
استاندارد « مواد غیرفلزی VW PV 1303 - آزمون نوردهی اجزای محفظه سرنشین» که توسط شرکت خودروسازی فولکس واگن تدوین شده است ، آزمایش پارچههای مسطح، قطعات پلاستیکی، قطعات لاستیکی، رنگها، چرمها، قطعات چوبی تزئینی و قطعات پارچهای و روکشدار در روکش داخلی خودرو را برای بررسی ثبات رنگ، مقاومت در برابر نور و گرما و ارزیابی قطعات در معرض نور برای نمونه و ردیابی استاندارد تولید پوشش میدهد. این استاندارد شامل قرار دادن ساده نمونهها در معرض یک لامپ قوسی زنون فیلتر شده در یک دستگاه آزمایش است. نمونههای در معرض قرار گرفته همچنین میتوانند برای تعیین مقاومت پارگی باقیمانده، ازدیاد طول پارگی باقیمانده و مقاومت سایشی باقیمانده استفاده شوند.

برای اهداف این استاندارد، تعاریف زیر اعمال می شود:
تعداد چرخههای مورد نیاز، بسته به محل قرارگیری قطعه، در استانداردهای فنی تأمین مشخص شده است. همچنین ممکن است آزمایشهای اضافی در طول بررسیهای میانی و پس از اتمام قرار گرفتن در معرض نور برای ارزیابی ثبات نوری ماده (مثلاً برس زدن، کراکمتر یا آزمایش سایش مارتیندال) مورد نیاز باشد.
در اصل، نمونهها تحت شرایط دستگاه «حالت غیرچرخشی» و «در معرض نور خشک» پرتودهی میشوند. تنش گرمایی بالا (قرار گرفتن در معرض نور با دمای بالا) بر روی مواد تجهیزات در فضای داخلی خودرو نیز در نظر گرفته میشود. هر یک از شرایط آزمایش مشخص شده، زمان پرتودهی را تعریف میکند (مطابق با DIN 75202).
در این آزمایشها از دستگاههای سنجش میزان مواجهه با نور مطابق با استاندارد DIN 75202 استفاده میشود. برای اطمینان از نتایج قابل مقایسه آزمایش بین تأمینکننده و مشتری، انتخاب نوع تجهیزات مورد استفاده در موارد خاص باید با گروه VW هماهنگ شود. توصیه میشود تجهیزات آزمایش در یک اتاق دارای تهویه مطبوع نصب شوند. در غیر این صورت، ممکن است استفاده از یک واحد خنککننده متصل ضروری باشد.
سیستمهای فیلتر شرح داده شده در استاندارد باید با توجه به شرایط نوردهی مورد استفاده قرار گیرند.
ابعاد نوار تست ترجیحاً باید با حداکثر سطح قابل گیره شدن روی نگهدارندههای نمونه اصلی مطابقت داشته باشد. برای آزمایش ثبات رنگ، حداقل اندازه نمونه به روش ارزیابی بستگی دارد. نمونههای کوچکتر از سطح نگهدارنده نمونه مربوطه باید به مقوای سفید متصل شوند. برای آزمایشهای نخ، یک تکه نخ پیوسته (حداقل 5 سانتیمتر عرض) در امتداد طول یک تکه مقوای سفید محکم پیچیده شده و به پشت یا یک ناحیه بدون پوشش محکم میشود.
نمونههای در معرض دید باید ضخامتی مشابه قطعه نهایی در حالت مونتاژ شده داشته باشند. در صورت امکان، ورقهها باید در ضخامت ماده کامپوزیت اصلی در معرض دید قرار گیرند. حداکثر ضخامت برای همه انواع ابزار ۱۵ میلیمتر است که توسط طراحی نگهدارنده نمونه تعیین میشود.
اگر قرار نیست نمونههای نساجی لمینت شوند، یک لایه پشتی پلیاستر نبافته سفید (PET) اعمال میشود (چگالی ناخالص ۶۰ کیلوگرم بر متر مکعب).
تمام حاملهای نمونه مجهز به پنلهای حامل فولاد ضد زنگ تمام سطح (0,7 تا 0,1 میلیمتر) هستند. برخی از مدلها از هر دو حامل نمونه استاندارد و حاملهای نمونه تخصصی برای نصب نمونه جاسازیشده استفاده میکنند. طراحی حاملهای نمونه استاندارد در برخی از مدلها امکان استفاده از آنها را برای همه نمونهها فراهم میکند. حاملهای نمونه برای آزمایش تمام پارچهها و فیلمهای غیر لمینتشده و همچنین مواد نمدی غیرچسبیده استفاده میشوند. هر یک از این نمونهها که ابعاد آنها طبق این استاندارد تعیین شده است، به دلیل عدم پایداری ذاتی، بدون کشش، در لبه باریک خود به یک ورق مقوایی سفید متصل میشوند و در صورت لزوم با تکیهگاهی روی حاملهای نمونه نصب میشوند. حاملهای نمونه ویژه برای آزمایش تمام موادی با ضخامت بیش از 5 میلیمتر یا موادی که به دلیل طراحی آنها، نمیتوان آنها را به حاملهای نمونه استاندارد متصل کرد، استفاده میشوند. اگر نمونهها خیلی کوچک باشند یا فاقد پایداری ذاتی کافی باشند، به یک ورق مقوایی سفید متصل میشوند.
