Q/SQR T1-8.1-2012 آزمون مشخصه انتشار - آزمون محتوای فرمالدئید

در زمینه ایمنی مواد و سلامت محیط زیست، کنترل انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) از اهمیت بالایی برخوردار است، به ویژه در صنایعی مانند ساخت و ساز، تولید مبلمان و فضای داخلی خودرو. فرمالدئید، گازی بی‌رنگ با بوی تند، یکی از ترکیبات آلی فرار (VOC) است که به دلیل طبقه‌بندی آن به عنوان یک ماده سرطان‌زای احتمالی برای انسان توسط سازمان‌هایی مانند آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان، بیشترین مطالعه را روی آن انجام داده است. استاندارد Q/SQR T1-8.1-2012 چارچوب دقیقی برای ارزیابی انتشار فرمالدئید از محصولات چوبی کامپوزیت، چسب‌ها و مواد مرتبط ارائه می‌دهد. این استاندارد، اگرچه بر اساس سری استانداردهای EN 717 اروپا و معیارهای آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده است، اما روش‌های خود را با نیازهای خاص صنعتی تطبیق می‌دهد.

استاندارد «Q/SQR T1-8.1-2012 Emission Characteristics Test - Formaldehyde Content Test» که توسط شرکت چری اتومبیل، یکی از برندهای پیشرو جهانی خودروسازی چین، تدوین شده است، روش آزمایش محتوای فرمالدئید برای تزئینات داخلی غیرفلزی و مواد مورد نیاز خودروها را شرح می‌دهد. این استاندارد در مورد روش آزمایش محتوای فرمالدئید برای تزئینات داخلی غیرفلزی و مواد مورد نیاز خودروها اعمال می‌شود.

در طول آزمایش، نمونه‌ای با ابعاد مشخص در یک بطری پلی‌اتیلنی ۱ لیتری حاوی آب مقطر قرار داده می‌شود. نمونه باید بالای آب مقطر باشد، بدون اینکه با دیواره بطری یا آب تماس پیدا کند. نمونه به مدت ۳ ساعت در دمای ۶۰ درجه سانتیگراد قرار داده می‌شود. پس از خنک شدن، یون‌های فرمالدئید و آمونیوم ساطع شده از نمونه با دی‌استون واکنش می‌دهند و دی‌هیدرواستیک اسید دی‌هیدرولوتیدین (DDL) تشکیل می‌دهند. DDL یک کمپلکس زرد رنگ است و حداکثر جذب را در طول موج ۴۱۲ نانومتر امکان‌پذیر می‌کند. جذب محلول حاوی کمپلکس زرد نسبت به آب مقطر در طول موج ۴۱۲ نانومتر را می‌توان با استفاده از یک فتومتر طیفی به نام روش استیل استون اندازه‌گیری کرد. محتوای فرمالدئید ساطع شده از نمونه را می‌توان از جذب اندازه‌گیری شده و منحنی اصلاح محاسبه کرد.

برای جلوگیری از آلودگی متقاطع، قطعات نمونه آزمایش شده در حین نگهداری و حمل و نقل مهر و موم می‌شوند. اندازه نمونه باید ۴۰ میلی‌متر در ۱۰۰ میلی‌متر باشد، بسته به ضخامت ماده یا قطعه مورد آزمایش. برای قطعات یدکی کامپوزیتی (مانند آفتابگیرها)، کل نمونه توصیه می‌شود. اگر ضخامت نمونه بیش از ۲۰ میلی‌متر باشد، پشت آن بریده می‌شود تا به ۲۰ میلی‌متر برسد. برای هر قطعه یدکی یا ماده، سه نمونه گرفته می‌شود؛ دو نمونه برای تعیین محتوای فرمالدئید و یکی برای تعیین محتوای رطوبت استفاده می‌شود. برای قطعات یدکی و مواد نرم (مانند چرم اصل)، نمونه با قیچی بریده شده و روی قلابی داخل درب بطری پلی اتیلنی ۱ لیتری آویزان می‌شود. برای این منظور، باید یک بریدگی به نمونه اضافه شود (برای مواد نرم). برای قطعات یدکی و مواد سخت (به عنوان مثال، قطعات پلاستیکی سخت)، نمونه با اره نواری بریده می‌شود. برای محکم کردن نمونه به قلاب، سوراخی بزرگتر از قطر قلاب در هر نمونه ایجاد می‌شود و سوراخ ۱۰ میلی‌متر از لبه بالایی و در مرکز فاصله دارد.

