Norma „GMW 3217 Test odporności na ścieranie tkanin foteli samochodowych”, opracowana przez General Motors Worldwide (GMW), obejmuje metodę badawczą służącą do oceny odporności tkanin foteli samochodowych na rozdarcie i poślizg nitek. Ścieranie występuje, gdy nitki zaczynają się wyciągać lub luzować ze struktury tkaniny w miejscu nacięcia, szwu lub w obszarze rozciąganym mechanicznie.
Norma ta jest szczególnie ważna w przypadku tkanych pokrowców na siedzenia samochodowe, ponieważ materiały te są poddawane powtarzającym się naprężeniom mechanicznym podczas produkcji pokrowców i przez cały okres eksploatacji pojazdu. Procedura ta jest przeznaczona przede wszystkim do tkanin tkanych, które nie są laminowane lub zawierają laminat o grubości do około 5 mm.
Głównym celem normy GMW 3217 jest określenie, czy tkanina siedzeń zachowuje integralność strukturalną po wielokrotnym zginaniu i tarciu. Tkanina o niskiej odporności na zużycie może wykazywać następujące cechy:
Efekty te mogą być szczególnie znaczące podczas produkcji pokrowców na siedzenia, gdzie tkanina jest cięta, szyta, składana i przetwarzana, a także podczas normalnego użytkowania pojazdu.
Norma GMW 3217 zasadniczo wykorzystuje wzór ścierania metodą rozciągania i marszczeń typu Scotta. Sprzętem badawczym zaprojektowanym na potrzeby tej normy jest tester rozciągania i marszczeń Scotta, a dokumenty akredytacyjne laboratoriów definiują normę GMW 3217 jako metodę pomiaru odporności na ścieranie.
Próbka testowa jest montowana na przeciwległych uchwytach. Uchwyty łączą ze sobą fragmenty tkaniny i poddają materiał powtarzalnym ruchom w przeciwnych kierunkach. Powoduje to połączenie fałdowania, skręcania i tarcia, które może powodować ruch nici względem siebie. Po określonej liczbie cykli tkanina jest wizualnie oceniana pod kątem rozplatania się i poślizgu nici.
Dokładne wymiary próbki, wymagania dotyczące kondycjonowania, obciążenie i kryteria akceptacji są określone w normie GMW 3217. Zasadniczo proces testowania przebiega według następujących kroków:
Zazwyczaj stosuje się konfigurację z odstępem między elementami mocującymi wynoszącym około 30 mm plus/minus 3 mm, skokiem 50 mm, 120 cyklami na minutę i 1.000 cyklami.
Podstawową oceną jest stopień widocznego ruchu lub zerwania przędzy podczas testu. Ocena jest zazwyczaj następująca:
System klasyfikacji oferuje praktyczny sposób odróżnienia tkanin charakteryzujących się doskonałą wytrzymałością od tych, w których może występować niedopuszczalna degradacja strukturalna.
Norma GMW 3217 dotyczy przede wszystkim tkanin stosowanych w siedzeniach samochodowych, a w szczególności tkanin tkanych. Zadeklarowana stosowalność tej normy obejmuje tkaniny bez laminowania oraz tkaniny zawierające laminat o grubości do 5 mm. W związku z tym metoda ta jest przydatna w następujących przypadkach:
Odporność na ścieranie jest istotną cechą, ponieważ tkanina siedziska może mieć akceptowalną wytrzymałość na rozciąganie i ścieranie, a jednocześnie być podatna na poślizg nitki i strzępienie się krawędzi. Norma GMW 3217 dotyczy tego konkretnego rodzaju uszkodzeń. Norma ta jest uważana za istotną z następujących powodów:
Do badania wykorzystuje się tester sprężystości zmarszczek typu Scott lub podobne urządzenie. Producenci sprzętu komercyjnego wymieniają normę GMW 3217 wśród norm obsługiwanych przez testery sprężystości zmarszczek. Specyfikacje tych urządzeń zazwyczaj obejmują:
Sprzęt ten musi zostać zweryfikowany i skalibrowany zgodnie z systemem jakości laboratorium i odpowiednimi wymogami General Motors.
Normy GMW 3217 nie należy mylić z innymi testami trwałości tekstyliów. Tkaniny foteli samochodowych są zazwyczaj oceniane za pomocą serii testów uzupełniających. Na przykład:
Metody te odnoszą się do różnych potencjalnych mechanizmów awarii i łącznie umożliwiają szerszą ocenę wydajności tekstyliów samochodowych.
Wyniki interpretuje się następująco:
Granica akceptacji może nie być taka sama dla każdego zastosowania. Dlatego wymagany wynik powinien zostać uzyskany nie tylko na podstawie metody badawczej, ale również na podstawie odpowiedniej specyfikacji materiałowej, rysunku, wymagań technicznych lub wymagań specyficznych dla klienta.
Podsumowując, norma GMW 3217 stanowi ważną metodę badania tekstyliów samochodowych, służącą do oceny odporności na rozdarcie i ślizganie się przędzy w tkanych tkaninach siedzeń. Opisana metoda symuluje wielokrotne rozciąganie mechaniczne i tarcie za pomocą testera sprężystości i zmarszczek typu Scotta, a następnie ocenia degradację tkaniny.
Test ten jest cenny dla producentów foteli samochodowych i dostawców materiałów, ponieważ pomaga zidentyfikować tkaniny, które mogą ulec zniszczeniu podczas produkcji pokrowców na siedzenia lub długotrwałego użytkowania pojazdu. W połączeniu z testami wytrzymałości na ścieranie, rozciąganie, rozdarcie, szwy, rozciąganie i innymi badaniami wytrzymałości tekstyliów, norma ta przyczynia się do kompleksowej oceny jakości i trwałości tkanin foteli samochodowych.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą GMW 3217.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
