استاندارد "VW PV 1015 خوردگی دوفلزی توسط الاستومرها و پلاستیک‌های متصل به فلزات سبک - آزمون مقاومت حجمی ویژه" که توسط شرکت خودروسازی فولکس واگن تدوین شده است، الزامات مربوط به قطعات الاستومری و پلاستیک‌ها و چسب‌های شیشه پنجره به رنگ سفید بدنه یا در اجزای بدنه که در تماس با فلزات سبک (ترجیحاً آلومینیوم و منیزیم) قرار می‌گیرند را شرح می‌دهد. این استاندارد همچنین الزامات مربوط به قطعات الاستومر و پلاستیک‌هایی که خارج از بدنه هستند و با فلزات سبک (حداکثر ضخامت دیواره ۱.۲ میلی‌متر) در تماس هستند و همچنین چسب‌های شیشه پنجره را مشخص می‌کند. این استاندارد برای آزمایش‌های نمونه‌برداری و نظارت بر تولید معتبر است.
فلزات سبک، مانند آلومینیوم یا منیزیم، در صورت تماس با فلزات نجیب‌تر یا جامدات نوع n، مانند الاستومرها یا پلاستیک‌ها، احتمالاً در حضور الکترولیت‌های آبی دچار خوردگی می‌شوند. الاستومرها و پلاستیک‌ها باید مقاومت حجمی مناسبی داشته باشند تا از این نوع خوردگی جلوگیری شود. این امر همچنین در مورد موادی که با سطوح فلزی سبک رنگ شده در تماس هستند صدق می‌کند، زیرا لایه‌های رنگ به دلیل آسیب احتمالی، نقص در رنگ، محافظت کاملی در برابر خوردگی دو فلزی ارائه نمی‌دهند.
صفحات آزمایش نمونه برای آزمایش‌ها باید ابعاد ۱۲۰ میلی‌متر در ۱۲۰ میلی‌متر در ۲ میلی‌متر داشته باشند. سطوح صفحات آزمایش باید قبل از کهنه شدن در اتمسفر استاندارد با اتانول تمیز شوند. مقاومت ویژه حجمی باید طبق استاندارد «روش‌های آزمون IEC 120 برای مقاومت ویژه حجمی و مقاومت ویژه سطحی مواد عایق الکتریکی جامد» در اتمسفر استاندارد تعیین شود. (۲۳ درجه سانتیگراد و ۵۰ درصد رطوبت نسبی طبق «استاندارد ISO 120 برای شرایط جوی و/یا آزمایش - مشخصات»).
برای الاستومرها و پلاستیک‌ها، مقاومت ویژه حجمی مورد نیاز پس از ۴۸ ساعت پیرسازی و قرار گرفتن در معرض اتمسفر استاندارد باید حداقل ۱۰۴ اهم سانتی‌متر برای آلومینیوم و حداقل ۱۰۶ اهم سانتی‌متر برای منیزیم باشد. برای چسب‌های شیشه پنجره، مقاومت ویژه حجمی مورد نیاز پس از ۴۸ ساعت کهنه‌سازی در اتمسفر استاندارد باید حداقل ۱۰۶ اهم سانتی‌متر باشد (مستقل از نوع فلز سبک).
قطعات الاستومر و چسب‌های شیشه‌ای باید در شرایط تولید به ورق فلزی از پیش ماشینکاری و رنگ‌آمیزی شده متصل شوند. مدت زمان آزمایش طبق استاندارد «بدنه و قطعات اتصال / قطعات سیستم تعلیق VW PV 1210 - آزمایش خوردگی» 60 سیکل است. پس از آزمایش، نباید هیچ آسیب قابل مشاهده‌ای در ورق فلزی ناشی از خوردگی دو فلزی وجود داشته باشد.
خوردگی دوفلزی که خوردگی گالوانیک نیز نامیده می‌شود، یک فرآیند الکتروشیمیایی است که در آن یک فلز در درجه اول در تماس الکتریکی با فلز دیگر در حضور الکترولیت دچار خوردگی می‌شود. به عبارت دیگر، خوردگی دو فلزی زمانی رخ می‌دهد که دو فلز مختلف در حضور الکترولیتی مانند آب با یکدیگر در تماس قرار گیرند. برهمکنش بین دو فلز که به عنوان الکترولیز شناخته می‌شود، باعث خوردگی می‌شود.
به طور خلاصه، خوردگی دو فلزی ناشی از یک رویداد الکتروشیمیایی است که زمانی رخ می‌دهد که دو فلز در حضور یک الکترولیت مانند باران، خاک یا آب دریا با یکدیگر تماس پیدا می‌کنند و باعث واکنش الکتریکی می‌شوند. این واکنش الکتریکی باعث می‌شود که یک فلز به آند (با بار منفی) تبدیل شود، در حالی که فلز نجیب‌تر (با خاصیت خورندگی کمتر) دیگر به کاتد (با بار مثبت) تبدیل می‌شود. جریان الکتریکی از آند به کاتد جریان می‌یابد و باعث می‌شود آند با سرعت بیشتری فرسایش یابد. خوردگی ساختار شیمیایی فلز را تضعیف می‌کند و می‌تواند باعث شود عناصر سازه‌ای تنها در عرض چند سال از بین بروند. بنابراین، این وضعیت می‌تواند کل سازه را تضعیف کند، ایمنی مردم را به خطر بیندازد و باعث بروز فجایع شود. برای جلوگیری از خوردگی دو فلزی و به حداقل رساندن خطر خوردگی دو فلزی بست‌ها، بست باید با فلزی که سطح فلز را به آن متصل می‌کند، مطابقت داشته باشد.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در سراسر جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی نیز در محدوده استاندارد «خوردگی دوفلزی VW PV 1015 ناشی از الاستومرها و پلاستیک‌ها روی فلزات سبک - آزمون مقاومت حجمی ویژه» وجود دارد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
