EN 590 سوخت های خودرو - دیزل - الزامات و روش های تست

EN 590 سوخت های خودرو - دیزل - الزامات و روش های تست

استاندارد اروپایی «EN 590 سوخت‌های خودرو - دیزل - الزامات و روش‌های آزمون» الزامات و روش‌های آزمون سوخت دیزل خودرو عرضه شده به بازار و تحویل داده شده را شرح می‌دهد. این استاندارد در مورد سوخت دیزل خودرو که برای استفاده در خودروهای دیزلی طراحی شده است و برای کار با سوخت دیزل خودرو حاوی حداکثر 7,0٪ حجمی متیل استر اسید چرب (FAME) طراحی شده است، اعمال می‌شود.

EN 590 سوخت های خودرو - دیزل - الزامات و روش های تست

نمونه‌ها باید طبق استانداردهای EN ISO 3170 یا EN ISO 3171 یا مطابق با استانداردهای ملی یا مقررات قانونی مربوط به نمونه‌برداری از سوخت دیزل خودرو گرفته شوند. با توجه به حساسیت برخی از روش‌های آزمایش مشخص شده در این استاندارد، باید توجه ویژه‌ای به رعایت هرگونه دستورالعمل در مورد ظروف نمونه‌برداری موجود در استاندارد روش آزمایش مبذول شود.

اطلاعات و ابعاد علامت‌گذاری‌هایی که باید روی پمپ‌های توزیع سوخت دیزل خودرو اعمال شوند، باید با الزامات استانداردهای ملی یا مقررات قانونی مربوط به علامت‌گذاری پمپ‌های سوخت دیزل خودرو مطابقت داشته باشند. توصیه می‌شود علامت‌گذاری مربوط به گوگرد در پیوست ملی این استاندارد مشخص شود. برای میزان گوگرد تا 10 میلی‌گرم بر کیلوگرم، عنوان پیشنهادی در زبان ملی «بدون گوگرد» است.

در دنیای سوخت‌های خودرو، استانداردها نقش حیاتی در تضمین ثبات، ایمنی و انطباق با محیط زیست ایفا می‌کنند. استاندارد EN 590 به عنوان یک مشخصه اساسی برای سوخت دیزل مورد استفاده در وسایل نقلیه در سراسر اروپا و فراتر از آن در نظر گرفته می‌شود. این استاندارد خواص فیزیکی و شیمیایی دقیقی را که دیزل باید داشته باشد تا به طور قانونی در کشورهای اتحادیه اروپا و بسیاری از کشورهای اروپایی دیگر فروخته شود، تعریف می‌کند. سوخت مطابق با EN 590 که اغلب به عنوان دیزل با گوگرد بسیار کم شناخته می‌شود، با هدف پشتیبانی از موتورهای دیزلی مدرن و در عین حال به حداقل رساندن انتشار گازهای مضر طراحی شده است.

استاندارد EN 590 همچنان مرجع اصلی برای خودروهای دیزلی جاده‌ای است و اصلاحات آن برای هماهنگی با مقررات در حال تحول انتشار گازهای گلخانه‌ای مانند یورو ۶ و یورو ۷ همچنان ادامه دارد.

تدوین استاندارد EN 590 با تلاش‌های اروپا برای هوای پاک‌تر و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای خودروها گره خورده است. این استاندارد برای رسیدگی به نگرانی‌های فزاینده زیست‌محیطی، به‌ویژه در مورد نقش گوگرد در آلودگی هوا، دستخوش اصلاحات متعددی شده است.

  • اولین نسخه این استاندارد (یورو ۱) اولین مشخصات دیزل یکپارچه اتحادیه اروپا را برای کاربردهای جاده‌ای و خارج از جاده تعیین کرد و حد گوگرد ۰.۲٪ (۲۰۰۰ ppm) و حداقل عدد ستان ۴۹ را تعیین کرد.
  • EN 590 (یورو ۲): برای بهبود راندمان احتراق و کاهش ذرات معلق، میزان گوگرد به ۵۰۰ ppm کاهش یافته است، در حالی که عدد ستان روی ۴۹ باقی مانده است.
  • EN 590 (یورو ۳): کاهش‌های بیشتری برای کاهش میزان گوگرد به ۳۵۰ ppm و عدد ستان به ۵۱ انجام شده است که آن را با دستورالعمل ۹۸/۷۰/EC مطابقت می‌دهد.
  • به‌روزرسانی‌های بعدی استاندارد EN 590 (یورو ۴، ۵۰ ppm گوگرد، یورو ۵، ۱۰ ppm گوگرد و یورو ۵b) به تدریج سطح گوگرد را به آستانه‌های بسیار پایین کاهش داده‌اند، نقش روان‌کننده سنتی را حذف کرده و افزودنی‌ها را برای محافظت از موتور اجباری کرده‌اند. نسخه فعلی شامل ترکیبات بیودیزل (تا ۷ درصد متیل استر اسید چرب) است و از کنترل‌های انتشار بهبود یافته پشتیبانی می‌کند.

