Renault 32-06-007 Listwy Uszczelniające Z Materiału Komórkowego - Różne Uszczelnienia

Norma „Renault 32-06-007 Paski uszczelniające z materiału komórkowego – Różne uszczelnienia” opracowana przez francuską firmę samochodową Renault opisuje różne właściwości wymagane w przypadku pasków uszczelniających wykonanych z materiału komórkowego. Te taśmy uszczelniające można stosować bez części samoprzylepnej, w takim przypadku wymagania, których należy przestrzegać, podano w kategorii A. Jeżeli użycie taśmy uszczelniającej wymaga części samoprzylepnej, badania, które należy przeprowadzić i wymagania, których należy przestrzegać, są określone w kategorii A + B dla ostatecznego klejenia i kategorii A + C dla tymczasowego klejenia pozycjonującego.

O ile wyraźnie nie określono inaczej na piśmie, postanowienia ogólnych wymagań dotyczących produkcji i dostaw części i materiałów normy Renault 00-10-415 mają zastosowanie w całości do tej normy. Aby niniejsza norma była ważna, musi być dołączona norma „Renault 30-00-00 Ogólne wymagania i procedura homologacji części gumowych”.

Stosowane są metody określone w normie Renault 03-10-102. Udźwig nieokreślony w poprzednich wzorcach zostanie oznaczony w planie wskaźnikiem udźwigu przewidzianym w normie Renault 03-10-102 zamiast wskaźnika XX. Indeks Z odpowiada wymaganiom określonym w tej normie.

Części powinny mieć postać pasków wykonanych z materiału komórkowego. Paski należy dostarczyć na płasko lub w rolkach zgodnie ze specyfikacją podaną w zamówieniu. Nie należy mieszać różnych rodzajów pasków w tym samym opakowaniu.

W przypadku kategorii A + B i A + C paski muszą mieć z jednej strony trwałą warstwę samoprzylepną, zabezpieczoną na czas dostawy i przechowywania. Usunięcie ochraniacza nie powinno powodować znaczącej zmiany wymiarów materiału.

Każde opakowanie musi posiadać etykietę zawierającą:

• Nazwa dostawcy
• Rodzaj i wymiary dostarczonego produktu
• Miesiąc i rok produkcji

Właściwości uszczelniające (kategoria A):

• Odkształcenie szczątkowe: Badanie to przeprowadza się zgodnie z metodą badawczą 1540 (22 godziny, 40 stopni i 50% ściskania).
• Usuwanie: Test ten przeprowadza się zgodnie z metodą testową 1541. Siła nośna jest określana w pierwszym cyklu. Odczytu dokonuje się po 50 minucie przy 1% kompresji.
• Odporność na rozdarcie: Odporność na rozdarcie określa się zgodnie ze standardową metodą testową D41 1048 w stanie obecnym.
• Hydroizolacja: Badanie szczelności przeprowadza się zgodnie ze standardową metodą badawczą D55 1112. W przypadku ściśnięcia 50% po 24 godzinach nie należy obserwować żadnych wycieków.

Właściwości przyczepności (kategoria B i kategoria C):

Badania określone w tym paragrafie odnoszą się do kategorii B i kategorii C.

• Przyczepność: Przyczepność pasków charakteryzuje się testem odrywania zgodnie z metodą testową normy D51 1485. Paski nakłada się na podłoże szklane lub malowaną blachę. Nakładanie pasków na podłoże odbywa się pod ciśnieniem 10 MPa przez 0,02 sekund. Test odrywania przeprowadza się na próbkach.
• Kategoria B Przyczepność stała:
  • Po odczekaniu 70 dni w temperaturze 7 stopni (metoda testowa MEL D47 1165-A-7)
  • Dla pasków nie narażonych na działanie wilgoci, po 55 godzinach w temperaturze 95 stopni i przy wilgotności względnej 72 procent (metoda testowa MEL D47 1165-R-3)
  • Dla pasków narażonych na działanie wilgoci, po namoczeniu okładem przez 72 godziny (metoda badania MEL D47 1165-H-3)
• Kategoria C Przyczepność w pozycji tymczasowej:
  • W stanie dostawy, wstępne starzenie części w temperaturze 70 stopni przez 7 dni przed aplikacją (metoda testowa MEL D47 1165-A-7)
  • Starzenie przez 70 dni w temperaturze 7 stopni po aplikacji (metoda testowa MEL D47 1165-A-7)
  • Starzenie przez 95 godziny w temperaturze 55 stopni przy wilgotności względnej 72 procent (metoda testowa MEL D47 1165-R-3)
• Pełzanie przy ścinaniu (kategoria B): Badanie to przeprowadza się zgodnie ze standardową metodą badawczą D55 1151. Paski nakłada się na malowaną warstwę pod ciśnieniem 0,02 MPa przez 10 sekund. Pełzanie ocenia się po 80 godzinach w temperaturze 22 stopni przy masie 20 g na cm szerokości paska.
• Różnice wymiarowe: Po 100 godzinach w temperaturze 22 stopni różnica między znakami narysowanymi w odstępach 200 mm na próbce o długości 150 mm powinna być mniejsza niż 2 mm.
• Zabarwienie farby: Badanie to przeprowadza się zgodnie ze standardową metodą badawczą D27 1465. Podczas tego testu wokół przyklejonego obszaru nie powinno być żadnego halo.
• Przyczepność papieru ochronnego (kategoria C): Przyczepność papieru ochronnego charakteryzuje się próbą odrywania zgodnie z metodą badawczą 1157, w stanie początkowym i po starzeniu, chyba że na planie określono inaczej. przez 70 dni w temperaturze 7 stopni (zgodnie z metodą testową MEL D47 1165-A-7). Przyczepność powinna być równa lub mniejsza niż 0,5 N/cm szerokości. Dodatkowo papier ochronny nie powinien odklejać się pod własnym ciężarem.

Badanie odporności na kondycjonowanie i rozpakowywanie powinno obejmować czynności wykonane w zakresie ochrony zewnętrznej części nadwozia pojazdu, przy planowanym rozmieszczeniu części w pojeździe. Zastosowanie środka konserwującego musi spełniać wymagania normy 48-01-001. Usunięcie tego środka konserwującego musi spełniać wymagania normy 48-02-508. Te roztwory detergentów nie powinny powodować żadnych widocznych zmian w materiale i nie powinno powodować łuszczenia się pasków.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczy również usługi testowania określone w „Renault 32-06-007 Taśmy uszczelniające wykonane materiału komórkowego - Różne standardy uszczelnienia.