Renault D47 1934 Pokrycia dachowe - Skłonność do zanieczyszczeń

Norma „Renault D47 1934 Pokrycia dachowe – Tendencja do zabrudzeń” opracowana przez francuską firmę samochodową Renault opisuje procedurę monitorowania tendencji pokryć dachowych do zabrudzeń.

Zasadniczo metoda ta polega na poddaniu próbki badawczej pokrycia dachowego działaniu strumienia zanieczyszczonego powietrza i obserwacji rodzaju zanieczyszczenia powstałego po stronie aspektu.

Do głównych urządzeń testowych stosowanych w tych testach zalicza się:

• Montaż bez pleców o wymiarach wewnętrznych 250 mm x 200 mm x 300 mm wyposażony jest w pokrywę zawierającą wentylator osiowy. Standardowy przepływ dla wymiarów 119 mm x 119 mm x 38 mm wynosi 26,9 l/s plus/minus 4,9 l/s. Sprzęt ten może być wykonany z drewna i stali. Do testowania urządzenie to umieszcza się na 80 lub 2 blokach o wysokości 4 mm.
• Skala posiada dokładność do jednej setnej grama.
• Emaliowana kapsułka porcelanowa ma średnicę 40 mm plus/minus 5 mm i wysokość 30 mm plus/minus 10 mm.
• Cylindryczny obciążnik ma maksymalną masę od 50 g do 500 g plus/minus 10 g, średnicę od 20 mm do 40 mm plus/minus 5 mm i maksymalną wysokość 30 mm plus/minus 10 mm.
• Pipeta lub strzykawka ze skalą 5 ml.
• Zapałki lub zapalniczka.
• Piła taśmowa (przecinarka lub przecinarka ramowa).
• Biały duch.
• Stoper.
• Obudowa wentylacji pożarowej (komora do badań ogniowych).

Podczas przygotowywania próbki cztery próbki o wymiarach 250 mm x 200 mm są przycinane czysto na krawędziach za pomocą piły, aby zapewnić prawidłowe uszczelnienie narzędziami testowymi. Celem jest wymuszenie przedostania się powietrza przez podsufitkę. Należy pobrać 4 próbki z tej samej płaskiej powierzchni dachu. Ma to na celu uniknięcie rozproszenia na poziomie wyników. Próbki te muszą mieć takie same wymiary jak montaż wewnątrz, z maksymalnym odstępem mniejszym niż 1 mm we wszystkich urządzeniach peryferyjnych. Obszaru obwodowego części nie należy zgniatać.

Badanie przeprowadza się na trzech próbkach testowych, a czwartą traktuje się jako próbkę referencyjną. Metoda testowania obejmuje następujące kroki:

• Urządzenie umieszcza się w pomieszczeniu objętym pożarem, którego wentylacja jest regulowana na 0,5 m/s plus/minus 0,2 m/s i jest zabezpieczone oknem ochronnym.
• Próbkę do badań umieszcza się na wsporniku próbki do montażu, wyśrodkowuje i ustawia stroną widokową w dół. Strona widoku powinna znajdować się wewnątrz pudełka.
• Odważnik umieszcza się na środku badanej próbki, aby zapobiec przesuwaniu się badanej próbki podczas badania.
• Próbkę benzyny lakowej pobiera się za pomocą pipety.
• Do kapsułki lub ilości masowej dodaje się 2 ml do 3 ml benzyny lakowej. Za pomocą tej ilości można przeprowadzić kilka kolejnych testów, aż do wyczerpania się benzyny lakowej. Przed badaniem sprawdza się, czy ilość jest wystarczająca na okres badania.
• Kapsułkę umieszcza się z przodu i pod urządzeniem.
• Wewnątrz kapsułki umieszczony jest mały papierowy knot, który powoduje zapalenie benzyny lakowej. Knot zapala się zapałką lub zapalniczką i czeka, aż benzyna lakowa całkowicie zapali się z przodu, aby rozpocząć test.
• Wentylator zostaje uruchomiony, a wywiewane powietrze kierowane jest do góry.
• Zapaloną kapsułę umieszcza się na środku urządzenia, a przed urządzeniem umieszcza się zabezpieczenie zapobiegające wygaśnięciu płomienia lub zakłóceniu spalania przez przepływ powietrza.
• Zgodnie z zadanym czasem testu, stoper uruchamia się co 2 minuty.
• Kapsułkę wyjmuje się i opróżnia.
• Wentylator zostaje zatrzymany.
• Próbkę testową wyjmuje się z aparatu.
• Pogorszenie jest wykrywane przy pierwszej próbce.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Renault D47 1934 Pokrycia dachowe - tendencja do zanieczyszczeń”, z wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym .