JIS D 0205 Metoda badania odporności na warunki atmosferyczne części samochodowych

JIS D 0205 Metoda badania odporności na warunki atmosferyczne części samochodowych

Norma „JIS D 0205 Metoda badania odporności na warunki atmosferyczne części samochodowych” opracowana przez Japońską Organizację Normalizacyjną (JIS) opisuje metody badawcze służące do określania odporności na warunki atmosferyczne części samochodowych wykonanych z tworzyw sztucznych, skóry syntetycznej, tekstyliów, gumy wulkanizowanej i podobnych materiałów, a także części samochodowych poddanych obróbce powierzchniowej, które są podatne na pogorszenie odporności na warunki atmosferyczne. Rodzaje części, do których stosuje się niniejszą normę, są uzgadniane pomiędzy stronami zaangażowanymi w akceptację.

JIS D 0205 Metoda badania odporności na warunki atmosferyczne części samochodowych

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

  • Odporność na warunki atmosferyczne odnosi się do odporności na degradację spowodowaną działaniem czynników naturalnych, przede wszystkim światła słonecznego, deszczu i śniegu, temperatury, wilgotności i ozonu.
  • Odporność na światło, w kontekście odporności na warunki atmosferyczne, odnosi się do odporności na pogorszenie pod wpływem światła słonecznego, temperatury i wilgoci.
  • Odporność na ozon to jedna z odporności na warunki atmosferyczne, która odnosi się do odporności gumy na pękanie pod wpływem ozonu.
  • Badanie metodą ekspozycji na otwarte powietrze to metoda badawcza, w której sprawdza się odporność na warunki atmosferyczne, odporność na światło i odporność na ozon w naturalnych warunkach środowiskowych.
  • Przyspieszone badanie to metoda badawcza, w której bada się odporność na warunki atmosferyczne, odporność na światło i odporność na ozon w przyspieszonych warunkach zbliżonych do warunków naturalnych.
  • Plamy migrujące to właściwości odbarwień zewnętrznych powierzchni lakierowanych, części zewnętrznych, skór syntetycznych, tworzyw sztucznych i innych, które powstają w wyniku kontaktu z nimi części gumowych, klejów, tworzyw sztucznych i innych materiałów.
  • Skóra syntetyczna to ogólne określenie materiałów pokrywających powierzchnię, takich jak skóra z chlorku winylu i arkusze z chlorku winylu, które pod względem wyglądu i funkcji przypominają skórę naturalną.

Rodzaje badań klasyfikuje się na badania z wystawieniem na działanie powietrza otwartego oraz badania przyspieszone, w zależności od użytej aparatury i sytuacji podanej w tabeli podanej w normie. Ponadto testy te stosuje się do klasyfikacji środowisk usługowych, jak podano w tabeli. Zgodnie z tą tabelą klasyfikacja i rodzaje testów przedstawiają się następująco:

  • Test narażenia na warunki zewnętrzne
    • Test odporności na warunki atmosferyczne na zewnątrz (test ekspozycji bezpośredniej, test ekspozycji w czarnej skrzynce)
    • Badanie odporności na działanie światła w warunkach zewnętrznych (badanie pod szkłem, badanie pod szkłem w czarnej skrzynce)
    • Badanie odporności na ozon na wolnym powietrzu
  • przyspieszone testowanie
    • Przyspieszony test starzenia (test starzenia w lampie łukowej ze światłem słonecznym)
    • Przyspieszone badanie odporności na światło (badanie odporności na światło lampy łukowej ze światłem słonecznym, badanie odporności na światło lampy łukowej ze światłem ultrafioletowym)
    • Przyspieszony test odporności na ozon

Klasyfikację środowiska usługowego przedstawiono w innej tabeli zawartej w normie w następujący sposób:

  • Środowisko, w którym części są narażone na bezpośrednie działanie światła (standard, wysoka temperatura)
  • Środowisko, w którym części są narażone na działanie światła przechodzącego przez szkło (standard, wysoka temperatura)
  • Środowisko, w którym części nie są wystawione na działanie światła, ale podlegają jego wpływowi

Zgodnie z tą normą jednostkami testowymi powinny być:

  • Jednostki testowe powinny być na ogół częściami.
  • Jeżeli warunki nie umożliwiają przeprowadzenia testów, można posłużyć się próbkami podanymi w tabeli. Jeśli jednak mają być cięte z kawałków, ich grubość musi być taka sama jak grubość kawałków.
  • Najlepiej, aby liczba jednostek testowanych jednocześnie wynosiła trzy lub więcej.
  • Aby ułatwić porównanie przed i po badaniu, należy odłożyć jedną lub więcej próbek z tej samej partii, co próbka testowa, jako próbki zakonserwowane w celu okresowej obserwacji i pomiaru po badaniu.

Podczas przeprowadzania badania odporności na warunki atmosferyczne na zewnątrz, otoczenie miejsca przeprowadzania testu, w którym zainstalowany zostanie sprzęt testowy, powinno być dobrze wentylowane i zapewniać odpowiednie warunki środowiskowe do przeprowadzania badania odporności na warunki atmosferyczne elementów testowych. W otoczeniu nie powinny znajdować się drzewa, budynki ani obiekty, które mogą niekorzystnie wpływać na warunki ekspozycji elementów testowych. Średnia roczna temperatura w miejscu przeprowadzania testu powinna wynosić 14 stopni lub więcej.

Aparatura testowa powinna być:

  • Wszystkie istotne elementy i osprzęt ramy aparatury badawczej powinny zostać zabezpieczone odpowiednią powłoką antykorozyjną.
  • W aparacie badawczym należy zainstalować aktynometr całkujący do pomiaru ilości promieniowania słonecznego zgodnie z:
    • Należy użyć aktynometru całkującego, który będzie w stanie zmierzyć całkowitą energię promieniowania słonecznego.
    • Powierzchnia odbierająca światło zintegrowanego aktynometru powinna znajdować się pod tym samym kątem, co powierzchnia montażowa badanych elementów.
    • Kurz, który osiadł na powierzchni odbierającej światło zintegrowanego aktynometru, należy dokładnie usuwać, zazwyczaj raz dziennie.
  • Do montażu elementów testowych należy używać izolatorów, kołków oporowych i tym podobnych elementów, zazwyczaj wykonanych z plastiku.
  • Struktura urządzenia testowego powinna wyglądać następująco:
    • W przypadku badania z bezpośrednią ekspozycją, urządzeniem testowym powinno być urządzenie do bezpośredniej ekspozycji określone w normie JIS Z 2381. Przykład urządzenia zamieszczono w załączniku do normy.
    • W przypadku badania ekspozycji w czarnej skrzynce, wykorzystuje się skrzynkę, która pełni funkcję powierzchni montażowej, z regulowaną temperaturą wewnętrzną i czarnym wykończeniem górnej powierzchni zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Można również użyć skrzynki bez wewnętrznego urządzenia do regulacji temperatury (urządzenie do naświetlania typu czarna skrzynka określone w normie JIS Z 2381). Jednak w tym przypadku powinien być wyposażony w termometr z czarnym panelem. Przykład urządzenia zamieszczono w załączniku do normy.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „JIS D 0205 Metoda badania odporności części samochodowych na warunki atmosferyczne”.

WhatsApp