مواد پوششی DAF KEUR 00822-115 - تعیین مقاومت در برابر پیری

استاندارد «DAF KEUR 00822-115 مواد پوششی - تعیین مقاومت در برابر فرسودگی» که به عنوان بخشی از فرآیند تأیید یا صدور گواهینامه رسمی برای قطعات، مواد یا فرآیندهای مورد استفاده در کامیون‌های تولید شده توسط DAF، یک تولیدکننده کامیون هلندی، تدوین شده است، با شبیه‌سازی استفاده طولانی مدت در داخل یا خارج کامیون، میزان مقاومت مواد در برابر تخریب ناشی از عوامل محیطی مانند گرما، نور، اکسیژن و رطوبت را ارزیابی می‌کند.

هدف از این استاندارد ارزیابی تغییرات ظاهری، خواص مکانیکی، رنگ، براقیت یا سایر ویژگی‌ها پس از قرار گرفتن در معرض کهنگی تسریع‌شده است.

کاربردهای رایج شامل پنل‌های تزئینی داخلی، منسوجات، پلاستیک، سطوح رنگ‌شده/پوشش‌دار و سایر مواد روکش در کابین کامیون‌های DAF است.

این استاندارد شامل روش‌های متعددی است (مثلاً روش ۱، روش ۲ و غیره). آزمایشگاه‌های آزمایش اغلب به بخش‌های خاصی مانند روش ۱ اشاره می‌کنند. این شامل ارزیابی بصری پس از قرار گرفتن در معرض فرسودگی است. این ممکن است شامل قرار گرفتن در معرض هوازدگی تسریع‌شده، فرسودگی حرارتی یا شبیه‌سازی‌های محیطی ترکیبی باشد.

فرآیند ارزیابی در درجه اول شامل بازرسی بصری برای یافتن عیوبی مانند ترک خوردگی، محو شدن، گچی شدن، شکنندگی یا تغییر رنگ است. در برخی زمینه‌ها، ارزیابی بصری سطوح رنگ شده مطابق با استانداردهای بین‌المللی مانند "DIN EN ISO 3668 رنگ‌ها و جلاها - مقایسه بصری رنگ‌های رنگ" است یا به آنها ارجاع داده می‌شود. در موارد دیگر، آزمایش‌ها همراه با بازرسی‌های بصری انجام می‌شوند، مانند آزمایش‌هایی که بر اساس استاندارد "DBL 7399 لعاب‌ها، رنگ‌ها و پوشش‌های مشابه و پوشش‌های مرتبط - شرایط عمومی و آزمایش‌ها" و همچنین مشخصات Ford FLTM یا GMW انجام می‌شوند.

این استاندارد برای تأمین‌کنندگان کامیون‌های DAF از نظر صلاحیت مواد بسیار مهم است. این استاندارد تضمین می‌کند که قطعات سال‌ها بدون تخریب قابل توجه، در محیط‌های سخت کامیون، زیبایی‌شناسی، ایمنی و عملکرد خود را حفظ می‌کنند.

استاندارد DAF KEUR 00822-115 با استانداردهای بین‌المللی مانند ISO یا DIN مطابقت ندارد، اما به عنوان مشخصات اصلی سازنده تجهیزات توسط تأمین‌کنندگان و آزمایشگاه‌های آزمایش برای اطمینان از مطابقت قطعات با معیارهای DAF استفاده می‌شود.

این استاندارد به طور خاص به مقاومت در برابر فرسودگی مواد می‌پردازد. به عبارت دیگر، این استاندارد تعریف می‌کند که مواد خاص مورد استفاده در قطعات خودرو (به ویژه مواد تزیینات داخلی، فوم‌ها و قطعات مشابه) چگونه باید در شرایط شبیه‌سازی استفاده طولانی مدت یا استرس محیطی عمل کنند.

از نظر عملی، این استاندارد شامل رویه‌های آزمایشی مانند موارد زیر است:

• روش ۱ ارزیابی بصری: این روش نحوه بازرسی بصری لایه‌های بالایی مواد پس از پیرسازی تسریع‌شده را مشخص می‌کند. آزمایش‌کنندگان به دنبال نشانه‌هایی از زوال مانند ترک‌خوردگی، تغییر رنگ، تغییرات سطحی یا سایر نقص‌هایی هستند که بر ظاهر و عملکرد مورد نظر تأثیر می‌گذارند.