این تغییرات توسط دستورالعمل‌های اتحادیه اروپا با هدف کاهش انتشار اکسید نیتروژن، ذرات معلق و دی اکسید کربن هدایت شده‌اند و استاندارد EN 590 را به یک شریک حیاتی برای استانداردهای انتشار خودرو تبدیل می‌کنند.

  • سازگاری‌های اقلیمی، یعنی کلاس‌ها برای محیط‌های مختلف، به شرح زیر سازماندهی شده‌اند: از آنجایی که عملکرد دیزل بسته به دما متفاوت است، استاندارد EN 590 دیزل را بر اساس ویژگی‌های جریان سرد آن، مانند نقطه گرفتگی فیلتر سرد، که نشان دهنده کمترین دمایی است که در آن سوخت می‌تواند بدون گرفتگی از فیلترها عبور کند، طبقه‌بندی می‌کند.
  • مناطق معتدل (کلاس‌های AF): برای آب و هوای معتدل‌تر مانند اروپای مرکزی و غربی. کلاس F (نقطه انسداد فیلتر سرد حداکثر -20 درجه) برای دیزل زمستانی بین دسامبر و فوریه اجباری است، در حالی که کلاس‌های انتقالی بین اکتبر و آوریل در دسترس هستند.
  • مناطق قطبی (کلاس‌های ۰ تا ۴): برای زمستان‌های سخت‌تر در اسکاندیناوی. کلاس ۲ (نقطه گرفتگی فیلتر سرد تا منفی ۳۲ درجه) برای دیزل زمستانی مورد نیاز است، در حالی که دیزل قطبی به دماهای پایین‌تری نیز می‌رسد.

این طبقه‌بندی‌ها از کریستالیزاسیون موم که می‌تواند باعث خاموش شدن موتورها در هوای سرد شود، جلوگیری می‌کنند.

استاندارد EN 590 فقط یک الزام اروپایی نیست، بلکه تأثیر جهانی دارد. بسیاری از کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، از جمله بخش‌هایی از آسیا و آفریقا، در حال اتخاذ مشخصات مشابهی برای سوخت دیزل وارداتی هستند تا سازگاری آن با موتورهای اروپایی تضمین شود. برای مصرف‌کنندگان، این استاندارد تضمین سوخت قابل اعتمادی را ارائه می‌دهد که باعث بهبود مصرف سوخت، کاهش هزینه‌های نگهداری و برآورده شدن شرایط گارانتی می‌شود. از سوی دیگر، تولیدکنندگان می‌توانند با بهره‌گیری از ورودی‌های استاندارد، تنظیم دقیق موتور را انجام دهند.

از نظر زیست‌محیطی، استاندارد EN 590 با کاهش بیش از 99 درصدی انتشار گوگرد از سال 1993، به هوای پاک‌تر و سلامت عمومی کمک کرده است. با این حال، چالش‌هایی همچنان باقی است: ترکیب بیودیزل می‌تواند خطرات اکسیداسیون را افزایش دهد و گوگرد بسیار کم نیاز به افزودنی‌های با کیفیت بالا دارد. آزمایش آلاینده‌هایی مانند آب حیاتی است، زیرا ذخیره‌سازی ناکافی می‌تواند حتی سوخت سازگار را نیز تخریب کند.

استاندارد EN 590 نمونه‌ای از چگونگی پیشرفت استانداردهای فنی در پایداری و نوآوری است. با اجرای کنترل‌های دقیق کیفیت، از موتورها محافظت می‌کند، آلودگی را کاهش می‌دهد و از انتقال به سمت حمل و نقل سبزتر پشتیبانی می‌کند. با افزایش خودروهای برقی، استفاده از این استاندارد در کاربردهای هیبریدی و دیزل سنگین نیز ادامه دارد. رعایت استاندارد EN 590 برای خریداران یا تأمین‌کنندگان سوخت اختیاری نیست.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN 590 سوخت‌های خودرو - دیزل - الزامات و روش‌های آزمایش" ارائه می‌دهیم.

واتساپ