Test mycia pojazdu (norma ISO 20566)

Test mycia pojazdu (norma ISO 20566)

Badanie mycia pojazdów odnosi się przede wszystkim do standardowych metod laboratoryjnych stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym w celu oceny odporności na zarysowania (lub odporności na ścieranie/przypalanie) powłok lakierniczych pojazdów, lakierów, folii ochronnych, a nawet materiałów szklanych poddawanych warunkom przypominającym warunki panujące w automatycznej myjni samochodowej.

Test mycia pojazdu (norma ISO 20566)

Testy te symulują działanie ścierne szczotek, brudu, piasku i wody w rzeczywistych myjniach samochodowych. Pomagają producentom ocenić, jak dobrze powłoka znosi wielokrotne mycie bez widocznych uszkodzeń, takich jak zarysowania, ścieranie, zmatowienie czy utrata połysku.

Najpowszechniej akceptowaną normą dla tego typu badań jest: ISO 20566 Farby i lakiery – Oznaczanie odporności na zarysowania systemu powłokowego z wykorzystaniem myjni samochodowej w skali laboratoryjnej.

Norma ta zasadniczo obejmuje następujące kroki:

  • Powlekany panel testowy jest poddawany działaniu obracającego się zespołu szczotek.
  • Na powierzchnię nakłada się zawiesinę składającą się z syntetycznego brudu (zazwyczaj zawierającego cząstki kwarcu lub podobne materiały ścierne) i wody.
  • Maszyna symuluje proces mycia mechanicznego w kontrolowanych warunkach (takich jak prędkość szczotki, ciśnienie i liczba cykli).
  • Po przeprowadzeniu testu (zazwyczaj określonej liczby cykli) wydajność określa się, mierząc następujące wartości:
  • Utrzymanie połysku (przed i po).
  • Zwiększone zamglenie.
  • Stopień zadrapań lub innych zmian powierzchni widocznych gołym okiem.

Warunki testowe mają na celu dokładne odwzorowanie rzeczywistych procesów w automatycznych myjniach samochodowych. Testy mają zastosowanie przede wszystkim do lakierów samochodowych, ale po odpowiednim dostosowaniu parametrów można je również stosować do tworzyw sztucznych lub folii ochronnych.

Istotne/regionalne warianty lub normy uzupełniające obejmują:

  • DIN EN ISO 20566 Farby i lakiery - Oznaczanie odporności na zarysowania systemu powłokowego z wykorzystaniem myjni samochodowej w skali laboratoryjnej.
  • DIN 55668 Farby i lakiery - Oznaczanie odporności na zarysowania systemów powłokowych metodą myjni samochodowej w warunkach laboratoryjnych.
  • Wersje specyficzne dla producenta, na przykład „VW PV 3.3.3 Farby i lakiery - Badanie odporności na zarysowania powłok bezbarwnych” i „Metoda badania Toyota PPS 3005 Badanie mycia pojazdu”.

Określenie „normy testowania myjni samochodowych” najczęściej odnosi się do normy ISO 20566 i powiązanych z nią testów odporności na zarysowania i ścieranie powłok samochodowych w kontekście profesjonalistów i producentów oryginalnego wyposażenia.

Norma ISO 20566 definiuje procedury badawcze do oceny odporności na zarysowania powłok organicznych, w szczególności powierzchni lakierowanych (odpornych na mycie w myjniach samochodowych), w przemyśle motoryzacyjnym. Jest ona preferowana do rozróżniania różnych systemów powłokowych. W warunkach laboratoryjnych symuluje się czyszczenie maszynowe za pomocą szczotek obrotowych z użyciem syntetycznego brudu. Warunki badania są zaprojektowane tak, aby jak najbardziej odpowiadały rzeczywistym warunkom panującym w takiej myjni samochodowej. Jeśli parametry badania są kompatybilne, metodę można również zastosować do badania folii plastikowych.

