عایق صدا
  • تریم چراغ جلو و تریم پنل ابزار

این استاندارد جایگزین استاندارد فیات ۵۰۴۳۳ شده است.

استاندارد Fiat 7-G2000 یک روش آزمایشگاهی تکرارپذیر را برای تعیین سرعت سوختن یک ماده در معرض یک منبع احتراق کوچک توصیف می‌کند. طبق این استاندارد، مواد مورد استفاده در محفظه مسافر باید رفتار محدودی در پخش شعله از خود نشان دهند. این الزام بسیار مهم است زیرا فضای داخلی خودرو حاوی مواد پلیمری و نساجی زیادی است که می‌توانند در موارد زیر نقش داشته باشند:

  • گسترش سریع آتش‌سوزی
  • تشکیل دود
  • انتشار گاز سمی
  • خطرات تخلیه مسافران

این استاندارد با اعمال محدودیت‌های مقاومت در برابر احتراق، عملکرد کلی ایمنی خودرو را بهبود می‌بخشد.

استاندارد Fiat 7-G2000 بر اساس روش احتراق افقی مورد استفاده در استانداردهای ISO 3795 و FMVSS 302 است. این روش، سرعت احتراق یک نمونه نصب شده به صورت افقی را پس از قرار گرفتن در معرض شعله کنترل شده اندازه‌گیری می‌کند.

به طور کلی، این روش آزمایش از مراحل زیر پیروی می‌کند:

  • یک نمونه آزمایشی تحت شرایط دما و رطوبت مشخص شده قرار می‌گیرد.
  • نمونه به صورت افقی در محفظه احتراق نصب شده است.
  • یک شعله کوچک مشعل برای مدت زمان مشخصی به یک انتهای نمونه اعمال می‌شود.
  • پس از قرار گرفتن در معرض شعله، پیشرفت سوختگی اندازه‌گیری می‌شود.
  • مسافتی که شعله طی می‌کند و زمان سوختن ثبت می‌شود.
  • نرخ احتراق محاسبه می‌شود.

بسته به نرخ گسترش شعله اندازه‌گیری شده و اینکه آیا رفتار خودخاموش‌شوندگی از خود نشان می‌دهد یا خیر، ماده مورد آزمایش قبول می‌شود یا رد می‌شود.

تجهیزات آزمایش معمول شامل موارد زیر است:

  • محفظه احتراق بدون جریان هوا
  • دارنده نمونه
  • مشعل گازی با ارتفاع شعله کالیبره شده.
  • دستگاه زمان‌بندی
  • مقیاس اندازه‌گیری
  • اتاق تهویه مطبوع

پیکربندی تجهیزات آزمایش اساساً مشابه سیستم‌های استاندارد ISO 3795 است که معمولاً در صنعت خودرو استفاده می‌شود.

طبق مشخصات، این استاندارد عموماً برای مواد و اجزای داخلی با ضخامت تا ۱۳ میلی‌متر اعمال می‌شود.

موادی که معمولاً آزمایش می‌شوند عبارتند از:

  • پارچه‌های نبافته که با سوزن سوراخ شده‌اند
  • فوم های پلی اورتان
  • پوشش‌های پی‌وی‌سی
  • سیستم‌های فرش
  • جاذب‌های آکوستیک
  • کامپوزیت‌های داخلی

بسیاری از مشخصات مواد فیات مستقیماً به استاندارد فیات 7-G2000 به عنوان روش آزمون احتراق مورد نیاز اشاره دارند.

این آزمون عناصر زیر را ارزیابی می‌کند:

  • نرخ احتراق افقی
  • فاصله پخش شعله
  • خاصیت خود خاموش شوندگی
  • رفتار چکیدن مذاب
  • ویژگی‌های پس از شعله

سرعت سوختن معمولاً بر حسب میلی‌متر در دقیقه بیان می‌شود. سرعت سوختن از تقسیم زمان سوختن بر مسافت سوختن به دست می‌آید. سرعت‌های سوختن کمتر نشان دهنده عملکرد بهتر در برابر آتش است.

فیات 7-G2000 معمولاً در زمینه‌های زیر استفاده می‌شود:

  • آزمون صلاحیت مواد
  • تأیید تأمین‌کننده
  • توسعه ابزار
  • تأیید تولید
  • آزمون انطباق با مقررات قانونی

تأمین‌کنندگان مواد داخلی معمولاً موظفند قبل از تأیید تولید، انطباق با این استاندارد را اثبات کنند.

