
استاندارد SAE J1756 که توسط انجمن مهندسین خودرو (SAE) توسعه یافته است، دو روش آزمایشی را برای تعیین روند زیر مواد داخلی مورد استفاده در خودروها و سایر وسایل نقلیه توصیف میکند:

این روش های آزمایشی برای اندازه گیری تراکم مه روی سطوح شیشه ای یا فویل آلومینیومی در محدوده شرایط آزمایش اعمال می شود. این مسئولیت کسانی است که این روشهای آزمایش را انجام میدهند تا اقدامات ایمنی و بهداشتی مناسب را ایجاد کنند و قبل از استفاده، قابلیت اعمال محدودیتهای نظارتی را تعیین کنند.
مهگرفتگی (مهآلودگی) اثر ناشی از تراکم گازهای مختلف ترکیبات آلی فرار (VOC) است که میتوانند از مواد اثاثه یا لوازم داخلی خودرو تبخیر شوند. حضور ترکیبات آلی فرار در این محیط ها باید محدود شود. از این نظر، ارزیابی تمام مواد داخلی خودرو و سیستم تهویه بسیار مهم است.
خواص مه پاشی مواد کفپوش در فضای داخلی خودرو با استفاده از دو روش مختلف تعیین می شود: روش A (روش فتومتریک) و روش B (روش وزن سنجی).
در روش فتومتریک، مه با اندازه گیری براقیت اسپیکولار اندازه گیری می شود تا تغییر ضریب بازتابش 60 درجه قبل و بعد از قرار دادن نمونه آزمایشی در یک فنجان پوشیده شده با یک تکه شیشه سرد، تعیین شود و ته لیوان در داخل آن قرار گیرد. حمام روغن با دمای کنترل شده برای مدت زمان مشخص.
در روش وزن سنجی، چگالش را با استفاده از یک دیسک فویل آلومینیومی به جای یک تکه شیشه برای پوشاندن شیشه داخل نمونه آزمایشی محاسبه می کند. دیسک قبل و بعد از آزمایش وزن می شود تا تغییر وزن مشخص شود. واحد گرمایش کنترل شده دارای سوراخ های مختلفی برای نگهداری لیوان های نمونه آزمایشی است.
علاوه بر استاندارد SAE J1756 برای تعیین خاصیت مهگیر، "ISO 6452 پارچههای روکشدار لاستیکی یا پلاستیکی - تعیین خاصیت مهگیر شدن مواد روکش داخلی خودروها" که توسط سازمان استاندارد بینالمللی (ISO) و استاندارد "DIN 75201" منتشر شده توسط موسسه استاندارد آلمان (DIN). تعیین خواص مه پاش مواد پوشش در داخل" استاندارد در نظر گرفته شده است.
در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میدهد، سازمان ما همچنین خدمات تست تعیین خاصیت مهگیر مواد داخلی خودرو را در چارچوب استاندارد SAE J1756 با آموزش دیده و متخصص خود ارائه میکند. کارکنان و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