این روش بر ارزیابی بصری پس از قرار گرفتن ماده در معرض فرآیند پیری تسریع‌شده تمرکز دارد. این ارزیابی، علائم قابل مشاهده‌ی زوال، مانند موارد زیر را بررسی می‌کند:

• ترک
• شکستگی‌ها
• محو شدن یا تغییر رنگ
• گچ کاری
• از دست دادن درخشش
• تردی
• سایر عیوب سطحی

این روش با شیوه‌های استاندارد بازرسی بصری برای سطوح رنگ‌شده یا پوشش‌دار، که اغلب با استاندارد DIN EN ISO 3668 مقایسه یا به آن ارجاع داده می‌شوند، کاملاً سازگار است. این استاندارد نحوه انجام ارزیابی‌های بصری قابل اعتماد را معمولاً تحت شرایط نوری کنترل‌شده شرح می‌دهد.

روش‌های بصری مشابهی نیز در سایر استانداردهای سازنده تجهیزات اصلی، از جمله: DBL 7399، Ford FLTM BI 109-01، GMW 14892 و مشخصات مختلف ارزیابی رنگ/پوشش BMW یافت می‌شود.

• روش ۲ سختی فوم: این بخش بر خواص مکانیکی لایه پشتی یا هسته فوم پس از کهنه شدن تمرکز دارد. این روش تغییرات سختی را اندازه‌گیری می‌کند تا مشخص شود که آیا در عملکرد ماده، زوالی رخ داده است یا خیر.

در حالی که روش ۱ در درجه اول شامل ارزیابی بصری پس از قرار گرفتن در معرض فرسودگی (بررسی عیوبی مانند ترک، رنگ‌پریدگی، گچی شدن و غیره، که معمولاً با مقایسه بصری DIN EN ISO 3668 مطابقت دارد) است، روش ۲ معمولاً شامل یک رویکرد ارزیابی متفاوت است. روش‌های موازی در بسیاری از استانداردهای مشابه مواد خودرو از جنبه‌های زیر متفاوت هستند:

• نوع اندازه‌گیری: معمولاً، گذار از ارزیابی صرفاً بصری به ارزیابی کمی یا ابزاری (مثلاً تغییر رنگ با اسپکتروفتومتر با استفاده از محاسبه مقدار رنگ، اندازه‌گیری روشنایی یا آزمایش‌های خواص مکانیکی مانند انعطاف‌پذیری، استحکام کششی یا افزایش طول پس از کهنه شدن) انجام می‌شود.
• شرایط قرارگیری در معرض نور: ممکن است از پروتکل پیری متفاوتی استفاده شود (مثلاً ترکیبی خاص مانند زمان قرارگیری طولانی‌تر، دمای بالاتر، چرخه‌های رطوبت/UV متفاوت، یا فرسایش زنون با گرما + رطوبت).
• معیارهای پذیرش: آستانه‌های قبولی/رد عینی‌تر بر اساس مقادیر اندازه‌گیری شده به جای رتبه‌بندی‌های بصری ذهنی.

روش ۲ اغلب همراه با روش ۱ در بسته‌های آزمون صلاحیت تأمین‌کننده ارائه یا بسته‌بندی می‌شود.

استاندارد DAF KEUR 00822-115 به دلایل زیر برای تولیدکنندگان خودرو مهم است:

• تضمین کیفیت: تضمین می‌کند که مواد داخلی در شرایط واقعی دچار خرابی زودرس نشوند.
• انطباق با الزامات تأمین‌کننده: تأمین‌کنندگان مواد و تولیدکنندگان قطعات باید قطعات را قبل از تحویل، مطابق با این استاندارد آزمایش کنند.
• اعتبارسنجی طراحی: مهندسان از نتایج این آزمایش‌های پیری به عنوان بخشی از فرآیندهای توسعه و اعتبارسنجی محصول استفاده می‌کنند.

در چارچوب وسیع‌تر مشخصات سازنده تجهیزات اصلی، استاندارد DAF KEUR 00822-115 در کنار سایر استانداردهای آزمایش DAF مربوط به مقاومت در برابر نور، مقاومت در برابر سایش، رفتار مه‌آلودگی و سایر جنبه‌های عملکرد مواد قرار می‌گیرد.

به طور خلاصه، استاندارد DAF KEUR 00822-115 یک آزمون اختصاصی دوام مواد است که بر مقاومت در برابر پیری مواد پوشش تمرکز دارد. این استاندارد به تضمین عملکرد بلندمدت و پایداری ظاهری کمک می‌کند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات پیشرفته تست مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد DAF KEUR 00822-115 به مشاغل ارائه می‌دهیم.