پوشش‌های رنگ لاستیکی و پلاستیکی رنو D27 1911 - کهنه‌سازی مصنوعی با استفاده از گیج باد

پوشش‌های رنگ لاستیکی و پلاستیکی رنو D27 1911 - کهنه‌سازی مصنوعی با استفاده از گیج باد

استاندارد «پوشش‌های رنگ لاستیکی و پلاستیکی رنو D27 1911 - پیرسازی مصنوعی با استفاده از گیج هوا» که توسط شرکت خودروسازی فرانسوی رنو تدوین شده است، شرایطی را که باید برای تعیین مقاومت یک ماده در برابر اثرات منبع نور مصنوعی تحت شرایط خاص رطوبت و دما رعایت شود، شرح می‌دهد. این روش تلاشی برای شبیه‌سازی پیرسازی مواد در معرض نور و شرایط آب و هوایی سخت است. این روش برای پوشش‌های رنگی و سایر قطعات خارجی ساخته شده از لاستیک یا پلاستیک، کاملاً رنگی، رنگ شده یا بدون رنگ، قابل استفاده است. همچنین برای درزگیرها، برزنت‌ها و پنجره‌ها نیز قابل استفاده است.

پوشش‌های رنگ لاستیکی و پلاستیکی رنو D27 1911 - کهنه‌سازی مصنوعی با استفاده از گیج باد

این روش آزمایش شامل قرار دادن یک یا چند نمونه ماده در معرض چرخه‌ای از شبیه‌سازی نور خورشید همراه با لامپ زنون فیلتر شده و شبیه‌سازی باران متناوب است. سپس آسیب به صورت بصری با مقایسه با یک قطعه مرجع بدون مواجهه یا با استفاده از رنگ‌سنجی یا سایر آزمایش‌ها ارزیابی می‌شود.

استاندارد رنو D27 1911 یک مشخصه کلیدی در پروتکل‌های تضمین کیفیت صنعت خودرو، به ویژه برای ارزیابی دوام پوشش‌های رنگ اعمال شده بر روی قطعات لاستیکی و پلاستیکی است. روش آزمایش شرح داده شده بر شبیه‌سازی قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی طولانی مدت از طریق پیری مصنوعی تسریع شده در یک محیط آزمایشگاهی کنترل شده با استفاده از یک دستگاه سنجش آب و هوا تمرکز دارد. این روش تضمین می‌کند که پوشش‌های روی سطوح انعطاف‌پذیر، که در فضای داخلی، خارجی و درزگیرهای خودروهای مدرن رایج هستند، می‌توانند در برابر تخریب در دنیای واقعی بدون ترک خوردن، محو شدن یا از دست دادن چسبندگی مقاومت کنند.

استاندارد رنو D27 1911 پوشش‌هایی را هدف قرار می‌دهد که روی مواد غیرسخت قرار دارند و به دلیل انعطاف‌پذیری زیرلایه، مستعد انواع منحصر به فرد خرابی هستند. هدف اصلی، تعیین چگونگی عملکرد این پوشش‌ها در طول سال‌ها عمر مفید با فشرده‌سازی سایش طبیعی، که معمولاً طی ماه‌ها یا سال‌ها رخ می‌دهد، به روزها یا هفته‌ها است. این امر برای تأمین‌کنندگان خودرو بسیار مهم است، زیرا خرابی در پوشش‌های لاستیکی و پلاستیکی می‌تواند منجر به مشکلات زیبایی‌شناختی (مانند گچی شدن یا تغییر رنگ) یا مشکلات عملکردی (مانند کاهش آب‌بندی در نوارهای هوا) شود.

دستگاه سنجش آب و هوا (یا هواسنج) یک دستگاه آزمایش آب و هوای شتاب‌یافته است که شرایط بیرون از منزل را شبیه‌سازی می‌کند. مدل‌های محبوب شامل دستگاه‌های سنجش آب و هوای قوس زنون و آزمایش‌کننده‌های UV فلورسنت QUV هستند. این دستگاه‌ها نمونه‌ها را در معرض موارد زیر قرار می‌دهند:

  • تابش شدید فرابنفش (شبیه‌سازی نور خورشید)
  • رطوبت بالا و میعان (شبیه‌سازی شبنم)
  • چرخه های دما
  • آب پاشی (شبیه سازی باران)

لامپ‌های قوسی زنون برای پوشش‌های خودرو ایده‌آل هستند و نزدیک‌ترین طیف به نور طبیعی خورشید را فراهم می‌کنند. آزمایش‌ها نشان می‌دهد که تخریب در مقایسه با قرار گرفتن در معرض نور خورشید در فضای باز، 10 تا 100 برابر سریع‌تر است.

