GMW 14892 Wymagania dotyczące przyczepności dla klejonych części wewnętrznych

Norma „GMW 14892 Wymagania dotyczące przyczepności dla klejonych części wewnętrznych” opracowana przez General Motors opisuje wymagania dotyczące przyczepności dla części klejonych wewnętrznie.

Oprócz tych wymagań wszystkie klejone części wewnętrzne muszą również spełniać wymagania normy „GMW14444 Wydajność części wewnętrznych związanych z materiałami”.

Niniejsza norma ma zastosowanie do wszystkich materiałów i komponentów łączonych wewnętrznie klejem. W przypadku emblematów obowiązuje norma „GMW 16742 Przyczepność emblematów dekoracyjnych i tabliczek znamionowych”.

Dostawcy są odpowiedzialni za ocenę połączeń klejowych w celu zapewnienia, że ​​połączenia klejowe spełniają wymagania niniejszej specyfikacji.

Wszystkie badania muszą być wykonane w akredytowanym laboratorium. Obiekty i sprzęt badawczy muszą być w dobrym stanie i posiadać ważną etykietę kalibracji. Można również zastosować alternatywne urządzenia i sprzęt badawczy. Jednakże wszystkie zmienne pomiarowe określone w tej normie muszą być dokładnie określone zgodnie z ich definicjami fizycznymi.

Sprzęt używany w testach obejmuje:

• uniwersalna maszyna do prób rozciągania
• Piekarnik, który może utrzymać temperaturę 105 stopni
• Zamrażarka, która może utrzymać temperaturę poniżej minus 30 stopni
• Komora, która może utrzymać co najmniej 40 procent wilgotności względnej przy temperaturze 95 stopni

W badaniach wykorzystuje się kleje klejone przygotowane w laboratorium z materiałów przeznaczonych do celów produkcyjnych lub kleje klejone przygotowane z wytworzonych połączeń klejonych. We wszystkich testach oceniane są co najmniej trzy próbki (przyczepność do odrywania, przyczepność do krawędzi, próba udarności i próba obciążenia własnego).

W normie okres testowania określa się następująco: czas kalendarzowy 10 dni, czas testowania 7 godzin i czas koordynacji 1 godzina.

Podczas przygotowywania próbek, związane próbki testowe muszą zostać skompletowane na podłożach produkcyjnych do wszystkich testów oceny wizualnej i mechanicznej. Połączone próbki testowe są kondycjonowane przez 3221 godziny zgodnie z kodem A zdefiniowanym w GMW 72 przed wystawieniem na działanie środowiska, chyba że określono inaczej. Części są łączone za pomocą osprzętu i narzędzi produkcyjnych.

Wszystkie próbki oceniane są wizualnie zgodnie z tabelą zawartą w normie:

• Części nie mogą wykazywać przeniesienia koloru, tworzenia się pęcherzyków lub rozwarstwienia (oddzielenia warstw kompozytowych) po poddaniu ich testom stabilności wymiarowej zgodnie ze stabilnością wymiarową i naturalnymi warunkami pogodowymi określonymi w normie GMW 14444.
• Jeśli chodzi o przyczepność krawędzi, części są mocowane tak, aby odpowiadały położeniu w samochodzie. Nie powinna wystąpić wizualna utrata przyczepności, taka jak łuszczenie się, unoszenie i rozwijanie owinięć brzegowych po narażeniu na jedno z efektów środowiskowych określonych w normie.
• W celu oceny mechanicznej, jeśli jeden lub oba kleje są elastyczne, przeprowadza się próbę odrywania. Jeśli oba kleje są twarde, przeprowadza się badanie próbki i poziomu części. W teście odrywania dla każdego testu przyczepności badane są co najmniej trzy próbki. Każda próbka do badań musi mieć co najmniej 25 mm szerokości i 150 mm długości. Badanie przyczepności metodą odrywania przeprowadza się zgodnie z normą ISO 8510-2. Próbki do badań poddawane są próbie odrywania pod kątem 300 stopni przy stałej prędkości rozdzielania szczęk wynoszącej 180 mm/min. Badania przyczepności przy odrywaniu należy przeprowadzić w temperaturze określonych próbek do badań po usunięciu ich z narażenia środowiskowego.
• Jeżeli ze względu na geometrię nie jest możliwe wykonanie badania przyczepności odrywania pod kątem 180 stopni na próbkach pobranych z części, końcówki klejów przykleja się za pomocą mechanizmu mocującego, aby umożliwić badanie klejów pod kątem 180 stopni. Badania przyczepności metodą odrywania przeprowadza się na próbkach pobranych po każdym z ekspozycji środowiskowych (co najmniej 72 godziny po nałożeniu kleju).

Uszkodzenie kleju to brak kleju w jednym z dwóch klejów po teście przyczepności przez odrywanie. Brak przyczepności kleju oznacza obecność kleju na obu klejach. Uszkodzenie wiązania lub podłoża to obecność ponad 70 procent przylegającego materiału po jednej stronie obszaru linii łączenia lub całkowite uszkodzenie łączonej części podczas testowania. Przyczepność lub uszkodzenie podłoża powinny być widoczne gołym okiem bez pomocy szkła powiększającego lub mikroskopu.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych przedsiębiorstwom przez naszą organizację znajdują się również usługi testowania zgodnie z normą „GMW 14892 Wymagania dotyczące przyczepności do klejonych części wewnętrznych”.