این استاندارد در مورد مواد موجود در محفظه‌های سرنشینان خودروهای سواری، وسایل نقلیه چند منظوره، کامیون‌ها و اتوبوس‌ها اعمال می‌شود. این استاندارد، میزان اشتعال‌پذیری این مواد را ارزیابی کرده و محدودیت‌هایی را برای سرعت سوختن آنها تعیین می‌کند. برای مطابقت با FMVSS 302، مواد باید هنگام قرار گرفتن در معرض آزمایش سوختگی افقی، سرعت سوختن بیش از 10 سانتی‌متر در دقیقه نداشته باشند.
استاندارد FMVSS 302 برای طیف گسترده‌ای از مواد داخل وسایل نقلیه، از جمله: صندلی‌ها و روکش‌ها، فرش‌ها، روکش سقف، پنل‌های در و برچسب‌ها و چسب‌های مورد استفاده در اجزای داخلی، اعمال می‌شود.
این استاندارد از آزمون سوختگی افقی برای ارزیابی اشتعال‌پذیری مواد استفاده می‌کند:
انطباق با استاندارد FMVSS 302 فقط یک الزام قانونی نیست؛ بلکه نشان‌دهنده تعهد به ایمنی، کیفیت و رهبری صنعت نیز می‌باشد. رعایت این استاندارد تضمین می‌کند که مواد، بالاترین استانداردهای ایمنی را رعایت می‌کنند و کسب و کار شما را به شریکی قابل اعتماد برای تولیدکنندگان تجهیزات اصلی و مشارکت‌کننده در نوآوری خودرو تبدیل می‌کند. با انجام اقدامات پیشگیرانه مانند انتخاب مواد مناسب، انجام آزمایش‌های جامع و آگاهی از تغییرات نظارتی، می‌توانید انطباق با این استاندارد را به یک مزیت رقابتی تبدیل کنید.
استاندارد FMVSS 302 برای خودروهای سواری، کامیون‌ها، اتوبوس‌ها و وسایل نقلیه مسافربری چند منظوره اعمال می‌شود. این استاندارد الزامات مقاومت در برابر آتش و نرخ انتشار جبهه شعله را برای مواد مورد استفاده در محفظه‌های سرنشینان وسایل نقلیه موتوری مشخص می‌کند. این استاندارد الزامات مقاومت در برابر آتش را برای مواد مورد استفاده در محفظه‌های سرنشینان وسایل نقلیه موتوری مشخص می‌کند. هدف از این استاندارد کاهش مرگ و میر و جراحات وارده به سرنشینان وسایل نقلیه موتوری، به ویژه در اثر آتش‌سوزی‌های ناشی از منابعی مانند کبریت یا سیگار در داخل خودرو است.
حریم هوایی محفظه مسافر به فضایی در داخل محفظه مسافر اشاره دارد که معمولاً هوای قابل احیا در آن قرار دارد. اجزای زیر در محفظه مسافر خودرو باید الزامات این استاندارد را برآورده کنند: کوسن‌های صندلی، پشتی صندلی‌ها، کمربند ایمنی، پوشش سقف، سانروف، دسته صندلی، تمام پنل‌های تزئینی، شامل پنل‌های در، جلو، عقب و کناری، قفسه‌های جداکننده، پشت سری‌ها، پوشش کف، آفتابگیرها، پرده‌ها، آفتابگیرها، پوشش محفظه فرمان، پوشش محفظه موتور، پوشش تشک و سایر مواد داخلی، از جمله پدها و عناصر بازشونده در هنگام تصادف، که برای جذب انرژی در هنگام تماس سرنشین در صورت تصادف طراحی شده‌اند.
علاوه بر این، هر بخشی از یک ماده منفرد یا مرکب در فاصله ۱۳ میلی‌متری از فضای هوایی محفظه مسافر باید الزامات این استاندارد را برآورده کند. هر ماده‌ای که در هر نقطه تماس به مواد دیگر نچسبد، باید این الزامات را هنگام آزمایش جداگانه برآورده کند. به طور مشابه، هر ماده‌ای که در هر نقطه تماس به مواد دیگر می‌چسبد، باید این الزامات را هنگام آزمایش به صورت مرکب با مواد دیگر برآورده کند.
قبل از آزمایش، هر نمونه به مدت ۲۴ ساعت در دمای ۲۱ درجه و ۵۰ درصد رطوبت نسبی قرار می‌گیرد و آزمایش تحت این شرایط محیطی انجام می‌شود.
