روش‌های تست لاستیک Stellantis LP.7M106 (سازگار با Stellantis)

روش‌های تست لاستیک Stellantis LP.7M106 (سازگار با Stellantis)

استاندارد «روش‌های آزمایش لاستیک Stellantis LP.7M106 (مطابق با Stellantis)» که توسط Stellantis، یک شرکت چندملیتی تولید خودرو که از ادغام شرکت‌های ایتالیایی-آمریکایی فیات کرایسلر اتومبیلز و گروه فرانسوی PSA تشکیل شده است، منتشر شده است ، روش‌های کلی آزمایش مورد استفاده برای تجزیه و تحلیل و توصیف مواد لاستیکی، آزمایش روی نمونه‌های استاندارد و آزمایش روی نمونه‌های به‌دست‌آمده از قطعات نهایی را شرح می‌دهد. این استاندارد باید در تمام استانداردهای مواد، رویه‌های آزمایشگاهی یا سایر اسنادی که به آزمایش قطعات لاستیکی اشاره می‌کنند، ارجاع داده شود. برای جزئیات بیشتر در مورد فرآیند تأیید، به «فرآیند تأیید مواد لاستیکی MS.90504» مراجعه کنید.

روش‌های تست لاستیک Stellantis LP.7M106 (سازگار با Stellantis)

این استاندارد در مورد آمیزه‌ها و قطعات ساخته شده از لاستیک متراکم ولکانیزه شده، لاستیک اسفنجی (سلول باز و بسته) و اورتان میکروسلولار اعمال می‌شود و باید در تمام مناطق عملیاتی استلانتیس اعمال شود. این استاندارد رایج‌ترین روش‌های آزمون مورد استفاده برای مواد لاستیکی را شرح می‌دهد. هرگونه انحراف یا الزامات اضافی در استانداردهای مربوط به مواد ذکر شده است.

امکانات و تجهیزات آزمایش باید در وضعیت کاری خوبی باشند و دارای اسناد کالیبراسیون معتبر مطابق با الزامات منطقه‌ای که تجهیزات در آن قرار دارند، باشند. تجهیزات آزمایش با ویژگی‌هایی متفاوت از آنچه در روش‌های آزمایش ذکر شده در اینجا یا مشخصات مواد مربوطه شرح داده شده است، در صورتی که دقت و تکرارپذیری آزمایش بهتری را ارائه دهند و حداقل الزامات را برآورده کنند، می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند. تجهیزات آزمایش جایگزین باید قبل از شروع آزمایش با مهندسی مواد Stellantis مورد بحث قرار گیرند.

آزمایشگاه‌هایی که از استانداردهای شرح داده شده در این استاندارد استفاده می‌کنند، باید بتوانند الزامات مشخص شده در استانداردهای ISO 23529، ISO 2393، ASTM D3182 یا ASTM D3183 و همچنین استانداردهای بین‌المللی مربوطه را برآورده کنند.

تجهیزات تست مورد استفاده در این آزمایش‌ها باید قادر به برآورده کردن الزامات مشخص شده در استانداردهای بین‌المللی مربوطه و همچنین الزامات اضافی مشخص شده در این استاندارد باشند. اگر تجهیزات مشخص شده در این استاندارد یا سایر استانداردهای صنعتی در دسترس نباشد، می‌توان آن را با سایر تجهیزات تست جایگزین کرد، مشروط بر اینکه عملکرد برابر یا بهتری داشته باشند. استفاده از تجهیزات تست جایگزین باید قبل از شروع هرگونه آزمایش با مهندسی مواد Stellantis مورد بحث قرار گیرد.

ابزار دقیق آزمون مشخص شده در این استاندارد باید الزامات مشخص شده در استانداردهای بین‌المللی مربوطه و همچنین سایر الزامات مشخص شده در این استاندارد را برآورده کند.

