آزمایش چرخه GMW - درزگیرهای سطح خارجی

آزمایش چرخه GMW - درزگیرهای سطح خارجی

سیستم‌های آب‌بندی سطح خارجی اجزای ضروری وسایل نقلیه مدرن هستند زیرا از حفره‌ها و اجزای خودرو در برابر آب، گرد و غبار، خاک، رطوبت، آلاینده‌های خورنده و اثرات زیست‌محیطی محافظت می‌کنند. جنرال موتورز از آزمایش چرخه محیطی برای ارزیابی اینکه آیا مواد آب‌بندی سطح خارجی می‌توانند عملکرد محافظتی خود را در طول شرایط سرویس شبیه‌سازی شده حفظ کنند، استفاده می‌کند.

آزمایش چرخه GMW - درزگیرهای سطح خارجی

«آزمایش چرخه‌ای GMW - درزگیرهای سطح خارجی» که توسط شرکت جنرال موتورز جهانی (GMW) توسعه داده شده است، به عنوان آزمایش آب و هوا و به دنبال آن آزمایش خوردگی مطابق با استاندارد SAE J1389 توسط آزمایشگاه‌های پیشرفته تعریف می‌شود و شامل کاربردهایی مانند درزگیرهای سلول بسته، فوم درجا و ترموپلاستیک می‌شود.

هدف اصلی آزمایش چرخه آب‌بندی خارجی، تعیین این است که آیا یک ماده آب‌بندی یا سیستم آب‌بندی می‌تواند بدون از دست دادن عملکرد مورد نیاز خود، تنش‌های محیطی مکرر را تحمل کند یا خیر. در طول سرویس خودرو، آب‌بندی‌های خارجی ممکن است در معرض موارد زیر قرار گیرند:

  • دمای بالا و پایین
  • رطوبت و تراکم
  • قرار گرفتن در معرض آب
  • چرخه حرارتی
  • شرایطی که باعث خوردگی می‌شوند
  • انبساط و انقباض مکرر
  • پیری مواد در درازمدت
  • تماس با اجزای فلزی یا پلیمری اطراف

بنابراین، این آزمایش به جای تکیه صرف بر یک بررسی اولیه ساده مواد، یک شبیه‌سازی آزمایشگاهی از مواجهه با محیط ارائه می‌دهد.

رویکرد حلقه بیرونی می‌تواند برای فناوری‌های مختلف آب‌بندی اعمال شود:

  • درزگیرهای سلول بسته: فوم‌های سلول بسته حاوی سلول‌های نسبتاً ایزوله هستند و معمولاً در مواردی که مقاومت در برابر رطوبت و نفوذ محیط مورد نیاز است، استفاده می‌شوند. چرخه محیطی ارزیابی می‌کند که آیا ماده پس از قرار گرفتن در معرض رطوبت، تمامیت فیزیکی و خواص آب‌بندی خود را حفظ می‌کند یا خیر.
  • درزگیرهای فومی درجا: درزگیرهای فومی درجا مستقیماً روی یک قطعه یا ساختار بدنه اعمال می‌شوند و در محل مورد نیاز یک درزگیر تشکیل می‌دهند. عملکرد آنها نه تنها به خود ماده، بلکه به توانایی آن در حفظ پایداری و عملکرد پس از فرسودگی محیطی نیز بستگی دارد.
  • درزگیرهای ترموپلاستیک: درزگیرهای ترموپلاستیک در کاربردهای مختلف آب‌بندی خودرو استفاده می‌شوند، زیرا انعطاف‌پذیری، فرآیندپذیری و مقاومت محیطی را با هم ترکیب می‌کنند. رفتار آنها در چرخه‌های دما و رطوبت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا تغییرات مکرر دما می‌تواند بر سختی، پایداری ابعادی و تماس درزگیر تأثیر بگذارد.

