Norma „VW PV 3942 Emisja części, komponentów i półproduktów – Do wnętrza pojazdu” opracowana przez firmę samochodową Volkswagen opisuje procedurę określania ilości organicznych substancji chemicznych uwalnianych przez części stosowane we wnętrzu pojazdu w ramach opisanych warunki.
W niniejszej normie opisano metodę komory badawczej służącą do oznaczania emisji lotnych substancji organicznych z części, komponentów lub półproduktów wnętrza pojazdu. Norma ta zawiera wymagania dla komory badawczej o objętości 1 m3 służącej do wykonywania badań emisji. Dodatkowo opisano procedurę badania emisji od przygotowania badanego urządzenia do zakończenia pomiaru pomieszczenia służącego do tego celu.
Wyniki badań sprawdzających, czy spełnione są wymagania materiałowe, mogą zostać określone przez instytuty badawcze zaakceptowane przez Grupę Volkswagen dla tej normy.
Badany pojazd umieszcza się na w przybliżeniu idealnie wymieszanej przestrzeni badawczej o znanej i dokładnie określonej objętości i utrzymuje się w niej określoną temperaturę, wilgotność i zmienność powietrza. Materiały organiczne wydostające się z badanego pojazdu gromadzą się w obszarze badania i są zasysane przez strumień powietrza.
W określonych momentach pobierane są próbki powietrza z komory badawczej i określane są stężenia gazowych składników powietrza za pomocą analizy przeglądowej chromatografii gazowej/spektrometrii mas (GC MS). Dodatkowo przeprowadza się badanie zapachu, przeprowadza się ocenę zapachu zgodnie z normą PV 3900.
Całkowite stężenie związków organicznych w komorze badanego pojazdu rejestrowane jest w sposób ciągły za pomocą detektora płomieniowo-jonizacyjnego przez cały okres badania. W celu bardziej kompleksowej analizy istnieje możliwość pobrania dodatkowych próbek powietrza w celu analizy konkretnych grup substancji.
Stanowisko badawcze służące do określenia emisji gazów składa się z:
Sprzęt sterujący w pętli otwartej i zamkniętej jest wymagany do:
Nie ma specyfikacji dotyczących rodzaju, rozmieszczenia, połączenia lub projektu technicznego tych poszczególnych elementów funkcjonalnych. Minimalne wymagania, które należy spełnić, są wymienione w innych sekcjach. Ponadto konieczne jest sprawdzenie (np. poprzez badania sekwencyjne), czy dane stanowisko do badania emisji można wykorzystać do uzyskania porównywalnych wyników dla oznaczanych substancji chemicznych. Uwagi dotyczące środków ciągłego zapewniania jakości opisano w innym rozdziale.
Badane pomieszczenie pojazdu to pomieszczenie, które można hermetycznie zamknąć i ma objętość np. 1 plus/minus 0,05 m3. Możliwe są różne rozmiary obszaru testowego, ale należy je określić. We wnętrzu komory badawczej znajdują się urządzenia mieszające powietrze oraz stojak podtrzymujący badany pojazd tak, aby nie dotykał on żadnej ze ścian. Muszą być rury wlotowe i wylotowe (o średnicy nie większej niż 50 mm każda) do regulacji wymiany powietrza i pobierania próbek powietrza. Komora ta powinna być ułożona po przekątnej, aby zapobiec przepływom zwarciowym.
Powierzchnie ścian stanowiska badawczego oraz stojak służący do podparcia badanego pojazdu powinny być wykonane ze stali nierdzewnej lub szkła. W przypadku osprzętu lub części na obszarze badań, gdzie ze względów technicznych nie można zastosować żadnego z dwóch wymienionych materiałów, należy wybrać materiały o najniższej możliwej emisji i absorpcji materii organicznej. Jeżeli części te stykają się z atmosferą obszaru badawczego, suma ich pól powierzchni nie powinna przekraczać 5 procent powierzchni ścian obszaru badawczego.
Aby uniknąć nieuregulowanych procesów wymiany powietrza, testy z aktywną wymianą powietrza przy nadciśnieniu 1 000 Pa powinny zapewnić, że przepływ wyciekowy z powodu nieszczelności będzie mniejszy niż 0,5 procent objętości obszaru testowego lub 5 procent przepływu powietrza nawiewanego na minutę. Aby uniknąć zewnętrznego przepływu powietrza nawiewanego, badania emisji należy przeprowadzać przy niewielkim nadciśnieniu lub nadmiernym przepływie objętościowym w obszarze badania w stosunku do ciśnienia atmosferycznego w laboratorium. Należy o to zadbać szczególnie podczas pobierania próbek powietrza.
Ważną podstawą tej metody jest zamierzona idealna mieszanina powietrza w obszarze testowym. Należy to osiągnąć za pomocą odpowiedniego sprzętu do mieszania powietrza, aby ten warunek wstępny mógł zostać spełniony nawet podczas badania pojazdów o dużej objętości i nieporęcznych. Prędkość przepływu powietrza powinna wynosić co najmniej 0,1 m/s w środku pustego obszaru testowego.
Dokładne czyszczenie należy przeprowadzić stosując odpowiednią metodę czyszczenia (np. desorpcja termiczna w wysokich temperaturach). Przed rozpoczęciem badania należy sprawdzić skuteczność czyszczenia za pomocą ślepej próbki.
Ze względu na dużą zależność zachowania emisji od temperatury badania, przestrzenne i czasowe odchylenie temperatury w obszarze badania nie powinno przekraczać tolerancji plus/minus 1 stopień.
Nawilżanie powietrza nawiewanego do pomieszczenia badawczego powinno odbywać się w sposób zapobiegający tworzeniu się par i aerozolu. Jednostka nawilżająca musi zapewniać wilgotność względną powietrza nawiewanego na poziomie 65 procent przy temperaturze 5 stopni.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, świadczy następujące usługi określone w „VW PV 3942 Zachowanie się w zakresie emisji części, komponentów i półproduktów - Do wnętrz pojazdów. Świadczy także usługi badawcze.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