محصولات آزمایش شده تحت این مشخصات عبارتند از:

  • عایق نمدی خودرو
  • مواد آکوستیک نبافته
  • پلاستیک‌های انعطاف‌پذیر
  • کفپوش لمینت داخلی

ایمنی در برابر آتش همچنان یک جنبه حیاتی در مهندسی داخلی خودرو است. حتی منابع احتراق کوچک، مانند موارد زیر، می‌توانند احتراق را در مواد قابل اشتعال داخلی آغاز کنند:

  • سیگار
  • اتصال کوتاه‌های الکتریکی
  • اجزای بیش از حد گرم شده
  • خطاهای سیم‌کشی

استاندارد فیات 7-G2000 تضمین می‌کند که مواد داخلی مشخصات زیر را رعایت می‌کنند:

  • مقاومت در برابر آتش
  • سوزش آهسته
  • انقراض خود به خودی هر زمان که ممکن باشد.
  • کاهش خطر مسافران در هنگام حوادث آتش‌سوزی.

این امر به بهبود ایمنی مسافران و رعایت مقررات جهانی آتش‌سوزی خودرو کمک می‌کند.

به طور خلاصه، استاندارد Fiat 7-G2000 به دلیل وجود مقدار زیادی مواد پلیمری و نساجی قابل اشتعال در فضای داخلی خودروهای مدرن ضروری است. بدون الزامات سختگیرانه اشتعال‌پذیری، یک منبع احتراق کوچک می‌تواند به سرعت آتش را در محفظه مسافر گسترش دهد و خطرات ایمنی جدی را برای سرنشینان ایجاد کند. این استاندارد یک روش کنترل‌شده برای ارزیابی نحوه رفتار مواد داخلی در معرض شعله ایجاد می‌کند و به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا اطمینان حاصل کنند که مواد به آرامی می‌سوزند، در صورت امکان خود خاموش می‌شوند و رشد آتش را تسریع نمی‌کنند. این استاندارد به دلایل زیر مهم تلقی می‌شود:

  • ایمنی مسافران: هدف اصلی این استاندارد، حفاظت از مسافران است. بسیاری از مواد مورد استفاده در فضای داخلی خودرو، مانند فوم پلی اورتان، فرش، پوشش‌های PVC، پارچه، عایق صوتی و روکش‌های پلاستیکی، می‌توانند در معرض سیگار، نقص الکتریکی، اتصال کوتاه سیم‌کشی و لوازم الکترونیکی بیش از حد گرم شده، مشتعل شوند. اگر این مواد خیلی سریع بسوزند، شعله‌ها می‌توانند به سرعت در سراسر کابین پخش شوند. این استاندارد به کاهش سرعت گسترش آتش، انتشار گرما، تولید دود و گازهای احتراق سمی کمک می‌کند.
  • کنترل انتشار شعله: یک هدف کلیدی مهندسی، محدود کردن گسترش شعله در سطوح داخلی است. این استاندارد سرعت سوختن افقی مواد را اندازه‌گیری می‌کند. سرعت سوختن پایین‌تر، به دلیل کندتر شدن گسترش آتش، نشان‌دهنده مواد ایمن‌تر است. این استاندارد، رفتار احتراق کنترل‌شده را تضمین می‌کند.
  • انطباق با مقررات جهانی آتش‌سوزی: این استاندارد با مقررات بین‌المللی ایمنی در برابر آتش‌سوزی خودرو مطابقت دارد. تولیدکنندگان خودرو باید نشان دهند که فضای داخلی خودرو الزامات قانونی ایمنی در برابر آتش‌سوزی را در بازارهای متعدد در سراسر جهان برآورده می‌کند.
  • جلوگیری از آتش‌سوزی‌های فاجعه‌بار کابین: خودروهای مدرن به کاهش ماژول‌های الکترونیکی، صندلی‌های گرم‌شونده، سیم‌کشی جریان بالا، سیستم‌های باتری و تجهیزات سرگرمی کمک می‌کنند. این سیستم‌ها منابع احتراق بالقوه را در داخل کابین افزایش می‌دهند. ماده‌ای با مقاومت کم در برابر شعله می‌تواند یک حادثه کوچک و موضعی را به آتش‌سوزی کامل در داخل کابین تبدیل کند.
  • کنترل کیفیت تأمین‌کننده: این استاندارد یک روش آزمایشگاهی تکرارپذیر ارائه می‌دهد که تأمین‌کنندگان باید در طول تأیید مواد از آن پیروی کنند. این امر، ثبات را در بین دسته‌های تولید و تأمین‌کنندگان در سراسر جهان تضمین می‌کند. این استاندارد به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا:
    • مقایسه عینی مواد
    • تأیید انطباق تأمین‌کننده
    • شناسایی فرمولاسیون‌های ناامن
    • حفظ کیفیت تولید.

به طور خلاصه، استاندارد Fiat 7-G2000 یک استاندارد خاص اشتعال پذیری خودرو است که برای تعیین مقاومت در برابر احتراق مواد غیرفلزی داخلی خودرو استفاده می‌شود. این استاندارد که عمدتاً بر اساس روش‌های ISO 3795 و FMVSS 302 است، رفتار انتشار شعله افقی را در شرایط آزمایشگاهی کنترل شده ارزیابی می‌کند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد Fiat 7-G2000 را ارائه می‌دهیم.

واتساپ