
در استاندارد BMW GS 95024-2-1 که توسط BMW، یک شرکت سازنده خودرو چند ملیتی که مقر آن در آلمان است، توسعه یافته است، روشهای تست برای تعیین آسیبپذیری الکترومغناطیسی تعریف شدهاند. روشهای اصلی آزمونی که تحت این استاندارد اعمال می شود عبارتند از:

آسیب پذیری الکترومغناطیسی (EMV) ویژگی های یک سیستم است که باعث می شود در اثر قرار گرفتن در معرض سطح معینی از اثرات محیطی الکترومغناطیسی در معرض خرابی خاصی (ناتوانی در انجام کار مشخص شده) قرار گیرد. اساساً، آسیب پذیری الکترومغناطیسی زیر مجموعه ای از تداخل الکترومغناطیسی (EMI) در نظر گرفته می شود. هنگامی که حساسیت باعث مشکلات عملکرد غیرقابل قبول می شود، EMV زیرمجموعه خاصی از سمت حساسیت EMI در نظر گرفته می شود. یک سیستم آسیب پذیر است اگر عملکرد آن در نتیجه قرار گرفتن در معرض فشار میدان الکترومغناطیسی عملیاتی یا گذرا به زیر سطح رضایت بخش کاهش یابد. به طور معمول به مسائل جدی تری اشاره دارد که بر امنیت سیستم تأثیر می گذارد.
در سیستم های پیچیده، بسیاری از وظایف حیاتی برای عملکرد سیستم توسط تجهیزات الکترونیکی انجام می شود. تحقیقات نشان داده است که بسیاری از این سیستم ها دارای محدوده فرکانسی هستند که در صورت تجاوز یک میدان الکترومغناطیسی خارجی از حد دامنه مشخص، اختلالات در سیستم مشاهده می شود.
تداخل الکترومغناطیسی (EMI) پدیدهای است که زمانی رخ میدهد که عملکرد یک دستگاه الکترونیکی توسط یک میدان الکترومغناطیسی مختل میشود و معمولاً زمانی که دستگاه نزدیک به یک میدان الکترومغناطیسی است، طیف فرکانس رادیویی را مخدوش میکند. EMI یک مشکل رایج برای قطعات الکترونیکی است که در صنایع مختلف مانند نظامی، دفاعی، سیستم های ارتباطی، دستگاه ها و هوا فضا و همچنین صنعت خودروسازی استفاده می شود. این مشکل می تواند از منابع مختلف، چه طبیعی و چه ساخته دست بشر، ناشی شود. بسته به منبع آن و ماهیت سیستمی که تداخل ایجاد می کند، می تواند بیش از یک ویژگی داشته باشد.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تجزیه و تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین آسیبپذیری الکترومغناطیسی در محدوده استاندارد BMW GS 95024-2-1 با کارکنان آموزش دیده و متخصص و پیشرفته ارائه میکند. تجهیزات تکنولوژیکی
