استاندارد «GMW 14333 مقاومت در برابر سوخت مواد و قطعات بیرونی خودرو» که توسط شرکت جنرال موتورز جهانی (GMW) تدوین شده است، شامل یک روش آزمایش مهندسی است که برای ارزیابی میزان مقاومت مواد و قطعات بیرونی خودرو در برابر قرار گرفتن در معرض سوخت‌ها استفاده می‌شود. این استاندارد به طور خاص در مورد پلاستیک‌های رنگ‌شده، پلاستیک‌های رنگی قالب‌گیری‌شده، پوشش‌ها و سایر اجزای بیرونی که ممکن است در حین کارکرد خودرو، تعمیر و نگهداری یا نشت تصادفی سوخت با بنزین یا سایر سوخت‌های خودرو در تماس باشند، اعمال می‌شود.
هدف اصلی استاندارد GMW 14333 تعریف اثرات سوخت‌های خودرو بر مواد و قطعات بیرونی خودرو است. قطعات بیرونی خودرو می‌توانند از طرق مختلف در معرض سوخت قرار گیرند:
قرار گرفتن در معرض سوخت می‌تواند باعث اشکال مختلف تخریب شود، از جمله:
استاندارد GMW 14333 یک روش آزمایشگاهی کنترل‌شده برای تعیین اینکه آیا یک ماده یا قطعه می‌تواند ظاهر و عملکرد مورد نیاز خود را پس از قرار گرفتن در معرض سوخت حفظ کند، ارائه می‌دهد. این استاندارد در درجه اول برای مواد و قطعات بیرونی خودرو که ممکن است در تماس با سوخت قرار گیرند، طراحی شده است. کاربردهای معمول عبارتند از:
این استاندارد، قطعات رنگی خودرو که رنگآمیزی یا قالب‌گیری شده‌اند، به‌ویژه آن‌هایی که در مناطقی با پتانسیل قرار گرفتن در معرض سوخت قرار دارند، را به عنوان یک کاربرد حیاتی شناسایی می‌کند. آزمایش مقاومت در برابر سوخت معمولاً در الزامات عملکرد قطعات پلاستیکی رنگآمیزی شده گنجانده شده است. با این حال، قطعات دقیق و الزامات پذیرش معمولاً توسط مشخصات، نقشه، مشخصات مواد یا الزامات مهندسی مربوط به قطعات جنرال موتورز تعیین می‌شوند.
استاندارد GMW 14333 از اصل قرار دادن کنترل‌شده نمونه‌های آزمایشی در معرض سوخت مناسب خودرو یا سیال آزمایشی مشخص‌شده استفاده می‌کند. اصل کلی به شرح زیر است: نمونه در شرایط مناسب قرار می‌گیرد - در معرض سوخت قرار می‌گیرد - قرار گرفتن در معرض سوخت تکرار می‌شود - بازیابی/بازسازی مجاز است - نمونه بازرسی و ارزیابی می‌شود. این روش بر ارزیابی ماده پس از غوطه‌وری‌های کوتاه‌مدت مکرر یا بسته به روش مشخص‌شده، پس از قرار گرفتن مداوم در معرض سوخت متکی است. این مهم است زیرا یک ماده ممکن است در تماس کوتاه‌مدت با سوخت مقاومت کند اما پس از قرار گرفتن مکرر در معرض سوخت، تخریب شود.
استاندارد GMW 14333 رویکردهای مختلف آزمون ممکن را تعریف می‌کند:
برای پوشش‌های آلی، ارزیابی سختی متوسط نیز پس از پنجمین غوطه‌وری با استفاده از روش سختی‌سنجی میخ مربوطه انجام می‌شود. سپس قرار گرفتن در معرض پوشش تا تکمیل چرخه‌های مشخص شده ادامه می‌یابد.
پس از قرار گرفتن در معرض، نمونه‌ها دوباره آماده‌سازی شده و سپس ارزیابی می‌شوند.
