TPJLR.52.104 تعیین میزان انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) از مواد کفپوش داخلی (میکرو چمبر)

TPJLR.52.104 تعیین میزان انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) از مواد کفپوش داخلی (میکرو چمبر)

استاندارد «TPJLR.52.104 تعیین میزان انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) از مواد تزئینی داخلی» که توسط شرکت جگوار لندرور لیمیتد (JLR) منتشر شده است، استانداردی مربوط به کیفیت هوای داخل خودرو است. این استاندارد برای تعیین میزان ترکیبات آلی فرار (VOC) و ترکیبات کربونیل (به ویژه فرمالدئید) منتشر شده از مواد تزئینی داخلی خودرو (چرم، پارچه، پلاستیک، فوم، چسب، پوشش) استفاده می‌شود.

TPJLR.52.104 تعیین میزان انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) از مواد کفپوش داخلی (میکرو چمبر)

هنگام تعیین میزان انتشار VOC از مواد تزیینات داخلی، از یک دستگاه میکرومحفظه/مکش حرارتی استفاده می‌شود. این روش بسیار شبیه به استاندارد «ISO 12219-3 هوای داخلی وسایل نقلیه جاده‌ای - بخش 3: روش غربالگری برای تعیین ترکیبات آلی فرار منتشر شده از قطعات و مواد داخلی خودرو - روش محفظه در مقیاس میکرو» است و توسط بسیاری از آزمایشگاه‌ها مرجع قرار می‌گیرد.

در حالی که این آزمون در حال انجام است،

  • نمونه‌های کوچک و معرف (معمولاً چند سانتی‌متر مربع) از مواد داخلی (مثلاً روکش داشبورد، پارچه صندلی، روکش سقف، پنل در، فرش، فوم، چسب) بریده می‌شوند.
  • نمونه‌ها در میکرو محفظه‌های کوچک قرار می‌گیرند (معمولاً قطعاتی با حجم ۴۴ سانتی‌متر مکعب یا ۱۱۴ سانتی‌متر مکعب در میکرو محفظه‌ها قرار می‌گیرند).
  • محفظه‌ها تحت جریان هوای کنترل‌شده، در یک دوره زمانی مشخص تا دمای کنترل‌شده (معمولاً ۶۵ درجه) گرم می‌شوند.
  • ترکیبات آلی فرار آزاد شده با هوای پاک/نیتروژن جاروب شده و در لوله‌های جاذب (معمولاً Tenax TA یا معادل آن) جمع‌آوری می‌شوند.
  • لوله‌ها تحت واجذب حرارتی قرار می‌گیرند و به دنبال آن آنالیز با کروماتوگرافی گازی-طیف‌سنجی جرمی (GC-MS) انجام می‌شود.
  • نتایج معمولاً به صورت میزان انتشار بر حسب میکروگرم بر گرم (میکروگرم بر گرم ماده) گزارش می‌شوند.
  • ترکیبات کربونیل (مانند فرمالدئید) نیز می‌توانند به دام بیفتند.

هدف از این روش کنترل بوی ماشین نو در داخل خودرو و محدود کردن انتشار ترکیبات آلی فرار/فرمالدئید است که برای سلامت سرنشینان مضر هستند.

در خودروهای مدرن، کیفیت مواد داخلی دیگر فقط مربوط به زیبایی نیست، بلکه به سلامت و راحتی نیز مربوط می‌شود. جگوار لندرور با این استاندارد، از وعده خود مبنی بر کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و هوای پاک داخلی، به ویژه در خودروهای لوکس خود، پشتیبانی می‌کند.

دامنه کاربرد و شرایط استفاده از این استاندارد به شرح زیر است:

  • این امر در مورد مواد و قطعات تزئینی داخلی غیرفلزی صدق می‌کند.
  • این شامل پلاستیک‌ها، الاستومرها، منسوجات، چرم‌ها، پارچه‌های روکش‌دار، فوم‌ها، چسب‌ها، درزگیرها، رنگ‌ها/پوشش‌ها و مواد مشابه می‌شود.
  • این در طول توسعه و تولید خودرو برای تأیید تأمین‌کننده مواد و کنترل کیفیت داخلی استفاده می‌شود.
  • این معمولاً همراه با سایر ویژگی‌های JLR مانند موارد زیر استفاده می‌شود:
  • TPJLR.52.095 / TPJLR.52.112 (روش‌های حذف VOC از کیسه‌های کوچک)
  • TPJLR.52.458 (ارزیابی بو)

این روش به دلایل زیر ترجیح داده می‌شود:

