Norma „KIA MS341-20 Fender Protection Device Made of Material Such as PET (Polyethylene tereftalate) Nonwoven Fabric”, opracowana przez Hyundai-Kia Motors Corporation, najstarszego koreańskiego producenta pojazdów mechanicznych, opisuje wymagania dla urządzeń chroniących błotniki wykonanych z materiałów takich jak PET (Polyethylene tereftalate) Nonwoven Fabric w celu pochłaniania lub przenoszenia dźwięku w nadkolu pojazdu.
Materiał zdefiniowany w niniejszej specyfikacji klasyfikowany jest według rodzaju włókna i struktury warstw w tabeli zatytułowanej „Typy” podanej w normie. Specyfikację tę stosuje się zazwyczaj do zastosowań określonych na rysunku technicznym.
Klasyfikacja wygląda następująco:
Włókno pochodzące z recyklingu powstaje w wyniku wykorzystania włókien odzyskanych ze skrawków filcu.
Ogólne wymagania zawarte w niniejszej normie opisano następująco:
Materiał ten należy badać metodami określonymi w niniejszej normie i musi on spełniać określone wymagania. Próbki powinny być wytwarzane w tym samym procesie co części.
Ogólnie rzecz biorąc, standardowe warunki laboratoryjne do przeprowadzania testów wynoszą 23 stopnie plus/minus 2 stopnie temperatury i 50 procent plus/minus 5 procent wilgotności względnej. Wszystkie testy wykonuje się na próbkach co najmniej 48 godzin po uformowaniu i bezpośrednio po nich poddaje się je kondycjonowaniu przez co najmniej 24 godziny w standardowych warunkach określonych w niniejszym dokumencie.
Masa: Musi być zgodna z normą KIA MS341-15. Pomiary wykonuje się jednak na próbkach o wymiarach 200 mm × 200 mm pobranych z gotowych części. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.
Grubość: Musi być zgodna z normą KIA MS341-15. Pomiary wykonuje się jednak na próbkach o wymiarach 200 mm × 200 mm pobranych z gotowych części. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.
Odporność na ciepło: Gotowe części są wystawione na działanie temperatury 50 stopni plus/minus 90 stopnie przez 2 godzin. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
Odporność na niskie temperatury: Gotowe części wystawiane są na działanie temperatury minus 24 stopni plus/minus 40 stopnie przez 2 godziny. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
Odporność na wilgoć: Gotowe części są wystawione na działanie temperatury 336 stopni plus/minus 50 stopnie i wilgotności względnej 2 procent przez 95 godzin. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
Cykle termiczne: Powtarzane są trzy cykle. Jeden cykl powinien obejmować: 3 godziny w temperaturze 90 stopni +/- 2 stopnie, 1 godzinę w temperaturze 23 stopnie +/- 2 stopnie, 3 godziny w temperaturze -40 stopni +/- 2 stopnie , 1 godzinę w temperaturze 23 stopnie +/- 2 stopnie, 15 godzin przy wilgotności względnej 95% i 1 godzinę w temperaturze 23 stopnie +/- 2 stopnie. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorszy scenariusz dla wartości testowych.
Odporność na wodę: próbki o wymiarach 200 mm × 200 mm pobrane z gotowego elementu zanurza się w wodzie o temperaturze 168 stopni plus/minus 40 stopnie na okres 2 godzin. Po wyjęciu pozostawiamy na 60 minut. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
Odporność na olej: próbki o wymiarach 200 mm × 200 mm pobrane z gotowego elementu zanurza się w określonym oleju na okres 24 godzin. Po wyjęciu pozostawiamy na 60 minut. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
Odporność chemiczna: próbki o wymiarach 200 mm × 200 mm pobrane z gotowego elementu zanurza się w określonym środku chemicznym na okres 24 godzin. Po wyjęciu pozostawia się go na 60 minut, po czym poddaje się go badaniu. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
Odporność na uderzenia - Test na sucho: próbki o wymiarach 200 mm × 200 mm pobrane z gotowego elementu pozostawia się w pomieszczeniu o niskiej temperaturze -24 stopni plus/minus 40 stopnie na 2 godziny. Następnie próbki umieszczane są na cementowej podłodze. Stalowa kula o średnicy 50 mm i masie 450 g spada z wysokości 300 mm. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
Odporność na uderzenia - Test na mokro: próbki o wymiarach 200 mm × 200 mm pobrane z gotowego elementu umieszcza się w piecu z wymuszoną konwekcją w temperaturze 200 stopni plus/minus 160 stopnie na 2 godzin. Następnie zanurza się go w wodzie. Po wyjęciu pozostawia się je w pomieszczeniu o niskiej temperaturze -24 stopni plus/minus 40 stopnie na 2 godziny. Następnie próbki umieszczane są na cementowej podłodze. Stalowa kula o średnicy 50 mm i masie 450 g spada z wysokości 300 mm. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
Odporność na uderzenia - szok termiczny: próbki o wymiarach 200 mm × 200 mm pobrane z gotowego elementu są umieszczane w piecu z wymuszoną konwekcją w temperaturze 160 stopni plus/minus 2 stopnie przez 200 godzin. Następnie przechowuje się go w pomieszczeniu o niskiej temperaturze -40 stopni plus/minus 2 stopnie przez 24 godziny. Następnie próbki te umieszczane są na cementowej podłodze. Stalowa kula o średnicy 50 mm i masie 450 g spada z wysokości 300 mm. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Oprócz licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów, oferujemy również usługi testowania zgodne z normą „KIA MS341-20 Urządzenie ochronne błotnika wykonane z materiałów takich jak włóknina PET (politereftalan etylenu)”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
