
استاندارد «براقیت ولوو STD 423-0023 - رنگها و لعابها» که توسط شرکت خودروسازی ولوو تدوین شده است، سه روش آزمایش برای اندازهگیری براقیت آینهای فیلمهای رنگ با هندسه 20، 60 و 85 درجه را به ترتیب شرح میدهد:

اندازهگیری براقیت با این روشها فقط برای لایههای نازک روی سطوحی با مسطح بودن خوب معنیدار است زیرا هرگونه انحنا یا بینظمی موضعی زیرلایه میتواند به طور جدی بر نتیجه اندازهگیری تأثیر بگذارد.
در گروه ولوو، این روش اندازهگیری همچنین برای انواع فیلمهای رنگ چند رنگ (مثلاً متالیک) روی مواد آلی و روی رنگهای رنگی به صورت فله استفاده میشود.
در این آزمایشها، از پنلهای آزمایشی استفاده میشود که مطابق با زیرساخت موجود، با ماده رنگی اعمال شده و مطابق با الزامات خشک شدهاند. علاوه بر این، براقیتسنج مورد استفاده در آزمایشها باید شامل یک منبع نور و یک لنز باشد که پرتو نور را به صورت موازی یا کمی همگرا به سطح مورد آزمایش هدایت میکند و یک بدنه گیرنده شامل یک لنز، ایستگاه میدانی و سلول فوتوالکتریک برای دریافت مخروط مورد نیاز نور منعکس شده.
از نظر شرایط هندسی، محور پرتو فرودی باید به ترتیب 20 درجه به اضافه/منهای 0,1 درجه، 60 درجه به اضافه/منهای 0,1 درجه یا 85 درجه به اضافه/منهای 0,1 درجه نسبت به خط عمود بر سطح مورد آزمایش باشد. محور گیرنده باید با تصویر آینهای محور پرتو فرودی در محدودهی ۲۲.۱ درجه به علاوه/منهای ۰.۱ درجه منطبق باشد. با قرار دادن شیشه مشکی صیقلی یا آینه سطح جلویی دیگر در موقعیت پنل آزمایش، تصویر منبع باید در مرکز درپوش میدان گیرنده (پنجره گیرنده) تشکیل شود. عرض ناحیه روشن شده پنل آزمایش باید حداقل 22,1 میلی متر باشد.
زاویه بین محور پرتو دریافتی و خط عمود باید برابر با زاویه متناظر پرتو فرودی با همان تلرانس باشد. ابعاد و تلرانسهای منابع و گیرندههای نور باید مطابق با جداول ارائه شده در استاندارد باشد. ابعاد زاویهای استاپهای میدان گیرنده باید از روی لنزهای گیرنده اندازهگیری شود. برای نقشههای کلی ابعاد، باید از ارقام ارائه شده در استاندارد پیروی شود. تلرانسها باید طوری انتخاب شوند که خطاهای موجود در روزنههای منبع و گیرنده، خطای نشان دادن بیش از ۱ واحد روشنایی را در هر نقطه در مقیاس ۱۰۰ واحد ایجاد نکنند.
فیلتر کردن در گیرنده باید به گونهای انجام شود که نفوذپذیری فیلتر با فرمول ارائه شده در استاندارد مطابقت داشته باشد.
نباید هیچ گونه سایه روشن (vignetting) در پرتوهایی که در زوایای میدان مشخص شده در شرایط هندسی قرار میگیرند، وجود داشته باشد. دستگاه اندازهگیری گیرنده، شاخصی متناسب با شار نوری عبوری از میدان گیرنده در محدوده ۱ درصد از قرائت مقیاس کامل ارائه میدهد.
استاندارد مرجع اصلی باید شیشه سیاه بسیار صیقلی باشد که سطح بالایی آن با دقت دو حاشیه در هر سانتیمتر، مطابق با روشهای تداخل نوری، صاف باشد.
به شیشهای با ضریب شکست ۱.۵۶۷ که در طول موج ۵۸۷.۶ نانومتر اندازهگیری شده است، مقدار روشنایی آینهای ۱۰۰ اختصاص داده میشود. اگر شیشهای با این ضریب شکست در دسترس نباشد، اصلاح لازم است. مقادیر روشنایی آینهای برای شیشه سیاه صیقلی با ضریب شکستهای مختلف در سه زاویه تابش در جدول استاندارد نشان داده شده است.
استاندارد اولیه به دلیل احتمال کهنه شدن، حداقل هر دو سال یکبار بررسی میشود. در صورت آسیب دیدن، میتوان با پرداخت نوری با اکسید سریم، درخشش اولیه را بازیابی کرد.
استانداردهای کاری میتوانند کاشی سرامیکی، لعاب شیشهای، شیشه مات یا سایر مواد با درخشندگی یکنواخت باشند، اما باید از صافی خوبی برخوردار باشند و برای یک منطقه مشخص و جهت روشنایی، با یک استاندارد اولیه کالیبره شوند. این استانداردها باید به صورت دورهای با مقایسه با استانداردهای اولیه بررسی شوند. استانداردهای کاری باید یکنواخت، پایدار و توسط سازمانهای فنی ذیصلاح کالیبره شده باشند. برای هر هندسه براقیتسنج، حداقل باید دو استاندارد با سطوح براقیت مختلف (20 درجه، 60 درجه و 85 درجه) در دسترس باشد.
در نمونهبرداری از رنگهای مایع، یک نمونه معرف از محصول مورد آزمایش (یا هر محصول در مورد سیستم چندلایه) مطابق با استاندارد ISO 1512 گرفته میشود. همانطور که در استاندارد ISO 1513 شرح داده شده است، هر نمونه بررسی و برای آزمایش آماده میشود.
در صورت امکان، یک ناحیه مسطح از زیرلایه پوشش داده شده، با ابعاد حداقل ۱۵۰ میلیمتر در ۱۰۰ میلیمتر، برداشته میشود.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میشود، سازمان ما همچنین خدمات آزمایشی تعریفشده در استاندارد «Volvo STD 423-0023 Gloss - Paints and enamels» را با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فناوری خود ارائه میدهد.
