VW 96185-1 Lakierowanie – Ocena wad powierzchniowych na lakierowanych nadwoziach i elementach mocujących

VW 96185-1 Lakierowanie – Ocena wad powierzchniowych na lakierowanych nadwoziach i elementach mocujących

Norma „ VW 96185-1 Lakierowanie – Ocena wad powierzchniowych lakierowanych nadwozi i elementów dołączonych”, opracowana przez koncern motoryzacyjny Volkswagen , ma zastosowanie do Porsche AG. Badanie przeprowadza się zgodnie z normą PPV 4021.

VW 96185-1 Lakierowanie – Ocena wad powierzchniowych na lakierowanych nadwoziach i elementach mocujących

Niedopuszczalne rodzaje wad powierzchniowych na malowanych nadwoziach i elementach dodatkowych obejmują:

  • Mgiełka rozpylona
  • Obrzęk
  • parowy
  • Omszenie
  • Cienie w sprayu
  • Hologramy

Defekty policzalne klasyfikuje się według następujących rozmiarów defektów (średnica uwzględniająca nagromadzenie barwnika na skutek działania kapilarnego):

  • Małe do 1,0 mm
  • 1,0 mm do 1,5 mm średnio
  • 1,5 mm do 2,0 mm duży
  • Wady większe niż 2,0 mm nie są dopuszczalne

Jeżeli którekolwiek z kryteriów wymienionych w tabeli „Kryteria badań” podanej w normie nie jest spełnione, wynik badania uznaje się za niezgodny.

Zawarte w normie tabele granicznej próby dla charakterystyki wad lakierniczych służą do oceny stopnia uszkodzenia pojazdu. W praktyce arkusz próbki umieszcza się na całej badanej powierzchni. Ocenę przeprowadza się pod kątem 90 stopni do powierzchni. Tabele wskazują wartość graniczną.

Tabele są przechowywane w tabeli przeglądowej, przedstawiającej sylwetkę pojazdu i strefy dla testowanych typów modeli. Tabela próbek granicznych jest corocznie weryfikowana przez Dział Kontroli Produktów i Jakości Transportu oraz dokumentowana etykietą kontrolną. Tabele próbek granicznych dotyczące charakterystyki wad lakierniczych są wyświetlane we wszystkich odpowiednich punktach kontroli.

Tabele próbek granicznych są zorganizowane w następujący sposób:

  • Tabele próbek granicznych strefy 1:
    • Czerwony od brudu
    • Srebro zawierające brud
    • Malowana czarna kropka
    • Tekstura czerwonej farby
    • Tekstura srebrnej farby
    • Tekstura białej farby
    • Czerwone ślady papieru ściernego
    • Ślady po srebrnym papierze ściernym
    • Czerwone kratery krzemowe
    • Srebrny brud z PCV
    • Wady szlifowania srebra / rowki szlifierskie
  • Tabele próbek granicznych strefy 2:
    • Czerwony od brudu
    • Srebro zawierające brud
    • Srebrny brud z PCV, malowany na wierzchu
    • Tekstura czerwonej farby
    • Tekstura srebrnej farby
    • Czerwone ślady papieru ściernego
    • Ślady po srebrnym papierze ściernym
    • Tekstura białej farby
    • Czerwony PCV malowany brudem
    • Czerwone wady szlifowania / rowki szlifierskie
  • Tabele próbek granicznych strefy 3:
    • Czerwony od brudu
    • Srebro zawierające brud
    • Srebrny brud z PCV, malowany na
    • Tekstura farby, czerwona
    • Tekstura farby, srebrna
    • Wymiana tekstury PVC, srebrna
    • Falistość PVC, krawędź PVC, srebro
    • Zmiana tekstury PVC, czerwona
    • Falistość PVC, krawędź PVC, kolor czerwony
    • Wady szlifowania srebra / szlifowanie

Krótko mówiąc, VW 96185-1 to norma Grupy Volkswagen, która określa procedury i kryteria oceny wad powierzchniowych lakierowanych elementów nadwozia. Norma ta ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia jakości wizualnej i trwałości lakierowanych powierzchni, co ma kluczowe znaczenie zarówno dla estetyki, jak i ochrony antykorozyjnej.

Norma ta zawiera szczegółowe wytyczne dotyczące identyfikacji i oceny różnych wad powierzchni, takich jak rysy, wgniecenia, wtrącenia i ślady lakieru. Określa ona dopuszczalne limity dla tych wad, zapewniając spójność kontroli jakości w całym procesie produkcji i naprawy.