انتشار فرمالدئید خطرات قابل توجهی را در فضاهای بسته ایجاد می‌کند و منجر به سندرم ساختمان بیمار و مشکلات سلامتی طولانی مدت مانند سوزش تنفسی و سرطان می‌شود. مقررات در سراسر جهان، مواد با انتشار کم را الزامی می‌کنند. استاندارد Q/SQR T1-8.1-2012 به عنوان یک استاندارد داخلی یا صنعتی در حال ظهور است تا از ثبات در آزمایش میزان انتشار فرمالدئید اطمینان حاصل شود.

اهداف اصلی این استاندارد شامل موارد زیر است:

• سنجش کمی انتشار: غلظت فرمالدئید آزاد شده از مواد تحت شرایط شبیه‌سازی شده در دنیای واقعی اندازه‌گیری می‌شود.
• تضمین ایمنی: محدودیت‌هایی تعیین شده‌اند که با آستانه‌های مبتنی بر سلامت سازگار هستند، که معمولاً کمتر از 0,124 میلی‌گرم بر متر مکعب یا 0,03 ppm (راهنمای مواجهه حاد) می‌باشند.
• گواهینامه‌های پشتیبانی: احراز صلاحیت محصول برای بازارهایی که خواستار پروفایل‌های تأیید شده با میزان انتشار کم هستند، تسهیل می‌شود.

این استاندارد عمدتاً در موارد زیر اعمال می‌شود:

• تخته خرده چوب، تخته فیبر با چگالی متوسط ​​(MDF) و تخته سه لا.
• رزین‌ها و چسب‌های اوره-فرمالدئید (UF).
• محصولات نهایی مانند کابینت، روکش صندلی و تزئینات داخلی خودرو.

با انعکاس پیشرفت‌ها در شبیه‌سازی انتشار، بر آزمایش محفظه به جای روش‌های خشک کردن برای دقت بیشتر تأکید دارد.

روش تعریف شده در استاندارد Q/SQR T1-8.1-2012، مشابه استاندارد ISO 16000-9، با کنترل متغیرهایی مانند دما، رطوبت و جریان هوا، نتایج قابل تکرار ارائه می‌دهد.

این استاندارد محدودیت‌های پلکانی را بر اساس کاربرد نهایی تعریف می‌کند:

• کلاس E1: حداکثر انتشار تا 0,124 میلی‌گرم بر متر مربع در ساعت، غلظت معادل هوا تا 0,08 میلی‌گرم بر متر مکعب (پس از 28 روز). قابل استفاده در فضاهای داخلی عمومی.
• کلاس E0: حداکثر انتشار 0,05 میلی‌گرم بر متر مربع بر ساعت، غلظت معادل هوا 0,03. مناسب برای مناطق با تراکم جمعیت بالا (مانند مدارس).
• کلاس بسیار پایین: حداکثر انتشار بیش از 0,015 میلی‌گرم بر متر مربع بر ساعت، غلظت معادل هوا بیش از 0,01 میلی‌گرم بر متر مربع بر ساعت نیست. قابل استفاده در بخش‌های مراقبت‌های بهداشتی و خودرو.

انطباق با این استاندارد مستلزم آن است که میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای به مدت ۲۴ ساعت زیر این آستانه‌ها باقی بماند و آزمایش‌های پیری تسریع‌شده اختیاری برای تأیید طولانی‌مدت انجام شود.

به طور خلاصه، استاندارد Q/SQR T1-8.1-2012 سنگ بنای کنترل انتشار فرمالدئید است که دقت علمی را با کاربرد عملی برای محافظت از سلامت عمومی ترکیب می‌کند. با حرکت صنایع به سمت شیوه‌های سازگارتر با محیط زیست، رعایت این استانداردها نه تنها خطرات را کاهش می‌دهد، بلکه از نوآوری مسئولانه نیز پشتیبانی می‌کند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "Q/SQR T1-8.1-2012 Emission characteristic test - Formaldehyde content test" به مشاغل ارائه می‌دهیم.