روش‌های تست دمای بالای نیسان NES M0131 برای قطعات رزین مصنوعی محفظه سرنشین

روش‌های تست دمای بالای نیسان NES M0131 برای قطعات رزین مصنوعی محفظه سرنشین

استاندارد "روش‌های آزمایش دمای بالای نیسان NES M0131 برای قطعات رزین مصنوعی محفظه سرنشین" که توسط شرکت نیسان اتومبیلز تدوین شده است، روش‌های آزمایش دمای بالای قطعات رزین مصنوعی مورد استفاده در محفظه‌های سرنشین خودرو را شرح می‌دهد. این آزمایش‌ها ناهنجاری‌های موجود در پیکربندی، اندازه، ظاهر، تُن رنگ و خواص سطحی ناشی از قرار گرفتن مداوم در معرض نور شدید خورشید را بررسی می‌کنند.

روش‌های تست دمای بالای نیسان NES M0131 برای قطعات رزین مصنوعی محفظه سرنشین

سه طبقه‌بندی روش آزمون وجود دارد که بر اساس محل قرارگیری قطعه روی خودرو تعیین می‌شوند. این طبقه‌بندی‌ها در جدول ارائه شده در استاندارد فهرست شده‌اند:

  • روش ۱ کلاس A اجزای داخلی خودرو که به صورت افقی بالای خط پایینی درب نصب شده‌اند و در معرض نور مستقیم خورشید قرار دارند. دمای آزمایش: ۱۲۴ درجه سانتیگراد +/-۳ درجه سانتیگراد برای نوع کاپوت جلو، ۱۰۵ درجه سانتیگراد +/-۳ درجه سانتیگراد برای نوع بالای کابین. نمونه‌های قابل اجرا: داشبورد، قفسه بار عقب، تکیه‌گاه صندلی عقب و سطح "A" پوشش داشبورد.
  • روش ۱ کلاس B قطعات داخلی خودرو که به صورت افقی بالای خط پایینی درب نصب شده‌اند و در معرض نور مستقیم خورشید قرار دارند. دمای آزمایش: ۱۲۴ درجه سانتیگراد +/-۳ درجه سانتیگراد برای نوع کاپوت جلو، ۱۰۰ درجه سانتیگراد +/-۳ درجه سانتیگراد برای نوع بالای کابین. نمونه‌های قابل اجرا: داشبورد، قفسه بار عقب، تکیه‌گاه صندلی عقب و سطح "A" پوشش داشبورد.
  • روش ۲ کلاس A قطعات داخلی خودرو که در مناطقی در معرض نور مستقیم خورشید نصب شده‌اند. دمای آزمایش: ۱۰۵ درجه سانتیگراد +/-۳ درجه سانتیگراد برای نوع کاپوت جلو، ۹۵ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد برای نوع بالای کابین. نمونه‌های قابل اجرا: تزئینات ستون، بوق، تزئینات درب، تکیه‌گاه درب و کنسول وسط.
  • روش ۲ کلاس B قطعات داخلی خودرو که در مناطقی در معرض نور مستقیم خورشید نصب شده‌اند. دمای آزمایش: ۱۰۰ درجه سانتیگراد +/-۳ درجه سانتیگراد برای نوع کاپوت جلو، ۹۰ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد برای نوع بالای کابین. نمونه‌های قابل اجرا: تزئینات ستون، بوق، تزئینات درب، تکیه‌گاه درب و کنسول وسط.
  • روش ۳ کلاس A اجزای داخلی خودرو که در معرض نور غیرمستقیم یا مستقیم خورشید قرار دارند. دمای آزمایش: ۹۵ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد برای نوع کاپوت جلو، ۸۵ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد برای نوع سقف کابین. نمونه‌های قابل اجرا: سطح بالایی روکش بدنه و سطح بالایی روکش صندوق عقب، آستر سقف، آفتابگیر، روکش ستون بالایی، صندلی، آستر صندوق عقب، آستر درب و روکش سقف.
  • روش ۳ کلاس B اجزای داخلی خودرو که در معرض نور غیرمستقیم یا مستقیم خورشید قرار دارند. دمای آزمایش: ۸۰ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد برای نوع کاپوت جلو، ۷۰ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد برای نوع سقف کابین. نمونه‌های قابل اجرا: سطح بالایی روکش بدنه و سطح بالایی روکش صندوق عقب، آستر سقف، آفتابگیر، روکش ستون بالایی، صندلی، آستر صندوق عقب، آستر درب و روکش سقف.

شرایط منطقه آزمایش به شرح زیر تعیین شد:

  • دمای اتاق آزمایش: منطقه آزمایش باید مطابق با استاندارد «شرایط جوی استاندارد برای آزمایش JIS Z 8703» به ترتیب کلاس 5 (دمای 20 درجه به علاوه/منهای 5 درجه) و کلاس 20 (رطوبت نسبی 65 درصد به علاوه/منهای 20 درصد) ارائه شود.
  • شرایط استاندارد: شرایط استاندارد دما و رطوبت محل آزمایش باید به ترتیب مطابق با استانداردهای کلاس ۲ (دمای ۲۰ درجه به علاوه/منهای ۲ درجه) و کلاس ۲ (رطوبت نسبی ۶۵ درصد به علاوه/منهای ۲ درصد) مطابق با استاندارد «JIS Z 8703 استاندارد شرایط جوی برای آزمایش» فراهم شود.

