VW 50123 Elastomery termoplastyczne – Wymagania jakościowe

Norma „VW 50123 Elastomery termoplastyczne – Wymagania jakościowe”, opracowana przez koncern motoryzacyjny Volkswagen, opisuje wymagania jakościowe dla materiałów na bazie elastomerów termoplastycznych (TPE) przeznaczonych do części pojazdów samochodowych. Specyfikacja techniczna dostaw TL 52697-C dotyczy zastosowania F-TPV (elastomeru termoplastycznego z twardej fazy kopolimeru etylenu i tetrafluoroetylenu oraz miękkiej fazy kauczuku fluorowęglowego) jako warstwy wewnętrznej przewodów elastomerowych do filtrów cząstek stałych w silnikach Diesla. Normy TL 52706-B, C lub D dotyczą zastosowania F-TPV jako warstwy wewnętrznej przewodów elastomerowych przeznaczonych do transportu paliwa.

Elastomery termoplastyczne to elastomery, które wykazują przemianę płynięcia w temperaturach przekraczających ich zakres zastosowań. Elastomery te to materiały wielofazowe zawierające sztywne i miękkie segmenty w blokach łańcucha głównego lub sztywne segmenty szczepione jako łańcuchy boczne na elastycznych łańcuchach bazowych. Miękkie segmenty tworzą ruchome obszary niezbędne dla elastyczności gumy. Obszary usieciowane tych materiałów stosunkowo łatwo oddzielają się pod wpływem ciepła, ograniczając w ten sposób charakterystyczną dla gumy elastyczność w wysokich temperaturach. Termoodwracalne sieciowanie TPE umożliwia przetwarzanie przypominające przetwarzanie termoplastyczne.

W niniejszej normie wymagania ogólne określono w następujący sposób:

• Początkowe potwierdzenie dostawy i modyfikacje muszą być zgodne z normą VW 01155.
• Zgodność materiałów musi być zgodna z normą VW 91101.
• Badania należy przeprowadzać na próbkach pobranych z gotowych części. Jeśli ze względu na geometrię nie można przeprowadzić badań na części, można skorzystać z arkuszy danych lub pomiarów wykonanych na panelach testowych.
• Właściwości zmierzone w gotowych elementach mogą różnić się od właściwości standardowych. Odchylenia należy ustalić w porozumieniu z kupującym i, w razie potrzeby, uwzględnić na rysunku. Należy to uwzględnić szczególnie podczas wykonywania pomiarów porównawczych próbek gotowych elementów z panelami testowymi dla elementów formowanych rozdmuchowo.
• Wszystkie poszczególne wartości pomiarowe w serii pomiarowej muszą spełniać minimalne wymagania.
• W przypadku stosowania elastomeru z elementem elektrycznym/elektronicznym, oprócz zgodności z normą VW 80808-1, należy również uwzględnić ewentualny wpływ elastomeru na elementy elementu przewodzące prąd.
• Powierzchnia gotowych części musi być wolna od ubytków, pęknięć, zamrożeń i podobnych wad powstałych w procesie produkcyjnym. Części muszą umożliwiać bezbłędny montaż. Nie może występować ryzyko funkcjonalne ani ryzyko obrażeń pracowników montażowych spowodowane luźnymi zadziorami, odpryskami lub cząstkami stałymi. Kolor musi być określony na rysunku.
• Materiały są przeznaczone do formowania wtryskowego lub rozdmuchowego. Jeśli przejście na tę konkretną metodę spowoduje odchylenie od podanych tutaj właściwości, należy to uwzględnić i zaznaczyć na rysunku.
• Dopuszcza się użycie jednorodnego materiału ponownie zmielonego z pierwszego etapu tego samego procesu produkcyjnego. Ilość dodanego materiału ponownie zmielonego musi zostać uzgodniona z kupującym i określona na rysunku. Części muszą zostać zweryfikowane pod kątem przewidywanego maksymalnego udziału materiału ponownie zmielonego.
• Wykorzystanie materiałów pochodzących z recyklingu (tj. surowców pozyskanych ze źródeł innych niż procesowe) jest dozwolone wyłącznie po konsultacji z kupującym i musi być wyraźnie zaznaczone na rysunku. Norma VW 50026 ma zastosowanie do klasyfikacji materiałów ziarnistych.
• Części poddawane obciążeniom dynamicznym nie mogą być wykonane z materiałów pochodzących z recyklingu.