روش آزمایش شرح داده شده عموماً شامل مراحل زیر است:

  • آماده‌سازی نمونه: نمونه‌های لاستیکی یا پلاستیکی پوشش داده شده (مانند واشرهای EPDM، سپرهای TPE) طبق مشخصات رنو تهیه می‌شوند.
  • چرخه مواجهه: نمونه‌ها در محفظه سنجش آب و هوا قرار می‌گیرند. پارامترهای رایج (مطابق با استانداردهای ISO 4892-2 یا SAE J2412) عبارتند از:
  • شدت نور قوس زنون: 0,55-1,5 وات بر متر مربع در طول موج 340 نانومتر.
  • دمای پنل سیاه: 60-80 درجه
  • چرخه‌ها: ۱۰۲ دقیقه خشک شدن + ۱۸ دقیقه اسپری آب، با کنترل مداوم رطوبت.
  • کل زمان نوردهی: معمولاً ۱۰۰۰ تا ۵۰۰۰ ساعت، بسته به نیاز
  • ارزیابی: نمونه‌های پس از مواجهه از نظر جنبه‌های زیر ارزیابی می‌شوند:
  • تغییر رنگ (با استفاده از اسپکتروفتومتر)
  • حفظ روشنایی
  • ترک خوردن، تاول زدن یا پوسته پوسته شدن
  • از دست دادن چسبندگی (آزمایش غربالگری متقاطع)
  • گچی شدن یا محو شدن

معیارهای قبولی در استاندارد تعریف شده‌اند و عموماً پس از سال‌های معادل مواجهه شبیه‌سازی‌شده، به حداقل تغییر نیاز دارند.

سطوح لاستیکی و پلاستیکی در اثر گرما کشیده، منبسط/منقبض می‌شوند که این امر فشار بیشتری نسبت به فلز بر لایه‌های رنگ وارد می‌کند. فرسودگی مصنوعی مشکلاتی مانند موارد زیر را ایجاد می‌کند:

  • تخریب نوری: نور فرابنفش باعث تجزیه چسب‌ها و در نتیجه رنگ‌پریدگی می‌شود.
  • هیدرولیز: رطوبت باعث تورم می‌شود.
  • تنش حرارتی: گرما زرد شدن پلاستیک‌ها را تسریع می‌کند.

این استاندارد مکمل استانداردهای دیگری مانند Renault D47 1431 (خوردگی رشته‌ای) یا ISO 11341 (آزمایش قوس زنون) است.

استاندارد رنو D27 1911 برای تأمین‌کنندگان اجباری است. در دورانی که گارانتی‌های طولانی‌مدت و مواد پایدار غالب هستند، چنین آزمایش‌هایی به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا پوشش‌های بادوام‌تری ایجاد کنند، فراخوان‌ها را کاهش دهند و تأثیرات زیست‌محیطی را به حداقل برسانند. این استاندارد یک پروتکل مهندسی کاملاً مدرن برای بهبود قابلیت اطمینان خودرو از طریق علم دقیق مواد است.

استاندارد رنو D27 1911 به دلایل زیر مهم تلقی می‌شود:

  • تأیید دوام: عملکرد بلندمدت قطعات بیرونی و داخلی خودرو را تضمین می‌کند.
  • مقایسه مواد: امکان مقایسه فرمولاسیون‌های مختلف پوشش از نظر مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش و گرما را فراهم می‌کند.
  • استانداردسازی کیفیت: رنو اعمال شرایط آزمایش یکسان را در سراسر زنجیره تأمین خود الزامی می‌کند و بدین ترتیب از تغییرات عملکردی ناشی از تفاوت بین تولیدکنندگان جلوگیری می‌کند.
  • الزامات قانونی و گارانتی: شکایات مشتری مانند تغییر رنگ یا آسیب سطحی در قطعات خارجی را کاهش می‌دهد که هزینه‌های گارانتی را پایین می‌آورد.
  • تأیید تأمین‌کننده: برای شرکتی که قطعات یا مواد اولیه را برای رنو تأمین می‌کند، قبولی در این آزمون گامی حیاتی در فرآیند تأیید مواد است.

به طور خلاصه، این استاندارد یک استاندارد تضمین کیفیت حیاتی است که برای اطمینان از دوام، قابلیت اطمینان و پایداری ظاهری پوشش‌های خودرو مورد استفاده قرار می‌گیرد.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد "پوشش‌های رنگ لاستیکی و پلاستیکی رنو D27 1911 - پیرسازی مصنوعی با استفاده از گیج‌های هوا" به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