کالای مورد آزمایش، شیئی است که آزمایش فیزیکی روی آن انجام خواهد شد. نمونه‌ها را می‌توان از هر یک از موارد زیر تهیه کرد:

  • ورق لاستیکی قالب گیری شده
  • نوار لاستیکی اکسترود شده
  • یک نمونه قالب‌گیری شده خاص (مثلاً نمونه فشرده شده)
  • قطعه‌ای تکمیل‌شده با اندازه کافی برای تهیه یک نمونه آزمایشی مطابق با استانداردهای ISO 23529 یا ASTM D3183
  • یک جزء کامل (مثلاً اورینگ یا آب‌بند)

مشخصات مواد مربوطه ممکن است در صورت لزوم شامل جزئیات بیشتری باشد.

این استاندارد، آزمایش‌های رایج مورد استفاده برای توصیف مواد الاستومری را همانطور که در بالا توضیح داده شد، شرح می‌دهد. ممکن است آزمایش‌های اضافی در محدوده مشخصات ماده مربوطه مورد نیاز باشد، که در این صورت روش آزمایش در اینجا شرح داده شده است.

شرایط فرآیند تولید صفحات آزمایشی باید مستند، شرح داده شده و همراه با نتایج آزمایش ارسالی ارائه شود. تا زمانی که این داده‌ها ارائه نشوند، تأیید مواد اعطا نخواهد شد.

روش قالب‌گیری پیشنهادی (فشرده‌سازی، انتقال، تزریق)، زمان و دمای پخت قالب و شرایط مربوطه (مانند پخت نهایی) باید مشخص شود.

در مواردی که امکان برش قطعات آزمایشی مناسب از قطعات تکمیل‌شده برای آزمایش سختی فشاری وجود ندارد، وضعیت پخت باید با یک روش جایگزین که بین سازنده و مشتری توافق شده است (مثلاً NMR، سختی کششی، تورم در حلال‌ها) تعیین شود تا تأیید شود که ورق‌های آزمایشی می‌توانند به حالت مشابهی پخت شوند.

شرایط محیطی آزمایشگاه در استانداردهای بین‌المللی مشخص شده در این استاندارد آمده است. هرگونه انحراف باید در گزارش آزمایش ذکر شود.

روش های تست تعریف شده در این استاندارد عبارتند از:

  • چگالی و حجم
  • سختی برای مواد نوع A و D
  • آی آر اچ دی
  • میکرو IRHD
  • استحکام کششی، ازدیاد طول و مدول
  • مقاومت در برابر پارگی
  • فشرده سازی تحت انحراف ثابت تنظیم می شود
  • مجموعه یدک کشی
  • منسوخ شدن اقلام آزمون
    • پیری در هوا
    • پیر شدن در مایعات و گریس‌ها
  • پیری در اوزون
  • تبلور
  • مقاومت
    • مقاومت سطحی
    • مقاومت حجمی
  • رسانایی حرارتی
  • مقاومت در برابر شعله
    • تست احتراق افقی
    • تست سوزاندن عمودی
  • استخراج با حلال
  • تجزیه و تحلیل حرارتی (TGA)
  • مقاومت بپوشید
  • آزادسازی تنش فشاری (CSR)
  • آزمون TR (انقباض در دماهای پایین‌تر)

جزئیات کاربرد آزمایش در استانداردهای بین‌المللی ذکر شده در این استاندارد مشخص شده است. هرگونه انحراف باید در گزارش آزمایش گزارش شود.

به طور خلاصه، استاندارد Stellantis LP.7M106 بر ارزیابی خواص فیزیکی، مکانیکی و محیطی لاستیک تمرکز دارد و قابلیت اطمینان در اجزایی مانند آب‌بندها، واشرها، شیلنگ‌ها و میراگرهای ارتعاش را تضمین می‌کند. هدف اصلی این استاندارد ارائه یک چارچوب ثابت برای آزمایش مواد لاستیکی به منظور تأیید مناسب بودن آنها برای استفاده در خودرو است.

