အမေရိကန် မော်တော်ကားအင်ဂျင်နီယာများအသင်း (SAE) မှ တီထွင်ထားသော “လောင်စာပိုက်များ၊ ပိုက်များ၊ ဆက်စပ်ပစ္စည်းများနှင့် လောင်စာလိုင်းတပ်ဆင်မှုများမှ ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်ဆုံးရှုံးမှုများကို ဆုံးဖြတ်ရန် SAE J1737 စမ်းသပ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်း” စံနှုန်းကို ပြန်လည်အသုံးပြုနည်းလမ်းဖြင့် တီထွင်ထားပြီး အပူချိန်နှင့် ဖိအားကို သီးခြားစီ ထိန်းချုပ်နေစဉ်တွင် အစိတ်အပိုင်းနံရံများမှ စိမ့်ထွက်ခြင်းနှင့် တပ်ဆင်ထားသော အစိတ်အပိုင်းများ၏ မျက်နှာပြင်များတွင် အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် ယိုစိမ့်မှုများမှတစ်ဆင့် ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်အရည်ဆုံးရှုံးမှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားပါသည်။
ဤစမ်းသပ်မှုကို နမူနာ၏နံရံများမှတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်ပြီး မျက်နှာပြင်များမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားသော စမ်းသပ်လောင်စာ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ခြောက်သွေ့သောနိုက်ထရိုဂျင်၏ ထိန်းချုပ်ထားသောစီးဆင်းမှုဖြင့် တိုင်းတာသည့်နေရာသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်သည့် ပြန်လည်လည်ပတ်သည့်စနစ်တွင် ပြုလုပ်သည်။ ဤတိုင်းတာသည့်နေရာသည် activated carbon သို့မဟုတ် အခြားစုဆောင်းမှု သို့မဟုတ် စုပုံခြင်းနည်းလမ်းပါရှိသော ကွန်တိန်နာကဲ့သို့သော ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်ဆုံးရှုံးမှုများကို အလေးချိန်ပြောင်းလဲမှုဖြင့် တိုင်းတာခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသင့်လျော်သောနည်းလမ်းဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။
ခေတ်မီမော်တော်ယာဉ်များတွင် အငွေ့ပျံထွက်ရှိမှုများသည် လောင်စာဆီစနစ်မှ ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်ညစ်ညမ်းမှု၏ သိသာထင်ရှားသောရင်းမြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤထုတ်လွှတ်မှုများသည် အဓိကအားဖြင့် စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်းမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် လောင်စာမော်လီကျူးများ (အထူးသဖြင့် ဓာတ်ဆီမှ ပေါ့ပါးသော ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်များ) သည် ရာဘာ သို့မဟုတ် ပလတ်စတစ်ပိုက်များ၊ ပိုက်များ၊ ဆက်စပ်ပစ္စည်းများနှင့် လောင်စာဆီလိုင်းတပ်ဆင်မှုအပြည့်အစုံကဲ့သို့သော လောင်စာသယ်ဆောင်သည့် အစိတ်အပိုင်းများ၏ နံရံများကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဖြတ်သန်းသွားသည်။
SAE J1737 စံနှုန်းသည် ဤစိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်းဆုံးရှုံးမှုများကို တိကျစွာနှင့် ပြန်လည်ထုတ်လုပ်နိုင်သော တိုင်းတာမှုအတွက် စံသတ်မှတ်ထားသော ဓာတ်ခွဲခန်းစမ်းသပ်မှုနည်းလမ်းကို ပံ့ပိုးပေးပါသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ထုတ်လုပ်သူများအား အောက်ပါနယ်ပယ်များတွင် အထောက်အကူပြုသည်-
ဤစမ်းသပ်မှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ကုန်းတွင်းအင်ဂျင်ငယ်များ၊ မီးပွားစက်နှိုး ရေကြောင်းအင်ဂျင်များ၊ လမ်းယာဉ်များနှင့် EPA အငွေ့ပျံထုတ်လွှတ်မှုအစီအစဉ်များအတွက် စည်းမျဉ်းများတွင် ကိုးကားချက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ဤစမ်းသပ်နည်းလမ်းသည် ထိန်းချုပ်ထားသောအခြေအနေများအောက်တွင် စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်းကို တိုင်းတာရန် ပြန်လည်လည်ပတ်မှုနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုသည်-
စည်းမျဉ်းများစွာသည် လောင်စာဆီလိုင်းများအတွက် အမြင့်ဆုံးစိမ့်ဝင်နှုန်းကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ အနည်းဆုံး ၄၀ ဒီဂရီတွင် အသိအမှတ်ပြုဓာတ်ဆီဖြင့် စမ်းသပ်သောအခါ တစ်နေ့လျှင် 15 g/m2 အများဆုံးနှုန်းသည် အဖြစ်များသည်။ ပိုမိုတင်းကျပ်သော အစီအစဉ်များ သို့မဟုတ် အတားအဆီးပိုက်များအတွက် အနိမ့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်များ သက်ရောက်သည်။
