کفپوش فومی تویوتا TSL5704G

استاندارد «کفپوش فومی تویوتا TSL5704G»، یک استاندارد مهندسی تویوتا، الزامات مربوط به مواد کف‌پوش فومی مورد استفاده در کف خودروها را شرح می‌دهد. قطعات ساخته شده از مواد ارائه شده توسط این استاندارد باید با ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های مربوط به مواد دارای نگرانی زیست‌محیطی در استاندارد TSZ0001G مطابقت داشته باشند. موارد استفاده معاف مشخص شده در دستورالعمل خودروهای فرسوده (دستورالعمل ELV) باید با آخرین نسخه این دستورالعمل مطابقت داشته باشند.

زیراندازها باید از نوع فومی باشند که لایه‌های سطح بیرونی آنها عمدتاً از لاستیک طبیعی یا مصنوعی و وینیل کلراید تشکیل شده باشد و باید با روش فوم‌سازی در خلاء یا روش‌های مشابه فرآوری شوند.

تشک‌ها بر اساس ترکیب مواد و مقاومت در برابر سرما به انواع نشان داده شده در جدول طبقه‌بندی می‌شوند:

• کلاس ۱: لاستیک طبیعی یا مصنوعی
• کلاس 2A: وینیل کلراید، مقاوم در برابر سرما تا منفی 25 درجه
• کلاس 2B: وینیل کلراید، کلاس معمولی منهای 15 درجه
• کلاس ۳: الفین

از نظر ظاهری، رنگ، بافت، براقیت، طرح و ویژگی‌های مشابه به طور جداگانه مشخص می‌شوند. سطح بیرونی نباید دارای رنگ نامنظم، کثیفی، چروک، خراش، زبری، زبری یا مواد خارجی یا سایر عیوبی باشد که قابلیت استفاده از تشک را مختل می‌کند.

تشک‌ها باید طبق این استاندارد از نظر کیفیت آزمایش شوند و الزامات مندرج در جداول را برآورده کنند.

نمونه‌های آزمایش باید حداقل ۳ ساعت قبل از آزمایش در آزمایشگاه با دمای ۲۰ درجه به اضافه/منفی ۲ درجه و رطوبت نسبی ۶۵ درصد به اضافه/منفی ۵ درصد نگهداری شوند و آزمایش نیز در همان آزمایشگاه انجام شود. با این حال، اگر این شرایط قابل رعایت نباشد، باید شرایط واقعی آزمایش ذکر شود.

به عنوان یک قاعده، قطعات آزمایشی باید از یک قسمت صاف از جنس فوم تشک بریده شوند. محل برش ممکن است توسط طرف‌های ذی‌ربط مشخص شود.

روش‌های آزمون شرح داده شده در این استاندارد عبارتند از:

• آزمون سختی: این آزمون طبق استاندارد Bunu JIS K 6253 یا ISO 48 انجام می‌شود. حصیر تا ضخامت ۱۲ میلی‌متر یا بیشتر روی هم چیده می‌شود و سختی آن در ده نقطه‌ی فرد روی لایه‌های سطحی دیگر اندازه‌گیری می‌شود. سختی متوسط ​​​​نشان داده شده است.
• آزمایش اتلاف گرما: یک قطعه آزمایشی ۱۰۰ میلی‌متر در ۱۰۰ میلی‌متر بریده شده و جرم آن با دقت اندازه‌گیری می‌شود. قطعه آزمایشی به مدت ۱۰۰ ساعت در دستگاه تست پیری در دمای ۸۰ درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای ۲ درجه) آویزان می‌شود. آن را از دستگاه آزمایش خارج کرده و به مدت ۱ ساعت یا بیشتر در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای ۲ درجه سانتیگراد) و رطوبت نسبی ۶۵ درصد (به علاوه/منهای ۵ درصد) نگه می‌دارند، پس از آن جرم آن دوباره اندازه‌گیری می‌شود. تلفات حرارتی با استفاده از معادله داده شده به صورت درصد محاسبه می‌شود. نتایج با اندازه‌گیری تلفات حرارتی سه نمونه آزمایشی و میانگین‌گیری از مقادیر بیان می‌شوند.
• آزمون استحکام کششی: برای آزمون کششی مشخص شده در استاندارد JIS K 6251، قطعه آزمون هالتر با قالب شماره ۱ به ترتیب از جهت طولی و جهت جانبی تشک سوراخ می‌شود. سپس، علائم معیار در فواصل ۴۰ میلی‌متری در مرکز قطعه آزمایشی علامت‌گذاری می‌شوند. یک قطعه آزمایشی با سرعت ۲۰۰ میلی‌متر در دقیقه با دستگاه تست کشش کشیده می‌شود. حداکثر بار مورد نیاز برای شکستن قطعه آزمایشی اندازه‌گیری شده و فاصله بین علامت‌های معیار هنگام شکستن قطعه آزمایشی اندازه‌گیری می‌شود، سپس استحکام کششی و ازدیاد طول با استفاده از معادلات ارائه شده در استاندارد محاسبه می‌شوند. مقدار استاندارد با کمترین مقدار حاصل از برش طولی و برش جانبی قطعه آزمایشی نشان داده می‌شود. نتیجه آزمایش با هر دو مقدار نمایش داده می‌شود. جهت‌های طولی و عرضی حصیر به ترتیب به صورت جهت‌های موازی و عمود بر جهت تقویمی نشان داده شده‌اند.
• آزمون مقاومت در برابر پارگی: همانطور که در استانداردهای JIS K 6252 یا ISO 34-1 مشخص شده است، یک قطعه آزمون مقاومت در برابر پارگی از نوع زاویه‌دار بدون شیار از جهت طولی و جهت جانبی تشک سوراخ می‌شود. قطعه آزمایش توسط دستگاه تست کشش با سرعت ۲۰۰ میلی‌متر در دقیقه کشیده می‌شود. حداکثر بار مورد نیاز برای پاره کردن قطعه آزمایشی اندازه‌گیری می‌شود، سپس مقدار اندازه‌گیری شده به عنوان مقاومت پارگی بیان می‌شود. مقدار استاندارد با کمترین مقدار به دست آمده توسط قطعه آزمایشی برش داده شده در جهت طولی و قطعه آزمایشی برش داده شده در جهت جانبی نشان داده شده است. نتیجه آزمایش با هر دو مقدار نمایش داده می‌شود.
• آزمایش استحکام کششی پس از پیرسازی حرارتی: همان قطعات آزمایشی که برای آزمایش‌های استحکام کششی استفاده می‌شوند، تهیه می‌شوند. قطعات آزمایشی به مدت ۴۰۰ ساعت در دستگاه تست پیری که در دمای ۸۰ درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای ۲ درجه) کنترل می‌شود، آویزان می‌شوند. از تستر خارج کرده و در دمای اتاق نگهداری کنید. پس از ۱۶ تا ۹۶ ساعت پیرسازی حرارتی، استحکام کششی و ازدیاد طول قطعات آزمایشی به همان روش آزمایش استحکام کششی اندازه‌گیری می‌شوند.
• آزمایش نسبت انقباض حرارتی: یک قطعه آزمایشی ۱۲۰ میلی‌متر در ۱۲۰ میلی‌متر تهیه شده و علامت‌های مرجع ۱۰۰ میلی‌متری در هر دو جهت طولی و جانبی روی آن قرار داده می‌شود. اینها به مدت ۱۰۰ ساعت در دستگاه تست پیری فر با دمای ۸۰ درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای ۲ درجه) نگهداری می‌شوند. از دستگاه تست خارج می‌شود تا دمای آن به زیر دمای اتاق برسد. اندازه قطعه آزمایشی دوباره اندازه گیری می شود و نسبت انقباض حرارتی طبق معادله داده شده تعیین می شود. مقدار استاندارد با بزرگترین مقادیر به دست آمده با علامت مرجع طولی و علامت مرجع جانبی نشان داده شده است. نتیجه آزمایش با هر دو مقدار نمایش داده می‌شود.

این استاندارد همچنین روش های تست زیر را شرح می دهد:

• آزمایش مقاومت در برابر سرما
• آزمون ثبات رنگ در برابر نور
• آزمایش چسبندگی
• آزمایش مه‌پاشی
• تست مقاومت در برابر سایش
• آزمایش اشتعال پذیری
• آزمایش بازیابی خمش
• آزمون بویایی

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات تست نیز مطابق با استاندارد «کفپوش فومی تویوتا TSL5704G» به مشاغل ارائه می‌شود.