نمونه آزمایشی بین دو قاب فلزی U شکل منطبق، به عرض ۲۵ میلی‌متر و ارتفاع ۱۰ میلی‌متر قرار می‌گیرد. ابعاد داخلی قاب‌های U شکل، ۵۱ میلی‌متر عرض و ۳۳۰ میلی‌متر طول است. نمونه‌ای که در انتهای شعله‌ور، نرم و خم می‌شود و باعث سوختن ناهموار می‌شود، به صورت افقی توسط تکیه‌گاه‌هایی متشکل از سیم‌های نازک و مقاوم در برابر حرارت که در فواصل ۲۵ میلی‌متری در عرض قاب U شکل زیر نمونه امتداد یافته‌اند، نگه داشته می‌شود. یکی از وسایلی که می‌تواند برای پشتیبانی از چنین موادی استفاده شود، یک قاب U شکل اضافی است که از قاب U شکل حاوی نمونه پهن‌تر است و با ۱۰ میل سیم مقاوم در برابر حرارت که در بالای قاب U شکل پایینی قرار گرفته است، کشیده شده است.
هر نمونه ماده‌ای که قرار است آزمایش شود باید مستطیلی باشد، تا حد امکان به عرض ۱۰۲ میلی‌متر و طول ۳۵۶ میلی‌متر. ضخامت نمونه، ضخامت ماده تکی یا مرکب مورد استفاده در وسیله نقلیه است. با این حال، اگر ضخامت ماده از ۱۳ میلی‌متر بیشتر شود، نمونه از نزدیک‌ترین سطح نمونه به فضای هوای محفظه سرنشین تا ضخامت اندازه‌گیری شده برش داده می‌شود. اگر به دلیل انحنای سطح، نمونه صاف امکان‌پذیر نباشد، نمونه در هر نقطه تا حداکثر ضخامت ۱۳ میلی‌متر برش داده می‌شود.
نمونه با برش ماده در جهتی که نامطلوب‌ترین نتایج آزمایش را ایجاد می‌کند، تولید می‌شود. نمونه به گونه‌ای جهت‌گیری می‌شود که سطح نزدیک به فضای هوای محفظه سرنشین، رو به پایین و روی قاب آزمایش قرار گیرد.
پارچه‌هایی که سطح پرزدار یا تافت‌دار دارند، روی یک سطح صاف قرار داده می‌شوند و دو بار با شانه‌ای که هفت تا هشت دندانه صاف و گرد به طول ۲۵ میلی‌متر دارد، در خلاف جهت پرز شانه می‌شوند.
در طول آزمایش، نمونه طوری نصب می‌شود که هر دو طرف و یک سر آن توسط قاب U شکل نگه داشته شود، به طوری که یک سر آن با انتهای باز قاب هم‌سطح باشد. اگر حداکثر عرض قابل استفاده نمونه از ۵۱ میلی‌متر بیشتر نباشد و لبه‌های نمونه را نتوان در قاب U شکل نگه داشت، نمونه روی تکیه‌گاه‌های سیمی قرار می‌گیرد و یک سر آن در انتهای بسته قاب U شکل قرار می‌گیرد.
نمونه نصب شده به صورت افقی در مرکز محفظه قرار می‌گیرد. پس از تنظیم شعله، مشعل بونزن و نمونه طوری قرار می‌گیرند که مرکز نوک مشعل ۱۹ میلی‌متر پایین‌تر از نقطه میانی لبه پایینی انتهای باز نمونه باشد. نمونه به مدت ۱۵ ثانیه در معرض شعله قرار می‌گیرد. زمان‌بندی (صرف نظر از مدت زمان اعمال شعله مشعل) زمانی شروع می‌شود که شعله نمونه در حال سوختن به نقطه‌ای در فاصله ۳۸ میلی‌متری از انتهای باز نمونه برسد. مدت زمانی که طول می‌کشد تا شعله به نقطه‌ای در فاصله ۳۸ میلی‌متری از انتهای بسته نمونه پیشروی کند، اندازه‌گیری می‌شود. اگر شعله به نقطه پایانی مشخص شده نرسد، شعله برای پیشروی تا نقطه‌ای که شعله متوقف می‌شود، زمان‌بندی می‌شود.
سرعت سوختن طبق فرمول ارائه شده در استاندارد محاسبه می‌شود.
سازمان ما که سال‌هاست در حال خدمت‌رسانی است و با دقت پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کند، تیمی از متخصصان باتجربه و زیرساخت‌های گسترده‌ای را برای انجام آزمایش، اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل در طیف وسیعی از زمینه‌ها برای مشاغل در تمام بخش‌ها به کار می‌گیرد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد "FMVSS 302 Flammability of Interior Materials" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