تجهیزات اصلی مورد استفاده در این آزمایش‌ها عبارتند از:

  • محفظه دمای ثابت مجهز به لامپ‌های حرارتی مادون قرمز
  • محفظه دمای ثابت با قابلیت کنترل دما

دما باید در محدوده ۳ درجه سانتیگراد از دمای مورد نیاز آزمایش برای ارتفاع مرجع قطعه آزمایشی حفظ شود. اختلاف دما بین قطعات ۱۰۰ میلی‌متر بالاتر و پایین‌تر از ارتفاع مرجع باید در محدوده ۵ درجه سانتیگراد حفظ شود.

فاصله بین لامپ‌های حرارتی باید به حداقل مطلق کاهش یابد. این امر به تابش مادون قرمز اجازه می‌دهد تا به قطعه مورد آزمایش برسد. محفظه باید میزان تابش و دما را از طریق کنترل‌های ولتاژ و ارتفاع لامپ حرارتی تنظیم کند.

در صورت امکان، قطعات نهایی باید به عنوان قطعات آزمایشی استفاده شوند. رویه‌های آزمایش پس از ۲۴ ساعت پیرسازی تحت شرایط استاندارد مشخص شده در این استاندارد (مگر اینکه طور دیگری مشخص شده باشد) انجام می‌شوند. جزئیات آزمایش و تعداد قطعات آزمایشی ممکن است توسط پرسنل درگیر در آزمایش تعیین شود. قطعات نهایی شامل محصولات قالب‌گیری شده‌ای هستند که به صورت مجموعه یا زیرمجموعات تکمیل می‌شوند، و همچنین قطعات کامپوزیتی.

مدت زمان آزمایش ۴ ساعت است. دمای آزمایش باید مطابق جدول باشد.

روش شرایط آزمایش شامل مراحل زیر است:

  • قطعات مورد آزمایش در موقعیت‌های نصب‌شده خود روی وسیله نقلیه، روی فیکسچرها قرار می‌گیرند. فیکسچرها در محفظه قرار می‌گیرند. کنترل‌های دما برای حفظ دمای مشخص‌شده برای مدت زمان مشخص‌شده آزمایش تنظیم می‌شوند. موقعیت‌های نصب‌شده روی وسیله نقلیه، موقعیت قطعات روی فیکسچرها را تا حد امکان نزدیک به موقعیت‌های واقعی نصب آنها در وسیله نقلیه نشان می‌دهند. اگر قطعه برای شبیه‌سازی شرایط بار به وزنه‌ای نیاز داشته باشد، وزن، اندازه و موقعیت آن باید توسط پرسنل درگیر در آزمایش تعیین شود.
  • قطعات آزمایشی برای مدت زمان مشخص شده گرم می شوند. شرایط غیرعادی ذکر شده در اینجا بررسی می شوند. در صورتی که بررسی قطعات داخل محفظه امکان پذیر نباشد، قطعات آزمایشی از محفظه خارج می شوند. قطعه آزمایشی ظرف ۳ دقیقه بررسی می شود.
  • قطعات آزمایش به مدت 30 دقیقه در دمای اتاق خنک می‌شوند.
  • در پایان دوره خنک‌سازی ۳۰ دقیقه‌ای، قطعات مورد آزمایش از نظر وجود موارد غیرعادی بررسی می‌شوند. اگر قطعه برای شبیه‌سازی شرایط بارگذاری به وزنه نیاز داشته باشد، وزن، اندازه و موقعیت آن باید توسط پرسنل درگیر در آزمایش تعیین شود.

در طول ارزیابی، قطعات آزمایشی از نظر ناهنجاری‌های ذکر شده در جدول بررسی می‌شوند:

  • پیکربندی و اندازه
    • تغییرات ابعادی
    • تغییر شکل
    • شکاف
    • خطوط موج‌دار
  • نظر
    • چین و چروک
    • ترک یا آسیب
    • لایه برداری
    • تورم
    • تاول زدن یا شناور شدن
  • خواص سطحی
    • شکوفه زدن
    • چسبندگی
    • آلودگی
    • نرم شدن یا سخت شدن
  • تُن رنگ
    • تغییر رنگ
  • دیگران
    • تصرف
    • حرکت روان
    • نصب شل یا حرکت آزاد
    • آسیب یا نگرانی که ممکن است در اثر استفاده عادی ایجاد شود

در آب و هوای گرم، به خصوص در روزهای آفتابی، دمای کابینت می‌تواند از 60 درجه سانتیگراد فراتر رود. آزمایش حرارتی مطابق با استاندارد NES M0131، قطعات را در برابر خرابی‌های ناشی از گرما در درازمدت محافظت می‌کند. به عنوان مثال،

  • تاب برداشتن یا اعوجاج
  • تغییر در روشنایی یا رنگ
  • از دست دادن تناسب مکانیکی یا استحکام ساختاری

این امر به طور مستقیم بر کیفیت خودرو، ایمنی و رضایت مشتری تأثیر می‌گذارد.

نیسان NES M0131 یک استاندارد پیچیده و حیاتی است که در پشت صحنه طراحی خودرو عمل می‌کند. این استاندارد تضمین می‌کند که قطعات پلاستیکی داخلی حتی در دماهای بسیار بالای کابین، شکل و عملکرد خود را حفظ کنند. این استانداردها کیفیت و قابلیت اطمینان بالای مورد انتظار از وسایل نقلیه را حفظ می‌کنند. هنگام انتخاب مواد برای مطابقت با این استاندارد، به ویژه برای قطعات پلاستیکی داخلی، معیارها و انواع مواد مختلفی دخیل هستند.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "روش‌های آزمایش دمای بالا برای قطعات رزین مصنوعی محفظه مسافر نیسان NES M0131" ارائه می‌دهیم.

واتساپ