
استاندارد «کیفیت سطح MAN M 3150-5 - ارزیابی پوشش پرایمر» که توسط شرکت خودروسازی MAN ایجاد شده است، روشی را برای ارزیابی کیفیت سطح پوشش پرایمر وسایل نقلیه توصیف می کند.

اساساً، سری استانداردهای MAN M 3150 برای ارزیابی یکنواخت کیفیت سطح و ساختار و هماهنگی رنگ پوششها در خودروهای تجاری MAN (کابین، قطعات اضافی کابین، پوشش بیرونی شاسی و اتوبوس) طراحی شدهاند. الزامات برگرفته از نیازهای مشتری و تکنولوژی روز است.
این سری از استانداردها صرف نظر از کیفیت و نوع مواد سازنده (ورق فلزی، پلاستیک) هم برای قطعات داخلی و هم برای قطعات خریداری شده اعمال می شود.
استاندارد MAN M 3150-5 برای کامیون ها و اتوبوس ها معتبر است. ممکن است مقررات خاصی برای وسایل نقلیه نظامی اعمال شود.
شرط اساسی این است که هم اتوبوس ها و هم کامیون ها باید از نظر کیفیت سطح مورد نظر، ساختار سطح، رنگ و کشش سطحی در محدوده های تحمل مطلوب باشند.
الزامات پوشش پرایمر زیرلایه (ساختار، رنگ، کشش) در شرایط تحویل فنی مواد پوشش (در استانداردهای M 3094، M 3031، M 3022 و مشابه) مشخص شده است. به ویژه، باید اطمینان حاصل شود که رنگ پرکننده کابینت با تمام قسمت های اضافی مطابقت دارد.
روش اندازه گیری زاویه تماس در اندازه گیری کشش سطحی یک روش نوری است. زاویه تماس توسط مماس در نقطه 3 فاز تعیین می شود. اگر از سیالات خاصی با خواص شناخته شده مانند انرژی سطح آزاد یا چگالی استفاده شود، می توان انرژی سطح جسم جامد مورد بررسی را تعیین کرد. برای این منظور، پراکندگی و اجزای قطبی کشش سطحی روی سطح تعیین می شود. بین زاویه تماس پویا و ایستا تمایز قائل می شود. زمان اندازه گیری و پارامترهای مشخص شده در جداول داخل استاندارد بیان شده است.
اندازه گیری ضخامت پوشش باید با استفاده از یک ضخامت سنج نفوذ رنگ یا دستگاه اندازه گیری مشابه برای قطعات پلاستیکی و یک دستگاه دیگر برای درج های فلزی انجام شود. الزامات در شرایط تحویل فنی (مانند استانداردهای M 3022، M 3086، M 3162) اعمال می شود. مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، آزمایشات باید پس از 7 روز نگهداری در دمای اتاق انجام شود. تمامی قطعات سری استاندارد MAN M 3150 از نظر کیفیت سطحی معتبر هستند.
انواع احتمالی عیوب و تلورانس های مجاز آنها بسته به محل وقوع (منطقه ارزیابی 1، 2، 3 یا منطقه ارزیابی A، B یا C) در جداول ارائه شده در استاندارد تعریف شده است. مناطق ارزیابی برای کامیون ها در استاندارد شرکت MAN M 3150-3 تعریف شده است. مناطق ارزیابی برای اتوبوس ها در استاندارد MAN M 3150-4 تعریف شده است.
برای ارزیابی عیب باید معیارهای زیر در نظر گرفته شود: ارزیابی سطوح/قطعات باید تا حد امکان در موقعیت نصب یا شرایط نصب، تحت نور پراکنده روز یا نور مصنوعی مشابه نور روز (1000 lx) و در شرایط نصب انجام شود. فاصله دید حداقل 0,5 متر بسته به الگوی نقص، ممکن است فاصله دید طولانی تری لازم باشد. در صورت شک باید با واحد فنی مسئول مشورت شود. هیچ گونه باقیمانده چسب مجاز نیست، که بر کیفیت سطح اجزا تأثیر می گذارد. اگر هیچ نظری در مورد اعضای طولی قاب و قطعات اتصال شاسی در جداول داده نشود، در صورت عدم تأثیر بر خوردگی، منطقه ارزیابی 2 یا منطقه ارزیابی B اعمال می شود.
در این استاندارد انواع عیوب ارزیابی و روش های ارزیابی کامیون ها در جدولی بر اساس زیر توضیح داده شده است:
در این استاندارد انواع عیوب ارزیابی و روش های ارزیابی اتوبوس ها در جدولی بر اساس زیر توضیح داده شده است:
جابجایی، بسته بندی، حمل و نقل و ذخیره سازی اجزای پرایم شده باید به گونه ای انجام شود که هیچ گونه نقصی در سطوح زون 1 و 2 یا سطوح زون A و B ایجاد نشود. به طور خاص، استاندارد MAN M 3338 برای بسته بندی اعمال می شود.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد «کیفیت سطح MAN M 3150-5 - ارزیابی پوشش پرایمر» را با کادری آموزشدیده و متخصص ارائه میکند. و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته
