EN 15819 پوشش های ضخیم قیر اصلاح شده پلیمری برای عایق کاری - کاهش ضخامت لایه در صورت خشک شدن کامل

EN 15819 پوشش های ضخیم قیر اصلاح شده پلیمری برای عایق کاری - کاهش ضخامت لایه در صورت خشک شدن کامل

در استاندارد اروپایی "EN 15819 پوشش های ضخیم قیر اصلاح شده پلیمری برای عایق رطوبتی - کاهش ضخامت لایه هنگام خشک شدن کامل"، روشی برای تعیین کاهش ضخامت پوشش های ضخیم قیر اصلاح شده پلیمری در نتیجه خشک کردن برای اهداف ضد آب توضیح داده شده است. .

EN 15819 پوشش های ضخیم قیر اصلاح شده پلیمری برای عایق کاری - کاهش ضخامت لایه در صورت خشک شدن کامل

پوشش‌های ضخیم قیر اصلاح‌شده با پلیمر، توده‌های امولسیونی خمیری مبتنی بر قیر هستند که با پلیمرها غنی شده‌اند که می‌توان آن را با چاقوی پالت اعمال کرد یا اسپری کرد. پوشش های ضخیم قیر اصلاح شده با پلیمر می توانند پر شده از پلی استایرن یا تقویت شده با الیاف و هر دو تک جزئی و دو جزئی باشند. جزء دوم می تواند پودر و مواد معدنی یا مایع/خمیر مانند باشد. با توجه به امکان کاربرد در لایه های ضخیم، پوشش های قیری ضخیم اصلاح شده با پلیمر، نوعی عایق رطوبتی قابل اعتماد و ایمن با خواص پل زدن ترک خوب است. اینها محصولات ضد آب با ماندگاری طولانی هستند که از اجزای ساختمانی محافظت می کنند و به عملکرد و حفظ ارزش آنها کمک می کنند. از طریق استفاده از آنها، قابلیت استفاده ساختمان ها را می توان به طور قابل توجهی بهبود بخشید و عمر مفید آنها را به طور قابل توجهی افزایش داد.

کاهش ضخامت لایه پس از اعمال آزمایش انتظار می رود. پس از 28 روز کاهش ضخامت لایه باید حداقل 50 درصد باشد.

در اصل، کاهش ضخامت امولسیون قیر اصلاح شده پلیمری، تفاوت بین اندازه گیری ضخامت لایه مرطوب و خشک در شرایط خاص روی سطح پوشش داده شده است.

دستگاه های اصلی مورد استفاده در این تست ها عبارتند از:

  • صفحه فلزی یا شیشه ای سفت و سخت با ابعاد حداقل 25 × 25 سانتی متر
  • قاب پلاستیکی یا فلزی با ارتفاع 5 میلی متر و ابعاد داخلی 15 × 20 سانتی متر
  • چاقوی پالت، ماله صاف کننده، تجهیزات مخلوط کردن
  • ابزاری برای اندازه گیری ضخامت لایه مرطوب (به عنوان مثال یک نفوذ سنج شرح داده شده در استاندارد EN 1426)
  • ابزاری مناسب برای اندازه گیری ضخامت لایه خشک (به عنوان مثال کولیس اسلاید یا دستگاه اندازه گیری القایی)

نمونه ای با ابعاد 200 میلی متر × 150 میلی متر × 5 میلی متر در آزمایش ها استفاده می شود.

روکش قیر آماده برای آزمایش باید طبق دستورالعمل سازنده آماده شود. در مورد امولسیون دو جزئی، امولسیون قیر (جزء A) و سیمان (جزء B) با استفاده از تنظیم همزن با سرعت پایین مخلوط می شوند تا از گیر افتادن هوا جلوگیری شود. قاب بر روی یک صفحه فلزی یا شیشه ای بدون چربی ثابت شده و روی یک سطح افقی قرار می گیرد. قاب تا بالا با پوشش مخلوط پر شده است، مراقب باشید هوا به دام نیفتد. قسمت بالای پوشش با یک ماله صاف تراشیده می شود تا با قسمت بالای قاب همسطح شود.

آزمایشات باید در دمای 23 درجه به علاوه / منفی 2 درجه انجام شود.

ضخامت لایه مرطوب بلافاصله پس از آماده سازی نمونه ها تعیین می شود. یک نفوذ سنج برای این منظور مناسب است. قاب باید در جای خود باقی بماند تا از پخش شدن نمونه تازه به بیرون جلوگیری شود. ضخامت مرطوب به اندازه 1 میلی متر در پنج نقطه با فاصله مساوی در هر یک سوم نمونه، اما حداقل 0,1 سانتی متر از لبه ها اندازه گیری می شود. برای جلوگیری از خطاهای اندازه گیری، دستگاه تست (به عنوان مثال نوک سوزن نفوذ سنج) قبل از هر اندازه گیری تمیز می شود. ضخامت لایه مرطوب مقدار متوسط ​​15 نتیجه است که به 0,1 میلی متر گرد شده است.

پس از اندازه گیری ضخامت لایه مرطوب، قاب به دقت برداشته می شود و نمونه به مدت 554 روز در حالت افقی در آب و هوای معمولی 23 درجه مثبت / منفی 2 درجه و رطوبت نسبی 50 درصد مثبت / منفی 5 درصد نگهداری می شود. طبق استاندارد ISO 28

پس از آماده سازی، ضخامت خشک لایه اندازه گیری می شود. ضخامت لایه خشک باید با استفاده از کولیس ورنیه اندازه گیری شود که حداکثر 0,1 میلی متر را می دهد و 12 قرائت باید انجام شود. بالاترین و کمترین مقدار نادیده گرفته می شود و مقدار متوسط ​​از 10 مقدار باقی مانده محاسبه می شود.

نتیجه آزمایش کاهش ضخامت لایه نسبت به ضخامت لایه مرطوب است و به صورت درصد بیان می شود.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف انجام شده است، سازمان ما با کادری آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، آزمایش‌های تعریف شده در استاندارد «EN 15819 پوشش‌های ضخیم قیر اصلاح‌شده پلیمری را انجام می‌دهد. ضد آب - کاهش ضخامت لایه در هنگام خشک شدن کامل. همچنین خدمات ارائه می دهد.

واتساپ