این استاندارد در مورد لاستیک‌های طبیعی و مصنوعی، از جمله لاستیک‌های ترموست ولکانیزه شده و الاستومرهای ترموپلاستیک مورد استفاده در خودروهای Stellantis، اعمال می‌شود. این استاندارد روش‌های آزمون را برای ارزیابی خواصی مانند استحکام کششی، سختی، استحکام فشاری، مقاومت در برابر پیری و سازگاری شیمیایی مشخص می‌کند و انطباق با الزامات صنعت خودرو را تضمین می‌کند.

هدف از آزمایش کشش و ازدیاد طول نمونه تحت این استاندارد، اندازه‌گیری توانایی لاستیک در تحمل نیروهای کششی و ازدیاد طول قبل از پارگی است. مشابه ASTM D412، نمونه‌ها با استفاده از یک دستگاه آزمایش جهانی تحت کشش کنترل‌شده قرار می‌گیرند. اندازه‌گیری‌های کلیدی شامل استحکام کششی، ازدیاد طول نهایی و تغییر شکل دائمی است. این روش تضمین می‌کند که اجزای لاستیکی، مانند آب‌بندها و شیلنگ‌ها، می‌توانند بدون شکست در برابر تنش مکانیکی مقاومت کنند.

هدف از آزمایش سختی، ارزیابی سختی مواد لاستیکی با استفاده از دورومتر است. طبق استاندارد ASTM D2240، یک دورومتر عمق فرورفتگی را در شرایط کنترل‌شده اندازه‌گیری می‌کند و نتایج را با مقیاس‌های سختی Shore (مثلاً Shore A یا D) مقایسه می‌کند. این روش مقاومت ماده در برابر تغییر شکل را تأیید می‌کند که برای واشرها و حلقه‌های O بسیار مهم است.

هدف از آزمایش فشردگی، ارزیابی توانایی لاستیک در بازیابی شکل اولیه خود پس از فشردگی طولانی مدت است. نمونه‌ها در دماها و زمان‌های مشخص فشرده می‌شوند و سپس برای تغییر شکل دائمی اندازه‌گیری می‌شوند. این روش عملکرد طولانی مدت تحت فشار ثابت در آب‌بندها و میراگرهای ارتعاش را تضمین می‌کند.

هدف از آزمایش مقاومت در برابر پیری، ارزیابی مقاومت لاستیک در برابر پیری حرارتی و اکسیداتیو است. مشابه استاندارد ASTM D573، نمونه‌ها در معرض دماهای بالا و شرایط اکسیداتیو قرار می‌گیرند و خواصی مانند سختی و استحکام کششی قبل و بعد از قرار گرفتن در معرض آن اندازه‌گیری می‌شوند. این روش، دوام در محیط‌های با دمای بالا مانند محفظه‌های موتور را تأیید می‌کند.

هدف از آزمایش مقاومت در برابر اوزون، بررسی مقاومت لاستیک در برابر ترک خوردگی ناشی از اوزون است که برای قطعاتی که در معرض شرایط محیطی قرار دارند، بسیار مهم است. طبق استاندارد ASTM D1171، نمونه‌ها تحت تنش استاتیک یا دینامیک در معرض غلظت‌های کنترل‌شده ازون قرار می‌گیرند و ترک خوردگی سطحی ارزیابی می‌شود. این روش طول عمر قطعات لاستیکی مانند نوارهای آب و هوا و لاستیک‌ها را در شرایط فضای باز تضمین می‌کند.

در نهایت، استاندارد Stellantis LP.7M106 یک چارچوب جامع برای ارزیابی مواد لاستیکی در کاربردهای خودرو است. با مشخص کردن رویه‌های آزمایش دقیق ذکر شده در بالا، تضمین می‌کند که اجزای لاستیکی الزامات سختگیرانه وسایل نقلیه مدرن را برآورده می‌کنند. این استاندارد نقش مهمی در تضمین قابلیت اطمینان و ایمنی اجزای لاستیکی در وسایل نقلیه Stellantis ایفا می‌کند.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "روش‌های آزمایش لاستیک Stellantis LP.7M106 (سازگار با Stellantis)" به کسب‌وکارها ارائه می‌دهیم.

واتساپ