Norma Volvo STD 423-0037 Odporność kolorów na tarcie – Guma, tworzywa sztuczne, tekstylia, farby i lakiery, opracowana przez Volvo, definiuje dwie oddzielne metody badawcze: metodę A dla powierzchni malowanych lub lakierowanych oraz metodę B dla barwionych tworzyw sztucznych, tekstyliów, gumy i podobnych materiałów. W obu metodach badany element jest pocierany o referencyjny fragment tkaniny (materiał cierny) (metoda A – wełna lub metoda B – bawełna) określoną liczbą ruchów tam i z powrotem pod określonym naciskiem. Celem jest określenie zachowania się pocieranego materiału pod względem plamienia i zmiany koloru badanego materiału. Materiał cierny może być suchy lub zanurzony w różnych cieczach.
Sprzęt badawczy używany do badania musi być zaprojektowany tak, aby umożliwiał posuwisto-zwrotny, liniowy ruch tarcia. Musi być możliwe zastosowanie odpowiednich obciążeń i materiałów ciernych określonych dla metod A i B.
Podczas stosowania „Metody A – Farby i lakiery” w urządzeniu umieszcza się kondycjonowany element testowy (powierzchnię pomalowaną). O ile nie zaznaczono inaczej, obciążenie wynosi 1000 plus/minus 10 g. W razie potrzeby wykonuje się określoną liczbę cykli, zazwyczaj 5, 10, 20 lub 30 cykli. Długość przejścia (40 plus/minus 10 mm) należy zmierzyć między zewnętrznymi krawędziami elementów filcu, w skrajnych lewych i prawych położeniach skrajnych. O ile nie zaznaczono inaczej, należy wykonać trzy testy. Każdy test należy wykonać na elemencie testowym (lub na nowym elemencie testowym) w nowej pozycji i po wymianie filcu na nowy element.
Podczas oceny próbka jest zwalniana, a powierzchnia tarcia na próbce i filcu jest oceniana zgodnie z wymaganiami dotyczącymi odbarwień i plam. W razie potrzeby próbka jest czyszczona nieniszczącą cieczą przed oceną. Zwilżone kawałki filcu powinny być suszone w temperaturze pokojowej przez 2 godziny przed oceną. Ocenę należy przeprowadzić po całkowitym wyschnięciu próbki i materiału trącego. Odbarwienia próbki i plamy materiału trącego na szaro są oceniane zgodnie z normą STD 1026,8201 (ISO 105-A02) dla próbek testowych i STD 1026,8202 (ISO 105-A03) dla materiału trącego. Sprawdzane są inne widoczne zmiany na powierzchni próbki testowej, takie jak utrata połysku lub pogorszenie jakości powierzchni (zadrapania).
Podczas stosowania „Metody B – Guma, tworzywa sztuczne i tekstylia”, każdy element testowy jest mocowany do płyty bazowej urządzenia testowego za pomocą zacisków, tak aby jego kierunek wzdłużny odpowiadał torowi urządzenia. Aby ograniczyć ruch elementu testowego, między płytą bazową urządzenia testowego a elementem testowym umieszcza się dwustronną taśmę klejącą, siatkę drucianą lub miękki, wodoodporny papier ścierny. Podczas badania wielokolorowych tekstyliów należy zadbać o takie ustawienie elementu testowego, aby wszystkie kolory wzoru zostały potarte podczas badania. Alternatywnie, jeśli obszary kolorów są wystarczająco duże, można pobrać więcej elementów testowych i ocenić każdy kolor osobno. Jeśli obszary kolorów są małe i sąsiadują ze sobą, zaleca się użycie urządzenia obrotowego, zgodnie z opisem w normie ISO 105-X16.
Próbkę do badań umieszcza się na płycie bazowej urządzenia, a jej orientacja wzdłużna powinna być równoległa do kierunku pchania i ciągnięcia płyty przesuwnej. Palec cierny powinien wywierać siłę skierowaną w dół o wartości 9 plus/minus 0,2 N, przesuwając się tam i z powrotem po linii prostej wzdłuż szyny o długości 104 plus/minus 3 mm. Kołek jest pokryty tkaniną bawełnianą o właściwościach ciernych. Następnie płytę przesuwną popycha się 10 razy z prędkością około 100 mm/s (100 mm w każdym kierunku, tj. łącznie 2000 mm), tak aby kołek pokryty tkaniną ocierał się o próbkę z siłą 9 N. Próbki tekstylne są badane zarówno w kierunku osnowy, jak i wątku. Test i działanie urządzenia powinny być regularnie weryfikowane, a wyniki przechowywane w dzienniku. Należy użyć próbki tarcia pobranej wewnątrz lub na miejscu i wykonać trzy suche testy.
Podczas oceny, bawełnianą tkaninę cierną należy najpierw wysuszyć na powietrzu w temperaturze pokojowej. Zmiany koloru próbki testowej oraz przebarwienia materiału ciernego na szaro ocenia się zgodnie z normą STD 1026,8201 (ISO 105-A02) dla próbek testowych i normą STD 1026,8202 (ISO 105-A03) dla materiału ciernego. Odnotowuje się również inne widoczne zmiany na powierzchni próbki testowej.
W świecie wysokiego ryzyka, jakim charakteryzuje się produkcja samochodów, gdzie pojazdy są narażone na trudne warunki, od palącego słońca po codzienne zużycie, trwałość materiałów ma kluczowe znaczenie. Volvo, szwedzki gigant motoryzacyjny znany ze swojego zaangażowania w bezpieczeństwo i innowacyjność, od dawna stawia sobie wysokie wymagania dzięki rygorystycznym standardom korporacyjnym. Wśród nich znajduje się norma Volvo STD 423-0037, kluczowy protokół testowy opracowany w celu oceny odporności kolorów materiałów wykończeniowych na tarcie. Norma ta gwarantuje, że tkaniny, skóry i inne powierzchnie w pojazdach Volvo zachowują estetyczny wygląd i integralność strukturalną przez długi czas, zapobiegając problemom takim jak blaknięcie czy przebarwienia, które mogłyby negatywnie wpłynąć zarówno na luksus, jak i bezpieczeństwo.
Trwałość koloru odnosi się do zdolności materiału do zachowania pierwotnego koloru i wyglądu pod wpływem czynników zewnętrznych, takich jak tarcie, światło czy substancje chemiczne. We wnętrzach pojazdów, gdzie pasażerowie codziennie stykają się z siedzeniami, deskami rozdzielczymi i panelami drzwi, tarcie spowodowane odzieżą, dłońmi, a nawet środkami czyszczącymi może szybko doprowadzić do degradacji powierzchni, jeśli nie zostaną one odpowiednio przetestowane.
Norma Volvo STD 423-0037 bezpośrednio rozwiązuje ten problem, symulując rzeczywiste zużycie. Niska trwałość kolorów może prowadzić do:
Wprowadzając obowiązek przestrzegania tej normy, Volvo gwarantuje, że podzespoły wnętrza spełniają rygorystyczne kryteria wydajności zgodne z szerszymi przepisami branżowymi, takimi jak normy Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) i Stowarzyszenia Inżynierów Motoryzacyjnych (SAE).
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi testowe oraz wspierając ich we wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „Volvo STD 423-0037 Odporność kolorów na tarcie – Guma, tworzywa sztuczne, tekstylia, farby i lakiery”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
