
Badanie mycia pojazdów odnosi się przede wszystkim do standardowych metod laboratoryjnych stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym w celu oceny odporności na zarysowania (lub odporności na ścieranie/przypalanie) powłok lakierniczych pojazdów, lakierów, folii ochronnych, a nawet materiałów szklanych poddawanych warunkom przypominającym warunki panujące w automatycznej myjni samochodowej.

Testy te symulują działanie ścierne szczotek, brudu, piasku i wody w rzeczywistych myjniach samochodowych. Pomagają producentom ocenić, jak dobrze powłoka znosi wielokrotne mycie bez widocznych uszkodzeń, takich jak zarysowania, ścieranie, zmatowienie czy utrata połysku.
Najpowszechniej akceptowaną normą dla tego typu badań jest: ISO 20566 Farby i lakiery – Oznaczanie odporności na zarysowania systemu powłokowego z wykorzystaniem myjni samochodowej w skali laboratoryjnej.
Norma ta zasadniczo obejmuje następujące kroki:
Warunki testowe mają na celu dokładne odwzorowanie rzeczywistych procesów w automatycznych myjniach samochodowych. Testy mają zastosowanie przede wszystkim do lakierów samochodowych, ale po odpowiednim dostosowaniu parametrów można je również stosować do tworzyw sztucznych lub folii ochronnych.
Istotne/regionalne warianty lub normy uzupełniające obejmują:
Określenie „normy testowania myjni samochodowych” najczęściej odnosi się do normy ISO 20566 i powiązanych z nią testów odporności na zarysowania i ścieranie powłok samochodowych w kontekście profesjonalistów i producentów oryginalnego wyposażenia.
Norma ISO 20566 definiuje procedury badawcze do oceny odporności na zarysowania powłok organicznych, w szczególności powierzchni lakierowanych (odpornych na mycie w myjniach samochodowych), w przemyśle motoryzacyjnym. Jest ona preferowana do rozróżniania różnych systemów powłokowych. W warunkach laboratoryjnych symuluje się czyszczenie maszynowe za pomocą szczotek obrotowych z użyciem syntetycznego brudu. Warunki badania są zaprojektowane tak, aby jak najbardziej odpowiadały rzeczywistym warunkom panującym w takiej myjni samochodowej. Jeśli parametry badania są kompatybilne, metodę można również zastosować do badania folii plastikowych.
Specyfikacja techniczna testu myjni samochodowej opisuje kontrolowaną symulację laboratoryjną ścierania powłok samochodowych (np. lakierów bezbarwnych, podkładów) lub folii ochronnych podczas mycia samochodów. Test ten wykorzystuje obracającą się szczotkę wypełnioną ściernym szlamem, aby odtworzyć rzeczywiste uszkodzenia powstałe podczas mycia samochodu. Uszkodzenia te powstają w wyniku działania szczotek oraz cząstek brudu/piasku. Testy te są szeroko stosowane w przemyśle motoryzacyjnym do zatwierdzania oryginalnych części przez producentów oraz do rozwoju materiałów.
Podstawowe parametry urządzenia testującego są następujące:
Metody oceny po teście:
Parametry zostały ustawione tak, aby naśladować działanie automatycznych myjni samochodowych ze szczotkami (a nie myjni bezdotykowych/wysokociśnieniowych). Test przyspiesza powstawanie uszkodzeń, co pozwala na szybkie porównanie, ale wykazuje dobrą korelację z wynikami w terenie.
Taka konfiguracja zapewnia powtarzalne, ilościowe dane dotyczące odporności na zarysowania i ścieranie w warunkach wilgoci i korozji.
Krótko mówiąc, normy dotyczące testowania myjni samochodowych są niezwykle istotne, ponieważ zapewniają wiarygodny, powtarzalny i przyspieszony sposób oceny odporności powłok lakierniczych samochodów na typowe zużycie i zarysowania, które mogą wystąpić w rzeczywistych, zautomatyzowanych myjniach samochodowych.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe oraz pomagając we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie oferujemy również firmom usługi testowania myjni samochodowych (zgodne z normą ISO 20566).