W świecie wysokiego ryzyka, jakim charakteryzuje się produkcja samochodów, gdzie każdy element musi wytrzymać ekstremalne temperatury, żrące płyny i nieustanne wibracje, normy materiałowe są niepodważalne. Właśnie tutaj pojawia się norma VW 50123, fundamentalna specyfikacja, która wyznacza standardy dla elastomerów termoplastycznych (TPE) stosowanych w pojazdach silnikowych. Norma ta jest siłą napędową, gwarantującą, że uszczelki i elementy wykończenia wnętrza pojazdu nie tylko dobrze wyglądają, ale także działają pod ciśnieniem.

W przeciwieństwie do tradycyjnych gum, które są termoutwardzalne i nie można ich formować po utwardzeniu, elastomery termoplastyczne są termoplastyczne: miękną po podgrzaniu i twardnieją po schłodzeniu, co umożliwia efektywny recykling i przetwarzanie. Ta hybrydowa struktura (elastyczna jak guma, przetwarzalna jak tworzywo sztuczne) sprawia, że ​​elastomery termoplastyczne idealnie nadają się do produkcji części samochodowych wymagających elastyczności, trwałości i łatwości produkcji.

Do powszechnych rodzajów elastomerów termoplastycznych należą:

• TPO (olefina termoplastyczna): Ze względu na odporność na warunki atmosferyczne idealnie nadaje się do zastosowań zewnętrznych, np. w zderzakach.
• TPU (termoplastyczny poliuretan): doskonały do ​​stosowania w miejscach narażonych na duże zużycie, np. uszczelkach.
• TPS (styren termoplastyczny): Ekonomiczny do stosowania wewnątrz pomieszczeń.
• TPC/TPA (termoplastyczny kopoliester/poliamid): Wysokowydajne rozwiązania do zastosowań pod maską.

Stale aktualizowana norma VW 50123 szczegółowo definiuje te materiały i kryteria jakości dla marek Grupy. Norma ta stanowi kompleksowe ramy, które gwarantują, że elastomery termoplastyczne sprostają wyzwaniom globalnej produkcji pojazdów.

Elastomery termoplastyczne są stosowane we wszystkim, od uszczelek drzwi (aby zapobiec przedostawaniu się wody) po maty na deskę rozdzielczą (aby zredukować hałas). Norma VW 50123 gwarantuje, że te elementy przyczyniają się do bezpieczeństwa, wydajności i zrównoważonego rozwoju.

• Bezpieczeństwo przede wszystkim: Elastyczne elastomery termoplastyczne zmniejszają ryzyko awarii w newralgicznych miejscach, które muszą być odporne na nieszczelności, np. przewody paliwowe.
• Koszty i wydajność: Nadające się do recyklingu elastomery termoplastyczne obniżają koszty produkcji o 20–30% w porównaniu z tworzywami termoutwardzalnymi, co jest zgodne z celami gospodarki o obiegu zamkniętym firmy VW.
• Siła napędowa innowacji: Wraz z rozwojem pojazdów elektrycznych, norma VW 50123 ewoluuje, aby testować elastomery termoplastyczne pod kątem zarządzania temperaturą akumulatorów i redukcji masy. Ostatnie aktualizacje podkreślają niską emisję lotnych związków organicznych (LZO) w celu poprawy jakości powietrza w kabinie.

Podsumowując, norma VW 50123 przyczynia się do produkcji bezpieczniejszych, bardziej przyjaznych dla środowiska i niezawodnych pojazdów, wprowadzając rygorystyczne wymagania jakościowe dotyczące elastomerów termoplastycznych.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „VW 50123 Elastomery termoplastyczne – Wymagania jakościowe”.