ISO 27955 وسایل نقلیه جاده ای - ایمن سازی بار در اتومبیل های مسافری، استیشن واگن ها و وسایل نقلیه چند منظوره - الزامات و روش های آزمایش

در استاندارد ISO 27955 وسایل نقلیه جاده ای - ایمن سازی بار در خودروهای سواری، استیشن واگن ها و وسایل نقلیه چند منظوره - الزامات و روش های آزمایش منتشر شده توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO)، الزامات دستگاه های ایمن بار مورد استفاده در خودروهای سواری، ایستگاه واگن ها و خودروهای سواری چند منظوره توضیح داده شده است. در اینجا صندلی ها به طور مستقیم منطقه بارگیری را محدود می کنند.

این استاندارد شامل حداقل الزامات و روش‌های تست برای صندلی‌های جلو و عقب و سیستم‌های پارتیشن برای بهبود حفاظت از سرنشینان خودرو در برابر بارهای لغزنده در هنگام برخورد از جلو است. در عین حال، این استاندارد حداقل الزامات و آزمایشات را برای نقاط اتصال بر روی وسایل نقلیه فوق الذکر تعریف می کند تا بتوانند بار (چمدان یا کالا) را به روشی مطمئن و راهنما ایمن کنند.

برای وسایل نقلیه ای که عمدتاً برای حمل و نقل بار طراحی شده اند و از یک واگن مسافری مشتق شده اند، فقط الزامات این استاندارد در مورد نقاط اتصال اعمال می شود. الزامات اضافی برای این وسایل نقلیه و الزامات سایر ون های تحویل در استاندارد "DIN ISO 27956 وسایل نقلیه جاده ای - ایمن سازی محموله در وانت های تحویل - الزامات و روش های آزمایش" تعیین شده است.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• صندلی یک نفره به صندلی‌ای گفته می‌شود که ساختار صندلی آن، از جمله تودوزی، دارای تکیه‌گاهی است که به ساختار خودرو وابسته نیست و برای نشستن یک سرنشین طراحی شده است.
• نیمکت صندلی نیمکتی است که با ساختار صندلی و تودوزی آن برای نشستن بیش از یک مسافر طراحی شده است.
• صندلی یا نیمکت تاشو به صندلی یا نیمکتی گفته می شود که برای استفاده معمولی، گاه به گاه یا هر دو طراحی شده و قابل تا شدن است.
• انکوریج سیستمی است که توسط آن مجموعه صندلی به ساختار خودرو، از جمله قسمت های آسیب دیده ساختار خودرو، ثابت می شود.
• سیستم قفل وسیله ای است که به صندلی و قطعات آن اجازه می دهد در موقعیت استفاده قرار گیرند.
• سیستم تنظیم وسیله ای است که به وسیله آن می توان صندلی یا قطعات آن را در موقعیتی مناسب برای آنتروپومتری فرد نشسته تنظیم کرد. این دستگاه به طور خاص می تواند جابجایی طولی، عمودی و زاویه ای را امکان پذیر کند.
• سیستم جابه‌جایی وسیله‌ای است که به وسیله آن می‌توان صندلی یا یکی از قسمت‌های آن را جابه‌جا کرد، یا هر دو را چرخاند تا مسافران به راحتی به فضای پشت صندلی مربوطه دسترسی داشته باشند.
• تکیه گاه سر وسیله ای است که برای محدود کردن جابجایی سر یک مسافر بالغ نسبت به بدن به عقب به منظور کاهش خطر آسیب در صورت تصادف در نظر گرفته شده است.
• نقطه اتصال یک دستگاه یکپارچه است که می توان قطعات نصب یا دستگاه های شلاق روی خودرو را به صورت مناسب به آن متصل کرد و برای انتقال نیروهای اعمال شده توسط دستگاه های شلاق به ساختار خودرو طراحی شده است. به عنوان مثال، حلقه، توری، قلاب، چشم، لبه، لبه قلاب، مفصل رشته، ریل.
• دستگاه شلاق وسیله ای است که به گونه ای طراحی شده است که به نقاط شلاق متصل شود تا بار (چمدان و وسایل) داخل وسیله نقلیه را محکم کند. چنین وسیله ای ممکن است از یک شبکه، یک وسیله کششی (مانند تسمه، تسمه)، یک عنصر کششی (مانند آچار، ضامن دار، آچار) و اتصالات (به عنوان مثال، قلاب، حلقه) که توسط سازنده خودرو تعریف شده است، باشد.

جدول ارائه شده در استاندارد خلاصه ای از الزامات قابل اجرا این استاندارد را ارائه می دهد.

از نظر پایداری، تکیه‌گاه‌هایی که برای محدود کردن ناحیه بارگیری در نظر گرفته شده‌اند، باید به گونه‌ای طراحی شوند که حفاظت از سرنشینان وسیله نقلیه در برابر جابجایی بار در هنگام کاهش سرعت ناگهانی خودرو را افزایش دهند.

در طول تست، بلوک های تست باید توسط تکیه گاه نگه داشته شوند و سیستم قفل پشتی باید همچنان درگیر باشد. تغییر شکل دائمی پشتی، صندلی، لنگرها، سیستم‌های تنظیم و سیستم‌های جابجایی تا زمانی که خطر آسیب به مسافران را در پی نداشته باشد، مجاز است. پس از آزمایش، نباید لبه های تیز یا ناهمواری وجود داشته باشد که خطر یا شدت آسیب را برای سرنشینان افزایش دهد.

مسافرانی که در ردیف عقب ترین صندلی ها نشسته اند و مستقیماً منطقه بارگیری را محدود می کنند، باید توسط یک سیستم پارتیشن محافظت شوند تا محافظت در برابر بارهای غیر ایمن بالای تکیه گاه ها افزایش یابد.

در طول آزمایش، بلوک های تست باید توسط سیستم های پارتیشن یا قطعات یکپارچه خودرو یا هر دو حفظ شوند. سیستم های پارتیشن یا قطعات یکپارچه خودرو یا هر دو باید موقعیت خود را حفظ کرده و از نقاط اتصال خود جدا نشوند.

در طول آزمایش، سطح جلوی سیستم‌های پارتیشن یا قطعات جدایی‌ناپذیر خودرو یا هر دو، در صورت شناسایی به عنوان بخشی از سیستم پارتیشن، نباید بیش از 300 میلی‌متر به جلو از صفحه عرضی که لبه عقبی پشتی صندلی‌ها را در موقعیت طراحی قرار می‌دهد جابجا شود. . در موارد استثنایی، اگر حرکت رو به جلو از 300 میلی متر بیشتر شود، سازنده باید به عنوان مثال با کمک فیلم های پرسرعت نشان دهد که هیچ خطر اضافی برای مسافران وجود ندارد.

سازمان ما با برخورداری از کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات فناورانه پیشرفته، از جمله مطالعات تست، اندازه گیری، تحلیل و ارزیابی متعددی است که برای کسب و کارها در بخش های مختلف انجام می دهد، "ISO 27955 وسایل نقلیه جاده ای - ایمن سازی بار در خودروهای سواری، استیشن واگن و مولتی". وسایل نقلیه هدف - الزامات و همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "روش های تست" را ارائه می دهد.