  • آزمایش میکروچمبر سریع است (به جای روزها/هفته‌ها برای محفظه‌های ۱ متر مکعبی یا آزمایش کل خودرو، ساعت‌ها طول می‌کشد).
  • این امکان غربالگری بسیار کارآمد صدها دسته/تأمین‌کننده مواد را فراهم می‌کند.
  • این روش همبستگی بسیار خوبی با روش‌های محفظه احتراق بزرگتر (استانداردهای ISO 12219-4، VDA 276) و با انتشار کل وسیله نقلیه (استاندارد ISO 12219-1) نشان می‌دهد.
  • در بخش‌های لوکس/پریمیوم، که در آن‌ها حس پاکیزگی کابین و کاهش آلایندگی، نقطه قوت فروش است، این امر به برآورده شدن انتظارات متمرکز بر سلامت کمک می‌کند.

استاندارد TPJLR.52.104 بسیار شبیه به استانداردهای زیر است:

  • ISO 12219-3 هوای داخلی وسایل نقلیه جاده‌ای - بخش 3: روش غربالگری برای تعیین ترکیبات آلی فرار ساطع شده از قطعات و مواد داخلی خودرو - روش محفظه در مقیاس میکرو
  • ASTM D7706 روش استاندارد برای غربالگری سریع انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) از محصولات با استفاده از محفظه‌های میکرومقیاس.
  • GMW17082 تعیین ترکیبات آلی فرار و نیمه فرار از مواد خودرو با استفاده از یک محفظه در مقیاس میکرو
  • رنو نیسان RNES B 20116 تعیین میزان انتشار ترکیبات آلی فرار

در همین حال، این استاندارد با استاندارد «ISO 12219-2 هوای داخلی وسایل نقلیه جاده‌ای - بخش 2: روش غربالگری برای تعیین ترکیبات آلی فرار ساطع شده از قطعات و مواد داخلی خودرو - روش کیسه‌ای» یا با واجذب حرارتی مستقیم (استاندارد VDA 278) متفاوت است.

به ویژه در سال‌های اخیر، با افزایش آگاهی مصرف‌کنندگان از کیفیت هوای داخل ساختمان و افزایش فشار نظارتی در کشورهای مختلف، تولیدکنندگان تجهیزات اصلی مانند JLR از محدودیت‌های سختگیرانه‌ای برای انتشار مواد برای متمایز کردن خودروهای خود استفاده می‌کنند. فضای داخلی با ترکیبات آلی فرار کم (VOC) خطر سوزش چشم، بینی و گلو، سردرد یا قرار گرفتن طولانی مدت در معرض موادی مانند بنزن، تولوئن و فرمالدئید را کاهش می‌دهد.

به طور خلاصه، استاندارد TPJLR.52.104 نشان دهنده تعهد فنی JLR به طراحی کابین‌های تمیزتر، سالم‌تر و لذت‌بخش‌تر برای خودروها است.

هدف از روش آزمون استاندارد TPJLR.52.104، تعیین کمی انتشار VOC و کربونیل از مواد روکش داخلی است. طیف گسترده‌ای از موادی که معمولاً در فضای داخلی خودرو یافت می‌شوند، در محدوده این آزمون‌ها قرار دارند. به عنوان مثال، منسوجات پوشش داده شده و بدون پوشش، چرم و محصولات چرمی، مواد پلیمری (پلاستیک و الاستومرها)، کامپوزیت‌ها و فوم‌ها، و لایه‌های کاربردی و مواد زیستی.

ترکیبات آلی فرار (VOCs) مواد شیمیایی هستند که به راحتی در دمای اتاق در هوا تبخیر می‌شوند. در وسایل نقلیه، این ترکیبات می‌توانند از چسب‌ها، پلاستیک‌ها، پوشش‌ها، منسوجات و سایر اجزا منشأ بگیرند. سطوح بالای VOC می‌تواند باعث بوهای نامطبوع، سوزش یا ناراحتی و مشکلات سلامتی برای افراد حساس شود. تولیدکنندگان خودرو محدودیت‌های VOC را برای اطمینان از محیط‌های راحت و ایمن کابین، به ویژه در خودروهای لوکس و ممتاز، تعیین می‌کنند. استاندارد TPJLR.52.104 یکی از روش‌های استاندارد برای ارزیابی انطباق با این الزامات است. استاندارد ISO 12219-3 یک روش غربالگری بین‌المللی پذیرفته شده برای انتشار VOC است و استاندارد TPJLR.52.104 نسخه‌ای از تولیدکننده تجهیزات اصلی (OEM) است که با الزامات داخلی خود JLR سازگار شده است.

سال‌هاست که سازمان ما با کارکنان متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "TPJLR.52.104 تعیین میزان انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) از پوشش‌های کف داخلی (میکرو چمبر)" به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