این سه دسته در شرح آزمایش چرخه خارجی GMW شرح داده شده‌اند. این آزمایش اساساً یک ارزیابی دوام محیطی است. یک ماده یا قطعه آب‌بندی نمونه در مجموعه‌ای کنترل‌شده از آزمایشگاه‌ها تحت شرایط محیطی تعریف‌شده قرار می‌گیرد. یک مفهوم ارزیابی معمول شامل موارد زیر است: بازرسی اولیه، آزمایش قرار گرفتن در معرض آب و هوا/چرخه، قرار گرفتن در معرض خوردگی، بازرسی نهایی و ارزیابی عملکرد.

دماهای دقیق، سطوح رطوبت، زمان‌های قرارگیری در معرض، تعداد چرخه‌ها، پیکربندی نمونه و معیارهای پذیرش در مشخصات GMW مربوطه یا جدول آزمون مرجع مشخص شده‌اند.

قرار گرفتن در معرض آب و هوا با هدف بازتولید تنش‌های محیطی است که یک سیستم آب‌بندی خارجی ممکن است در طول کارکرد خودرو در معرض آن قرار گیرد. تغییرات دما و رطوبت می‌تواند باعث موارد زیر شود:

  • انبساط و انقباض مواد آب‌بندی.
  • تغییرات در سفتی و انعطاف‌پذیری
  • از دست دادن بازیابی فشرده سازی
  • ترک خوردگی یا شکنندگی
  • تغییر شکل دائمی
  • تغییرات در چسبندگی
  • شکاف‌های رابط بین ماده آب‌بندی و زیرلایه.

یک درزگیر که در شرایط آزمایشگاهی عملکرد خوبی دارد، ممکن است پس از طی چرخه‌های محیطی، رفتار کاملاً متفاوتی از خود نشان دهد.

پس از قرار گرفتن در معرض آب و هوا، آزمایش ممکن است شامل یک مرحله قرار گرفتن در معرض خوردگی طبق استاندارد SAE J1389 باشد. این بخش مهم است زیرا آب‌بندهای خارجی اغلب در نزدیکی سازه‌های فلزی خودرو قرار دارند. آب‌بند که اجازه می‌دهد رطوبت یا آلاینده‌ها به سطح مشترک فلز برسند، می‌تواند به مشکلات مربوط به خوردگی کمک کند.

ارزیابی ترکیبی آب و هوا و خوردگی، نشان دهنده میزان واقعی قرارگیری خودرو در معرض آب است و فراتر از ارزیابی ساده درزگیر پس از یک آزمایش دمای پایه است. بسته به مشخصات ماده یا قطعه GMW مربوطه، ارزیابی ممکن است شامل مشاهدات زیر باشد:

  • وضعیت ظاهری: نمونه از نظر جنبه‌های زیر بررسی می‌شود:
    • ترک
    • جدایی
    • تخریب سطح
    • تغییر رنگ
    • جداسازی لایه‌ها
    • تغییر شکل بیش از حد
    • سایر وخامت‌های قابل مشاهده
  • یکپارچگی فیزیکی: ماده آب‌بندی باید پس از عبور از چرخه محیطی، از نظر ساختاری سالم باقی بماند. تخریب قابل توجه ممکن است نشان‌دهنده مقاومت ناکافی در برابر محیط باشد.
  • عملکرد آب‌بندی: مهمترین سوال این است که آیا آب‌بند پس از قرار گرفتن در معرض نور، همچنان به عملکرد مورد نظر خود ادامه می‌دهد یا خیر. یک ماده ممکن است از نظر بصری قابل قبول باقی بماند اما به دلیل تغییر شکل دائمی، از دست دادن خاصیت ارتجاعی یا جداسازی سطح مشترک، اثر آب‌بندی خود را از دست بدهد.
  • اثرات مرتبط با خوردگی: هنگامی که ماده آب‌بندی با سازه‌های فلزی تماس پیدا می‌کند، می‌توان شرایط پس از آزمایش را برای یافتن نشانه‌های خوردگی یا زوال مرتبط با نفوذ رطوبت بررسی کرد.