Specyfikacja techniczna testu myjni samochodowej opisuje kontrolowaną symulację laboratoryjną ścierania powłok samochodowych (np. lakierów bezbarwnych, podkładów) lub folii ochronnych podczas mycia samochodów. Test ten wykorzystuje obracającą się szczotkę wypełnioną ściernym szlamem, aby odtworzyć rzeczywiste uszkodzenia powstałe podczas mycia samochodu. Uszkodzenia te powstają w wyniku działania szczotek oraz cząstek brudu/piasku. Testy te są szeroko stosowane w przemyśle motoryzacyjnym do zatwierdzania oryginalnych części przez producentów oraz do rozwoju materiałów.

Podstawowe parametry urządzenia testującego są następujące:

  • Szczotka do mycia:
  • Średnica: 1000 plus/minus 40 mm
  • Szerokość: minimum 300 mm (zwykle 400 mm)
  • Materiał: włosie polietylenowe
  • Profil: w kształcie litery X, przyczepiony
  • Grubość włosia: 0,8 plus/minus 0,2 mm
  • Widoczna długość włosia: 440 plus/minus 20 mm
  • Głębokość penetracji badanej powierzchni: plus/minus 100 mm (szczotka dociskana do panelu)
  • Prędkość obrotowa: 127 +/- 5 obrotów na minutę
  • Kierunek: Przeciwny do kierunku ruchu uchwytu panelu testowego.
  • Dysze natryskowe (stal nierdzewna, dwie dysze rozpylające naprzemiennie w kierunku przeciwnym do ruchu panelu):
  • Kąt natrysku: 65 stopni
  • Przepływ zawiesiny myjącej: plus 2,2/min 0,2 l/min na dyszę.
  • Ciśnienie: 300 plus/minus 50 kPa
  • Uchwyt panelu testowego / prędkość posuwu: plus/minus 5,0 m/min (panele przesuwają się tam i z powrotem pod szczotką)
  • Zawiesina płucząca (szlam ścierny):
  • Zwykle jest to mączka kwarcowa/krzemionkowa (w wielu zastosowaniach około 1,5 g krzemionki na litr)
  • Działa jak symulowany brud/piasek, zapewniając realistyczny efekt ścierania (test przyspieszony w porównaniu ze zwykłą wodą)
  • Typowy czas trwania testu/ekspozycja:
  • Zwykle 10 podwójnych przejść (jeden ruch w przód i w tył = jedno podwójne przejście, całkowita liczba cykli różni się w zależności od specyfikacji, ale w testach samochodowych powszechnie stosuje się 10, aby symulować wielokrotne mycie)

Metody oceny po teście:

  • Pomiar jasności (ISO 2813): Utrzymanie jasności (w procentach) lub utratę jasności oblicza się pod kątami 20 stopni, 60 stopni lub 85 stopni.
  • Poprawa rozmycia (ISO 13803): Pomiar mikrozarysowań/rozmyć (częstych w przypadku powłok przezroczystych).
  • Ocena wizualna (ISO 4628-1, ISO 13076): Gęstość zarysowań, ich stopień zaawansowania lub wady w warunkach znormalizowanego oświetlenia.
  • Inne możliwe pomiary obejmują: zmianę koloru, efekt reflow (spontaniczne gojenie się zarysowań w niektórych powłokach z upływem czasu) lub analizę mikroskopową.

Parametry zostały ustawione tak, aby naśladować działanie automatycznych myjni samochodowych ze szczotkami (a nie myjni bezdotykowych/wysokociśnieniowych). Test przyspiesza powstawanie uszkodzeń, co pozwala na szybkie porównanie, ale wykazuje dobrą korelację z wynikami w terenie.

Taka konfiguracja zapewnia powtarzalne, ilościowe dane dotyczące odporności na zarysowania i ścieranie w warunkach wilgoci i korozji.

Krótko mówiąc, normy dotyczące testowania myjni samochodowych są niezwykle istotne, ponieważ zapewniają wiarygodny, powtarzalny i przyspieszony sposób oceny odporności powłok lakierniczych samochodów na typowe zużycie i zarysowania, które mogą wystąpić w rzeczywistych, zautomatyzowanych myjniach samochodowych.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe oraz pomagając we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie oferujemy również firmom usługi testowania myjni samochodowych (zgodne z normą ISO 20566).

WhatsApp