Testowanie ochrony antykorozyjnej lakieru samochodowego za pomocą testu cyklu przemiennego VDA 621-415

Testowanie ochrony antykorozyjnej lakieru samochodowego za pomocą testu cyklu przemiennego VDA 621-415

Komorę korozyjną stosuje się przy stosowaniu metody badawczej opisanej w normie „VDA 621-415 Testowanie ochrony antykorozyjnej lakieru samochodowego poprzez badanie cyklu przemiennego” opublikowanej przez Niemieckie Stowarzyszenie Przemysłu Motoryzacyjnego (VDA).

Testowanie ochrony antykorozyjnej lakieru samochodowego za pomocą testu cyklu przemiennego VDA 621-415

Ta metoda testowania obejmuje 7-dniowy cykl składający się z następujących etapów:

  • 35-godzinna mgła solna w temperaturze 2 stopni plus/minus 24 stopnie
  • 40 godzin kondensacji w temperaturze 2 stopni plus/minus 8 stopnie wilgotność, 100 procent wilgotności względnej
  • 23 godzin kontrolowanych w temperaturze 2 stopni plus/minus 16 stopnie wilgotność, 50 procent (do 100 procent wilgotności względnej)
  • 40 godzin kondensacji wilgoci przy 2 stopniach plus/minus 8 stopnie, 100 procent wilgotności względnej
  • 23 godzin kontrolowanej wilgotności w temperaturze 2 stopni plus/minus 16 stopnie, 50 procent (do 100 procent wilgotności względnej)
  • 40 godzin kondensacji wilgoci przy 2 stopniach plus/minus 8 stopnie, 100 procent wilgotności względnej
  • 23 godzin kontrolowanej wilgotności w temperaturze 2 stopni plus/minus 16 stopnie, 50 procent (do 100 procent wilgotności względnej)
  • 40 godzin kondensacji wilgoci przy 2 stopniach plus/minus 8 stopnie, 100 procent wilgotności względnej
  • 23 godzin kontrolowanej wilgotności w temperaturze 2 stopni plus/minus 16 stopnie, 50 procent (do 100 procent wilgotności względnej)
  • Kontrolowana, nieokreślona wilgotność względna (np. 23 procent (do 5 procent wilgotności względnej)) przez 48 godzin w temperaturze 50 stopni plus/minus 100 stopni

Komora korozyjna ładowana jest próbkami do badań zgodnie z życzeniem klienta lub zgodnie z normą VDA 621-415 (60-75 stopni od poziomu).

Cały sprzęt pomiarowy musi zostać skalibrowany. Data odnowienia ponownej kalibracji nie powinna przypadać w okresie testowania. Komorę korozyjną należy skalibrować co najmniej na temperaturę powietrza w pomieszczeniu i wilgotność względną. W razie potrzeby można skalibrować także następujące elementy pomieszczenia:

  • Temperatura nasycenia powietrza w pomieszczeniu
  • Manometr ciśnienia powietrza w pomieszczeniu (ciśnienie atomizera)

Urządzenia peryferyjne również muszą zostać skalibrowane przed użyciem i mogą obejmować:

  • Ręczny miernik pH: Kalibrowany przy użyciu roztworów buforowych i zgodnie z instrukcjami producenta. Wartość pH pierwszego roztworu powinna wynosić 4.01, a wartość pH drugiego roztworu powinna wynosić 7.01. Dopuszczalna tolerancja wynosi plus/minus 0.01. Po zakończeniu elektrodę płucze się roztworem do płukania elektrod. Roztwór buforowy musi posiadać certyfikat zgodny z materiałem referencyjnym Narodowego Instytutu Normalizacji i Technologii.
  • Refraktometr zasolenia: Refraktometr kalibruje się przy użyciu roztworu kalibracyjnego płynu kalibracyjnego (3,5%).
  • Miernik przewodności: Kalibruje się go przy użyciu standardowego roztworu stosowanego do sprawdzania przewodności wody stosowanej w roztworze soli.

W razie potrzeby temperatura w pomieszczeniu i wilgotność względna są stale monitorowane za pomocą niezależnie kalibrowanego rejestratora danych.

Podczas procesu narażenia na roztwór soli stopień zbierania jest monitorowany ręcznie za pomocą pojemników zbiorczych umieszczonych na wysokości próbki. Szybkość pobierania powinna mieścić się w zakresie 1-2 ml/godzinę/80 cm2.

Norma VDA 621-415 odnosi się do normy „DIN 50021 Test mgły solnej” dla etapu mgły solnej. Ekspozycja na roztwór soli następuje poprzez atomizację za pomocą sprężonego powietrza. Norma DIN 50021 wymaga, aby powietrze dostarczane do dysz natryskowych było podgrzewane i nawilżane poprzez przepuszczanie go przez nasycacz powietrza. W tabeli w normie badawczej podano wartość temperatury nasycenia powietrza, która jest bezpośrednio zależna od ciśnienia powietrza na dyszy (odpowiedni manometr z przodu komory).

W skrócie, tę procedurę testową opracowano w celu oceny ochrony antykorozyjnej lakieru samochodowego za pomocą przyspieszonego testu laboratoryjnego. Twierdzi się, że badania przeprowadzone według tej procedury mogą dać wyniki dobrze korelujące z wynikami obserwowanymi w pojazdach napędzanych. Testy te mają charakter cykliczny, co oznacza, że ​​próbki testowe są poddawane działaniu zmieniającego się w czasie klimatu.

Próbki do badań umieszcza się w zamkniętej komorze i poddaje działaniu zmieniającego się klimatu w powtarzanych cyklach. Liczba iteracji pętli, a tym samym czas testowania, jest zmienna.

Warunki ekspozycji testowej stosuje się w następujący sposób:

  • Próbki umieszczane są w komorze zgodnie z normą badania (60-70 stopni) lub wymaganiami klienta
  • Należy zadbać o to, aby żadna próbka nie przesłaniała innych próbek i aby kropelki z jednej próbki nie spadały na inne próbki
  • Zdjęcia wykonywane są przed rozpoczęciem testu oraz w terminach określonych przez klienta.
  • Cykl testowy rozpoczyna się, a parametry testu są rejestrowane podczas uruchamiania

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonej i fachowej kadrze oraz zaawansowanemu wyposażeniu technologicznemu, świadczy również usługi badawcze określone w normie „VDA 621-415 Testowanie ochrony antykorozyjnej lakieru samochodowego w ramach badania w cyklu alternatywnym”.

WhatsApp