آب‌بندهای خارجی جزء نسبتاً کوچکی از یک وسیله نقلیه هستند، اما خرابی آنها می‌تواند عواقب قابل توجهی داشته باشد. یک آب‌بند آسیب‌دیده می‌تواند به آب یا آلاینده‌ها اجازه ورود به مناطقی را که نیاز به محافظت دارند، بدهد. عواقب احتمالی عبارتند از:

  • نشت آب
  • خوردگی سازه‌های پوسته‌ای
  • آسیب به قطعات الکتریکی.
  • آلودگی فضاهای حفاظت‌شده
  • مشکلات صدا و ارتعاش
  • کاهش دوام قطعات.
  • شکایات مشتری
  • خرابی زودهنگام خودرو

بنابراین، آزمایش چرخه محیطی بخش مهمی از اعتبارسنجی مواد و سیستم‌های آب‌بندی خارجی است.

چرخه خارجی نباید به عنوان یک آزمایش جداگانه برای مواد در نظر گرفته شود. مشخصات GMW ممکن است چرخه خارجی را با سایر الزامات مانند خواص مواد، چسبندگی، رفتار فشاری، پایداری ابعادی یا مقاومت در برابر عوامل محیطی خاص ترکیب کند. به عنوان مثال، استاندارد GMW 17408 به عنوان مشخصاتی برای لاستیک فوم انعطاف‌پذیر و مواد شبه لاستیکی مورد استفاده برای عایق هوا، گرد و غبار، سر و صدا و آب تعریف شده است و در فهرست آزمایشگاه‌ها با عنوان «آزمایش چرخه خارجی» ذکر شده است. این نکته مهمی را برجسته می‌کند: شرایط آزمایش قابل اجرا و معیارهای پذیرش به مشخصات خاص GMW و کاربرد عایق بستگی دارد.

به طور کلی، فرآیند آزمایش مراحل زیر را دنبال می‌کند:

  • انتخاب نمونه: مواد یا اجزای عایق نماینده انتخاب می‌شوند.
  • آماده‌سازی اولیه: نمونه‌ها طبق مشخصات مربوطه آماده‌سازی می‌شوند.
  • بررسی اولیه: ابعاد، ظاهر و ویژگی‌های اولیه مربوطه ثبت می‌شوند.
  • چرخه آب و هوا: نمونه‌ها در معرض توالی محیطی مشخص شده قرار می‌گیرند.
  • مواجهه با خوردگی: مرحله خوردگی مربوطه در محل های مشخص شده، شامل استاندارد SAE J1389 انجام می شود.
  • شرطی‌سازی پس از آزمایش: به نمونه‌ها اجازه داده می‌شود تا به شرایط ارزیابی مشخص‌شده برسند.
  • بازرسی بصری: ترک‌ها، تغییر شکل‌ها، لایه لایه شدن‌ها یا سایر آسیب‌ها بررسی می‌شوند.
  • ارزیابی عملکردی: این ارزیابی تعیین می‌کند که آیا عملکرد آب‌بندی حفظ شده است یا خیر.
  • ارزیابی پذیرش: نتایج با الزامات مشخصات GMW مربوطه مقایسه می‌شوند.
  • گزارش‌دهی: شرایط آزمایش، مشاهدات، اندازه‌گیری‌ها، انحرافات و نتایج نهایی مستند می‌شوند.

در نتیجه، آزمایش چرخه GMW یک رویکرد دوام محیطی است که برای ارزیابی اینکه آیا مواد آب‌بندی خارجی خودرو می‌توانند در برابر تنش‌های ترکیبی آب و هوایی و خوردگی مقاومت کنند، استفاده می‌شود. هدف اصلی تعیین این است که آیا سیستم آب‌بندی می‌تواند پس از فرسودگی محیطی، یکپارچگی فیزیکی و عملکرد محافظتی خود را حفظ کند یا خیر.

سال‌هاست که سازمان ما با تیم متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، خدمات تست چرخه GMW نیز به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