VW TL 52671 Zewnętrzne tworzywa sztuczne o wysokim połysku (z wyjątkiem ASA) — Wymagania dotyczące materiałów związanych z komponentami

Norma „VW TL 52671 Tworzywa sztuczne o wysokim połysku do zastosowań zewnętrznych (z wyłączeniem ASA) – Wymagania materiałowe dotyczące komponentów”, opracowana przez firmę motoryzacyjną Volkswagen, opisuje wymagania materiałowe dotyczące komponentów dla niemalowanych, powlekanych tworzywem sztucznym o wysokim połysku części wykonanych z polimetakrylanu metylu lub modyfikowanego polimetakrylanu metylu (z modyfikacjami odporności na uderzenia), polimetakrylanu metylu zawierającego kopolimer akrylonitrylo-butadieno-styrenowy jako materiał nośny oraz podobnych materiałów, do zastosowań zewnętrznych (np. zewnętrzne listwy słupków A, B i C, spojlery boczne, osłony zderzaków). Części wykonane z kopolimeru akrylonitrylo-styrenowo-akrylonitrylowego do tych zastosowań są badane zgodnie ze specyfikacją techniczną VW 52311.

Zgodnie z tą normą wymagania ogólne określa się następująco:

• Pierwsza dostawa i zatwierdzenie modyfikacji muszą być zgodne z normą VW 01155.
• Materiał granulowany musi być zgodny z normą VW 50026.
• Odporność na warunki atmosferyczne na zewnątrz musi być zgodna z normą VW 50185.
• Kontrola próbki materiału musi być zgodna z normą VW 52000.
• Zgodność materiałów i substancji chemicznych musi być zgodna z normą VW 91101.
• Stabilność termiczna i pojemność funkcjonalna powinny mieścić się w zakresie temperatur od minus 30 stopni do 90 stopni.

W niniejszej normie typy określa się w następujący sposób:

• TL 52671-A Panele ozdobne, emblematy o wysokim połysku, do formowania wtryskowego pojedynczych komponentów bez zwiększonych wymagań wytrzymałościowych.
• Panele wykończeniowe TL 52671-B przeznaczone do spoilerów bocznych, naprzemiennie łączone z częścią nośną w celu formowania wtryskowego dwuskładnikowego bez zwiększonych wymagań dotyczących wytrzymałości.
• TL 52671-C Elementy znajdujące się w przedniej i tylnej części pojazdu (np. osłona zderzaka) mają zwiększone wymagania dotyczące odporności na uderzenia.

Właściwości technologiczne materiałów użytych do produkcji części muszą gwarantować ich prawidłowe funkcjonowanie i bezpieczeństwo przez cały okres eksploatacji pojazdu. Modyfikatory zapewniające stabilizację cieplną i ultrafioletową (UV), jeśli nie są już obecne w końcowym związku, należy stosować w odpowiednich ilościach, w zależności od rodzaju i wymagań zastosowania.

W przypadku części wykonanych z materiałów kompozytowych (metal/tworzywo sztuczne, połączenia klejone, połączenie materiałów twardych/miękkich) należy zapewnić kompatybilność materiałów. W razie konieczności materiały muszą być poddane wstępnej obróbce (np. za pomocą spoiw), aby były ze sobą kompatybilne.

Opis odpowiednich wymagań materiałowych dla danej części znajduje się w tabeli zatytułowanej „Kategorie wymagań”. Tabele zatytułowane „Wymagania materiałowe dla typów A i B” oraz „Wymagania materiałowe dla typu C” odnoszą się do składu materiału bazowego (w tym przypadku polimetakrylanu metylu) i nie odnoszą się do zdefiniowanych typów handlowych. Decydujące znaczenie mają wymagania zawarte w specyfikacjach docelowych. Stanowią podstawę dopuszczenia do obrotu materiałów o charakterze komercyjnym. Należy zatem wybierać produkty, których wartości podane w karcie katalogowej danego typu handlowego co najmniej odpowiadają typowi podanemu w tej normie.

Przy opisywaniu wymagań materiałowych każdy typ (A, B i C) podzielony jest na pięć kategorii wymagań:

• Jakość materiału: Jakość materiału obejmuje informacje o faktycznym materiale i zmianach materiału niezbędnych do zapewnienia właściwej funkcjonalności części. Zawiera również przykłady rysowania tekstu.
• Wartości odniesienia materiału: Wartości odniesienia materiału służą do lepszej oceny wpływu materiału na obróbkę, ponieważ grubość ścianki nie ma lub ma niewielki wpływ na obliczenie właściwości mechanicznych (np. poprzez dostosowanie odstępu między podporami). Ponadto określone tam właściwości powinny pomóc w ustaleniu charakterystycznych wartości materiałów. Im właściwości próbek pobranych z odpowiedniej części są bliższe właściwościom podanym w karcie charakterystyki surowca przez producenta, tym lepszy jest proces produkcji. Celem jest zawsze zachowanie jak największej wierności wartościom charakterystycznym podanym w karcie technicznej materiału, o ile są tam dostępne niezbędne dane.
• Właściwości materiału powiązane z częścią: W tym przypadku odtwarzane są rzeczywiste właściwości materiału powiązane z konstrukcją części (np. wpływ grubości ścianki na test spadającej kuli).
• Wykończenie powierzchni: Wykończenie powierzchni jest brane pod uwagę tylko w przypadku niepowlekanych, wykończonych części, jeżeli obszary tych części znajdują się w obszarze bezpośrednio widocznym. W przypadku zastosowań o wysokim połysku należy również stosować się do normy VW TL 52726. Jakość powierzchni ocenia się dopiero w trakcie procesu produkcji i po wprowadzeniu produktu na rynek, gdyż nie ma ona żadnego wpływu na funkcjonalność ani bezpieczeństwo. Aby jednak dokonać terminowej oceny, testy odporności na warunki atmosferyczne należy rozpocząć na wczesnym etapie ze względu na ich długi czas trwania. Już na wczesnym etapie testu struktura powierzchni musi odpowiadać strukturze, która będzie stosowana później.
• Możliwe zastosowania materiałów pochodzących z recyklingu: W tej sekcji opisano, jaki rodzaj materiałów pochodzących z recyklingu można wykorzystać w danym zastosowaniu i czy można go wykorzystać. Wybór należy porównać z normą VW 50026.

Wymagania materiałowe określa się w następujący sposób, zależnie od obszaru zastosowania:

• Materiały niewymienione w wykazie dotyczą wszystkich materiałów, które nie zostały ujęte na liście materiałów zatwierdzonych zgodnie z niniejszą normą. To samo dotyczy materiałów pochodzących z recyklingu.
• Materiały znajdujące się na liście materiałów dopuszczonych do obrotu, skrócony program badań, wymagane są tylko niektóre wybrane badania. Testy mogą się różnić w zależności od zastosowania. To samo dotyczy materiałów pochodzących z recyklingu.
• W przypadku materiałów pochodzących z recyklingu (badania dotyczące poszczególnych partii) oprócz standardowego programu badań wymagane jest również przeprowadzanie badań dotyczących poszczególnych partii. Testowanie może się różnić w zależności od wymagań aplikacji.

Tabele zatytułowane „Wymagania materiałowe dla typów A i B” oraz „Wymagania materiałowe dla typu C” zawierają testy wymagane w każdym przypadku.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „VW TL 52671 Tworzywa sztuczne o wysokim połysku do zastosowań zewnętrznych (z wyłączeniem ASA) – Wymagania materiałowe dotyczące komponentów”.