VOLVO STD 420-0002 ارزیابی خرابی پوشش های رنگ - تعیین درجه زنگ زدگی

VOLVO STD 420-0002 ارزیابی خرابی پوشش های رنگ - تعیین درجه زنگ زدگی

استاندارد "VOLVO STD 420-0002 ارزیابی خرابی پوشش های رنگ - تعیین درجه زنگ زدگی" که توسط شرکت خودروسازی ولوو ایجاد شده است، روشی را برای درجه بندی درجه زنگ زدگی تشکیل شده بر روی قطعات آزمایش شده یا استفاده شده در شرایط شتاب یا اتمسفر توصیف می کند.

VOLVO STD 420-0002 ارزیابی خرابی پوشش های رنگ - تعیین درجه زنگ زدگی

درجه تشکیل زنگ طبق استانداردهای مصور موجود در استاندارد درجه بندی می شود. مناطق تقریبی زنگ نشان‌داده‌شده در این استانداردهای مرجع عکاسی (زنگ سطحی به علاوه زنگ‌های قابل مشاهده در زیر سطح) همانطور که در جدول ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است. استانداردهای مصور از مقیاس زنگ اروپایی منتشر شده توسط کمیته بروکسل از انجمن های اروپایی رنگ، جوهر چاپ و تولید کنندگان رنگ های هنری (CEPE) انتخاب شده اند.

نمایش های عکاسی موجود در این استاندارد نباید به عنوان استانداردهای مرجع عکاسی استفاده شوند. استانداردهای مرجع عکاسی را می توان از لینک زیر هر تصویر درخواست کرد. این استانداردهای مرجع عکاسی فقط برای استفاده داخلی اتحادیه اروپا از Volvo هستند.

همبستگی بین مقیاس زنگ ISO و اروپایی در جدول جداگانه نشان داده شده است.

همبستگی تقریبی بین مقیاس زنگ ISO و سیستم رتبه بندی استاندارد "ASTM D610-08 استاندارد برای ارزیابی درجه زنگ زدگی روی سطوح فولادی رنگ شده" در جدول دیگری ارائه شده است.

استانداردهای مصور ارائه شده در درجه اول برای ارزیابی درجه زنگ زدگی روی سطوح فولادی رنگ شده طراحی شده اند. در صورتی که الگوی زوال با استانداردها قابل مقایسه باشد، می توان از آنها برای تعیین درجه خوردگی فلزات غیرآهنی رنگ شده نیز استفاده کرد. اگر میانگین اندازه‌های لکه‌های زنگ‌زدگی روی قطعه آزمایش با اندازه‌های نشان‌داده‌شده در استانداردها متفاوت باشد، نشانی از اندازه آنها در جدول موجود در استاندارد «رنگ‌ها و لاک‌ها - ارزیابی خرابی پوشش‌ها - تعیین مقدار و اندازه عیوب و شدت تغییرات یکنواخت در ظاهر - قسمت 1: سیستم عمومی شناسایی و تعیین» ممکن است به طرح رتبه بندی ارجاع داده شود.

گزارش آزمون باید حداقل حاوی اطلاعات زیر باشد:

  • نوع و شرح منطقه مورد ارزیابی
  • ارجاع به این استاندارد
  • درجه عددی منطقه زنگ زده
  • رتبه بندی عددی اندازه لکه های زنگ، در صورت لزوم (اندازه لکه های زنگ فردی در حد چند میلی متر است)
  • تاریخ بازرسی

این استاندارد از نظر محتوای فنی مطابق با استاندارد ISO 4628-3 رنگ ها و لاک ها - ارزیابی خرابی پوشش ها - تعیین میزان و اندازه عیوب و شدت تغییرات یکنواخت در ظاهر - قسمت 3: ارزیابی درجه خوردگی» که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) توسعه یافته است. این استاندارد ISO روشی را برای ارزیابی درجه خوردگی پوشش ها در مقایسه با استانداردهای مصور ارائه می دهد. استانداردهای ارائه شده در این استاندارد سطوح فولادی روکش شده را نشان می دهد که به درجات مختلف توسط ترکیبی از زنگ شکسته شده در پوشش و زیر زنگ قابل مشاهده تخریب شده اند. استانداردهای مصور از مقیاس زنگ اروپایی منتشر شده توسط کنفدراسیون اتحادیه های اروپایی تولید کنندگان رنگ، جوهر چاپ و رنگ های هنری انتخاب شده اند. همبستگی بین مقیاس ISO و مقیاس زنگ اروپایی در استاندارد نشان داده شده است. علاوه بر این، همبستگی بین مقیاس ISO و سیستم رتبه بندی استاندارد ASTM D610-08 در پیوست استاندارد گنجانده شده است. تشکیل زنگ روی سطوح فولادی بدون پوشش طبق استاندارد ISO 8501-1 (درجات زنگ A، B، C و D) تعیین می شود.

برای اهداف این استاندارد، درجه زنگ به درجه بندی اشاره دارد که درجه تشکیل زنگ در یک پوشش (شکستگی زنگ و زیر زنگ قابل مشاهده) را مشخص می کند.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "VOLVO STD 420-0002 ارزیابی خرابی پوشش‌های رنگ - تعیین درجه خوردگی" را ارائه می‌کند. با کادری آموزش دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته.

واتساپ