این استاندارد مشخص می‌کند که آزمایش باید در دمای تقریبی ۲۳ درجه به اضافه/منهای ۵ درجه انجام شود، مگر اینکه الزام مربوطه به طور خاص شرایط دیگری را الزامی کرده باشد. کنترل دما مهم است زیرا برهمکنش‌های سوخت-ماده می‌تواند با دما به طور قابل توجهی تغییر کند.
هر زمان که امکان داشته باشد، اجزای کامل تولید آزمایش می‌شوند. با این حال، هنگامی که اندازه، هندسه یا پیکربندی قطعه، آزمایش کامل قطعه را غیرعملی می‌کند، می‌توان بخش‌های نمونه را از قطعه برش داد. لبه‌های برش خورده به طور مناسب پوشانده می‌شوند تا از نفوذ سوخت از مناطقی که معمولاً در قطعه نهایی در معرض دید قرار نمی‌گیرند، جلوگیری شود. برای پوشش‌های آلی، می‌توان از پنل‌های آزمایشی مخصوص نیز استفاده کرد. این استاندارد پنل‌های نمونه را با ابعاد تقریبی: 250 میلی‌متر به اضافه/منهای 5 میلی‌متر × 20 میلی‌متر به اضافه/منهای 2 میلی‌متر × 1 میلی‌متر به اضافه/منهای 0,5 میلی‌متر، با یک زیرلایه که نشان دهنده هدف تولید است، تعریف می‌کند. این اصل هدف تولید مهم است زیرا پنل‌های آزمایشگاهی باید سیستم زیرلایه/پوشش واقعی را تا حد امکان به طور دقیق بازتولید کنند.
یکی از ویژگی‌های کلیدی استاندارد GMW 14333 این است که سیال مورد استفاده در معرض مواد شیمیایی باید نمایانگر محیط سوخت مربوط به کاربرد مورد نظر باشد. نسخه‌های اخیر این استاندارد به ترکیبات خاص سوخت و استانداردهای مرتبط برای آماده‌سازی و توصیف سوخت اشاره دارند. ویرایش قبلی همچنین یک فرمولاسیون سوخت آزمایشی خاص را شرح می‌دهد که شامل اجزای زیر است:
آماده‌سازی مناسب نمونه‌های آزمایشی مهم است زیرا پوشش‌های تازه تولید شده، پلاستیک‌های قالب‌گیری شده، چسب‌ها و سایر مواد ممکن است هنوز به خواص نهایی مورد نظر خود نرسیده باشند. این استاندارد شامل حداقل زمان نگهداری برای نمونه‌های خاص است. این الزامات به اطمینان از این امر کمک می‌کند که آزمایش، مقاومت سوخت ماده را اندازه‌گیری کند، نه اینکه صرفاً اثرات پخت یا تثبیت ناقص را اندازه‌گیری کند.
هدف از ارزیابی پس از مواجهه با سوخت، تعیین این است که آیا مواجهه با سوخت منجر به زوال غیرقابل قبول شده است یا خیر. بسته به جنس و مشخصات مربوطه، مشاهدات ممکن است شامل موارد زیر باشد:
معیارهای خاص تطابق/عدم تطابق معمولاً بر اساس مشخصات قطعه یا ماده‌ی مربوطه تعیین می‌شوند.
مقاومت در برابر سوخت به ویژه برای قطعات بیرونی خودرو اهمیت دارد زیرا حتی اگر قرار نباشد یک قطعه به طور مداوم در سوخت غوطه‌ور باشد، ممکن است در معرض سوخت قرار گیرد. به عنوان مثال، بنزین می‌تواند به طور تصادفی در هنگام سوخت‌گیری با موارد زیر تماس پیدا کند:
پوششی که در شرایط محیطی عادی قابل قبول به نظر می‌رسد، ممکن است پس از قرار گرفتن در معرض سوخت، نرم شود یا چسبندگی خود را از دست بدهد. بنابراین، استاندارد GMW 14333 به جنرال موتورز و تأمین‌کنندگان آن کمک می‌کند تا موادی را شناسایی کنند که می‌توانند عملکرد مورد نیاز خود را هنگام قرار گرفتن در معرض شرایط تماس واقعی با سوخت حفظ کنند.
سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد GMW 14333 نیز ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