هنگام انجام ارزیابی، نمونههای در معرض نور، معمولاً هم از نظر بصری و هم از نظر رنگسنجی، با استفاده از یک نمونه در معرض نور قرار نگرفته به عنوان مرجع، از نظر تغییر رنگ (مثلاً کمرنگ شدن) ارزیابی میشوند. الزامات در مشخصات فنی و نقشههای مربوط به تدارکات مشخص شدهاند.
برای ارزیابی بصری، هر نمونه در معرض نور، حداقل دو بار توسط چندین فرد آموزش دیده و با بینایی طبیعی تحت روشنایی مناسب، همانطور که در DIN 5033-3 توضیح داده شده است، با استفاده از یک سطح خاکستری (EN 20105-A02) برای ارزیابی تغییر رنگ، ارزیابی میشود. نتایج نوردهی معمولاً به صورت سطح خاکستری "GM" مطابق با EN 20105-A02 بیان میشوند.
برای جلوگیری از انحرافات نسبتاً زیاد در ارزیابی رنگسنجی بین ارزیابهای فردی و ارزیابیهای مکرر، در صورت امکان، علاوه بر ارزیابی بصری، باید ارزیابی رنگسنجی طبق استاندارد VW 501 90 نیز انجام شود.
به طور خلاصه، استاندارد VW PV1303 یک استاندارد فولکس واگن است که برای آزمایش مقاومت نور و حرارت مواد غیرفلزی مورد استفاده در فضای داخلی خودرو (مانند پارچه، چرم، پلاستیک، لاستیک، چوب تزئینی و اجزای لمینت) استفاده میشود. این استاندارد برای شبیهسازی آب و هوای سخت، به ویژه در مناطق خشک و گرم، استفاده میشود.
نمونهها تحت شرایط کاملاً کنترلشده - قرار گرفتن در معرض نور خشک، بدون چرخش (یعنی قطعات همیشه در یک جهت به سمت نور قرار دارند) و شرایط دمای بالا - در معرض لامپهای قوسی زنون فیلترشده که دقیقاً نور طبیعی خورشید را شبیهسازی میکنند، قرار میگیرند.
روش شرح داده شده، پیرسازی حرارتی و فرابنفش را مشابه دو سال قرار گرفتن در معرض نور خورشید در محیطهای خشک شبیهسازی میکند. یک دوره قرار گرفتن در معرض نور خورشید تقریباً ۶۴ ساعت است. برای قطعات ارزیابی شده بصری، در مقیاس خاکستری، حداکثر انحراف GM≥۴ طبق استاندارد DIN EN 20105 - A02 مجاز است، اما هرگونه تغییر رنگ غیرقابل قبول است.
پس از آزمایش، هیچ ترک، سوراخ یا تغییر سطحی نباید رخ دهد که نشاندهنده انتظارات دوام تحت تنشهای محیطی واقعی است.
فراتر از قرار گرفتن در معرض نور، استاندارد VW PV 1303 را میتوان با ارزیابیهای بیشتر مواد، مانند مقاومت در برابر سایش، استحکام پارگی دائمی یا افزایش طول در هنگام پارگی، تکمیل کرد. این ارزیابیها معمولاً با استفاده از روشهایی مانند آزمایشهای Martindale یا Crockmeter انجام میشوند.
در نتیجه، استاندارد VW PV 1303 از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا تضمین میکند که مواد داخلی غیرفلزی در خودروهای فولکس واگن میتوانند در برابر قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور شدید خورشید و گرما مقاومت کنند، که این امر هم برای دوام محصول و هم برای رضایت مشتری بسیار مهم است.
سازمان ما که سالهاست فعالیت میکند و با دقت پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکند، تیمی ماهر و زیرساختهای گستردهای را برای انجام آزمایش، اندازهگیری و تجزیه و تحلیل در طیف وسیعی از زمینهها برای مشاغل در تمام بخشها به کار میگیرد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "VW PV 1303 مواد غیرفلزی - آزمایش در معرض قرارگیری اجزای محفظه مسافر" ارائه میدهیم.