ယနေ့ခေတ်တွင် အငွေ့ပျံမှုနည်းသော ယာဉ်များ၊ ဟိုက်ဘရစ်စနစ်များနှင့် အစားထိုးလောင်စာများအပေါ် အာရုံစိုက်မှု တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ SAE J1737 စံနှုန်းသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အငွေ့ပျံမှုထုတ်လွှတ်မှုစံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ကူညီပေးသည့် အလွှာပေါင်းစုံအတားအဆီးပိုက်များ၊ ဖလိုရိုပိုလီမာဖြင့်အုပ်ထားသောပြွန်များနှင့် အခြားစိမ့်ဝင်မှုနည်းသောနည်းပညာများကို အရည်အချင်းပြည့်မီစေရန် အခြေခံနည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဤစံနှုန်းသည် လောင်စာဆီစနစ်ဒီဇိုင်း၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းဆိုင်ရာ အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် သို့မဟုတ် မော်တော်ကား၊ ရေကြောင်းနှင့် အင်ဂျင်ငယ်များနှင့် လမ်းကြမ်းအသုံးချမှုများအတွက် ပစ္စည်းရွေးချယ်မှုတွင် လုပ်ကိုင်နေသူများအတွက် အရေးကြီးပါသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အငွေ့ပျံထုတ်လွှတ်မှုတွင် သိသိသာသာ အထောက်အကူပြုသည့် လောင်စာဆီလိုင်းများ၊ ပိုက်များ၊ ပိုက်များ၊ ဆက်စပ်ပစ္စည်းများနှင့် အစိတ်အပိုင်းများမှတစ်ဆင့် ဟိုက်ဒရိုကာဗွန် စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်းကို တိုင်းတာရန်အတွက် အဓိက စံသတ်မှတ်ထားသော စမ်းသပ်နည်းလမ်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤစံနှုန်းသည် အငွေ့ပျံထုတ်လွှတ်မှုနယ်ပယ်တွင် အရေးကြီးဆုံး စမ်းသပ်မှုပရိုတိုကောများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ယာဉ် သို့မဟုတ် စက်ပစ္စည်းများ လည်ပတ်မှုမရှိသည့်တိုင် လောင်စာဆီ ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်များ (ပျံ့လွင့်နိုင်သော အော်ဂဲနစ်ဒြပ်ပေါင်းများ၊ VOCs) သည် လောင်စာစနစ် အစိတ်အပိုင်းများ၏ နံရံများမှတစ်ဆင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြတ်သန်း (ပျံ့နှံ့) ခြင်းမှ အငွေ့ပျံထွက်ရှိမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ဓာတ်ဆီသုံး မော်တော်ယာဉ်များနှင့် စက်ပစ္စည်းများမှ ಒಟ್ಟಾರೆ ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်ညစ်ညမ်းမှုတွင် သိသိသာသာ ပါဝင်ပတ်သက်သည်။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်အဆင့် အိုဇုန်း (မီးခိုး) နှင့် ဒုတိယအော်ဂဲနစ် အေရိုဆောများ (အမှုန်အမွှားများ၊ PM2.5) ၏ ရှေ့ပြေးနိမိတ်များအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
အလုံးစုံရေငွေ့ပျံခြင်းသည် ဟိုက်ဒရိုကာဗွန်ထုတ်လွှတ်မှု၏ ကြီးမားသောအချိုးအစားကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှေးကျသော သို့မဟုတ် ကောင်းစွာမထိန်းချုပ်ထားသော စနစ်များတွင် မီးခိုးငွေ့ထုတ်လွှတ်မှုနှင့် ညီမျှသည် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ကျော်လွန်သည်။ လောင်စာစနစ်များမှ မထိန်းချုပ်နိုင်သော ရေငွေ့ပျံမှုဆုံးရှုံးမှုများသည် အင်ဂျင်များပိတ်ထားသည့်အချိန်တွင်ပင် (ဥပမာ၊ ရပ်ထားသောယာဉ်များ၊ သိုလှောင်ထားသော စက်ပစ္စည်းများ) လေထုကို ညစ်ညမ်းစေသောကြောင့်၊ သန့်ရှင်းသောလေထုပစ်မှတ်များအောင်မြင်ရန် စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်းကို လျှော့ချခြင်းသည် အရေးကြီးပါသည်။
ထုတ်လုပ်သူများသည် အောက်ပါရည်ရွယ်ချက်များအတွက် SAE J1737 စံနှုန်းကို အသုံးပြုသင့်သည်-
SAE J1737 စံနှုန်းစစ်ဆေးမှုကို မအောင်မြင်ဘဲ အစိတ်အပိုင်းများကို တရားဝင်ထိန်းချုပ်ထားသော ဈေးကွက်များတွင် ရောင်းချခြင်း သို့မဟုတ် တပ်ဆင်ခြင်းမပြုနိုင်ပါ။ ၎င်းသည် ထုတ်ကုန်ခွင့်ပြုချက်၊ ဈေးကွက်ဝင်ရောက်ခွင့်နှင့် အာမခံလိုက်နာမှုတို့ကို တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်စေသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် ၎င်း၏ အရည်အချင်းပြည့်ဝပြီး အတွေ့အကြုံရှိသောအဖွဲ့နှင့်အတူ ၎င်း၏ဖောက်သည်များ၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ခြင်း၊ ၎င်းတို့လိုအပ်သော အဆင့်မြင့်စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးအပ်ခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များ တည်ထောင်ခြင်း၊ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင်လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့တွင် ၎င်းတို့အား ကူညီပေးခဲ့ပါသည်။ ဤမူဘောင်အတွင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် SAE J1737 စံနှုန်းနှင့်ကိုက်ညီသော စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ပေးဆောင်ပါသည်။
ရက်ချိန်းယူရန်၊ အသေးစိတ်အချက်အလက်ရယူရန်သို့မဟုတ်အကဲဖြတ်ရန်တောင်းဆိုရန်ကျွန်ုပ်တို့၏ပုံစံကိုဖြည့်ရန်ကျွန်ုပ်တို့အားသင်တောင်းဆိုနိုင်သည်။