Dzięki spełnieniu wymogów normy VW 96185-1 producenci i usługodawcy mogą zachować wysoką jakość wykończenia, jakiej oczekuje się od pojazdów marki Volkswagen, gwarantując tym samym zadowolenie klienta i integralność marki.

Norma VW 96185-1, opublikowana przez Grupę Volkswagen, zawiera kompleksowe wytyczne dotyczące oceny wad powierzchniowych lakierowanych elementów nadwozia. Chociaż pełna treść dokumentu jest zastrzeżona i nie jest publicznie dostępna, określa on szczegółowe metody badań i kryteria akceptacji, aby zapewnić jakość wizualną i trwałość lakierowanych powierzchni.

Metody badań zdefiniowane w normie VW 96185-1 zasadniczo odnoszą się do ustalonych procedur badawczych służących do oceny różnych aspektów powierzchni lakierowanych. Mogą one obejmować:

  • Kontrola wizualna: Ocena pomalowanej powierzchni w standardowych warunkach oświetleniowych w celu wykrycia wad, takich jak zarysowania, wgniecenia, wtrącenia i ślady farby.
  • Badanie przyczepności metodą nacięć krzyżowych (DIN EN ISO 2409): Ocena przyczepności powłoki malarskiej poprzez utworzenie wzoru w kształcie siatki i nałożenie taśmy klejącej w celu określenia odporności powłoki na łuszczenie.
  • Badanie odporności na zarysowania: Określanie odporności powłoki na zarysowania pod określonymi obciążeniami przy użyciu takich przyrządów jak twardościomierz Erichsena.
  • Pomiar połysku (DIN 67530): Pomiar stopnia połysku w celu sprawdzenia, czy malowana powierzchnia spełnia określone wymagania.
  • Ocena kolorymetryczna (DIN 6174): Ocena różnic kolorów przy użyciu przestrzeni barw CIELAB w celu zapewnienia spójności kolorów na malowanych częściach.
  • Testy odporności na warunki środowiskowe: poddawanie pomalowanych części działaniu różnych warunków środowiskowych, takich jak cykle temperatury i wilgotności, w celu oceny trwałości farby w warunkach rzeczywistych.

Zgodność z normą VW 96185-1 gwarantuje, że lakierowane elementy nadwozia spełniają rygorystyczne wymagania jakościowe Volkswagena. Dzięki stosowaniu określonych metod testowania i kryteriów akceptacji, producenci mogą zachować walory estetyczne i funkcje ochronne lakierowanych powierzchni, a tym samym zachować integralność marki i zadowolenie klientów.

Norma ta ma szczególne znaczenie dla kontroli jakości powierzchni lakierowanych w pojazdach Grupy Volkswagen. Znaczenie tej normy wynika z następujących kluczowych czynników:

  • 1. Standaryzacja jakości powierzchni: Systematyczne określanie sposobu oceny defektów, takich jak zarysowania, wgniecenia, kurz, zacieki i efekt skórki pomarańczowej na powierzchni lakieru. Zapewnia to spójność w różnych zakładach produkcyjnych i minimalizuje subiektywne oceny.
  • Estetyka i postrzeganie marki: Wygląd zewnętrzny pojazdów Volkswagena bezpośrednio wpływa na postrzeganie marki jako klasy premium. Standaryzacja pomaga zapobiegać widocznym wadom, przyczyniając się do dobrego pierwszego wrażenia na klientach.
  • Korozja i trwałość: Niedokładnie pomalowane powierzchnie mogą z czasem prowadzić do rdzewienia i korozji podpowłokowej. Norma ta gwarantuje jakość ochronnej warstwy farby.
  • Zapewnienie jakości produkcji i dostawców: Volkswagen wymaga od producentów oryginalnego wyposażenia i dostawców produkcji zgodnej z kryteriami jakości. Audyty przeprowadzają ocenę zgodności z tym standardem. Gwarantuje to, że dostawcy zachowują kontrolę nad swoimi procesami jakości.
  • Definiowanie procesów kontroli jakości: Norma ta określa, jakie testy należy wykonać (np. inspekcję wizualną, badanie zarysowań, pomiar połysku) oraz jakie błędy są dopuszczalne. Tworzy to jasne ramy dla działów kontroli jakości.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „VW 96185-1 Lakierowanie – Ocena wad powierzchniowych lakierowanych nadwozi i elementów mocujących”.

WhatsApp