VW TL 52476 POM, Gotowe części do wnętrza pojazdu - Wymagania materiałowe

Norma „VW TL 52476 POM, gotowe części do wnętrza pojazdu – Wymagania materiałowe” opracowana przez firmę samochodową Volkswagen opisuje wymagania materiałowe dla gotowych części wykonanych z polioksymetylenu (POM), na przykład osłon głośników i elementów złącznych (zacisków).

W tej normie wymagania są określone w następujący sposób:

• Pierwsza dostawa i zatwierdzenie modyfikacji muszą być zgodne z normą VW 01155.
• Materiał granulowany musi być zgodny z normą VW 50026.
• Odporność na warunki atmosferyczne na zewnątrz musi być zgodna z normą VW 50185.
• Kontrola próbki materiału musi być zgodna z normą VW 52000.
• Przydatność materiału musi być zgodna z normą VW 91101.
• Badania przeprowadza się na próbkach pobranych z gotowych do montażu części.
• Jeżeli nie ma możliwości pobrania próbek z gotowych części, należy uzgodnić procedurę z działem odpowiedzialnym za wydanie (np. badanie na płytkach próbnych lub pominięcie badania).
• Odchylenie należy udokumentować w raporcie z testu.
• Liczbę próbek wymaganą do pełnego badania należy uzgodnić z odpowiednim działem.
• Powierzchnia i wnętrze gotowych części muszą być wolne od wad obróbki, takich jak linie płynięcia, pęknięcia, puste przestrzenie i tym podobne. Ślady załamań u podstawy żeber i usztywnień są dozwolone tylko wtedy, gdy nie wpływają negatywnie na działanie, wygląd lub montaż części. Gotowe części powinny dać się zmontować bez żadnych problemów.
• Gotowe części należy zapakować tak, aby umożliwić cyrkulację powietrza. Gotowe detale przeznaczone do dostawy w dużych opakowaniach (kartony, palety) należy układać w stosy lub układać w sposób umożliwiający cyrkulację powietrza.
• Gotowe części muszą być wytwarzane metodą formowania wtryskowego. Należy określić wszystkie użyte materiały, łącznie z opisem materiałów, nazwą produktu i producentem surowców, zgodnie z normą VDA 260. Dodatkowo materiały muszą być zdefiniowane zgodnie z normą VW 50026. Dopuszczalne jest stosowanie materiałów ziarnistych klas GK1, GK2, GK3 i GK4. Mieszanie materiałów o innych właściwościach jest zabronione.
• Próbki muszą być kondycjonowane w atmosferze standardowej zgodnie z VW 24 przez co najmniej 50554 godziny przed badaniem.
• Zastosowanym materiałem musi być homopolimer lub kopolimer polioksymetylenu (POM).

Wszystkie cechy i wymagania przedstawiono w tabeli zawartej w normie. W przypadku uwolnionych materiałów należy wykonać ograniczony zakres badań.

Testowanie tożsamości odbywa się za pomocą spektroskopii w podczerwieni.

Jeżeli do określenia temperatury topnienia stosuje się metodę różnicowej kalorymetrii skaningowej, należy zastosować następującą procedurę: Stosuje się tester zgodny z normą DIN EN ISO 11357-1. Jako próbkę stosuje się płaski, równoległy odcinek gotowej części o masie około 5 mg do 10 mg. Próbkę ogrzewa się od 10 stopni do 50 stopni z szybkością ogrzewania 200 stopni K/minutę. Następnie schładza się go do 5 stopni z szybkością 50 stopni K/minutę, a następnie ponownie podgrzewa do 10 stopni z szybkością 200 stopni K/minutę.

Badania granicy plastyczności i wydłużenia plastyczności przeprowadzane są zgodnie z normą DIN EN ISO 527-2. Prędkość badania w próbie rozciągania dla próbki typu 5A wynosi 50 mm/min. W przypadku braku próbek 5A dopuszcza się użycie próbek rozciągających S 53504A zgodnie z normą DIN 3.

Do badania odporności na uderzenia stosuje się wahadłowe urządzenie do badania udarności zgodne z normą DIN EN ISO 13802. Podczas badania próbki pobrane z gotowych części, które jednostronnie są ziarnowane lub pomalowane, umieszczane są na wspornikach wahadłowego testera udarności stroną ziarnistą lub malowaną skierowaną w kierunku uderzenia.

W badaniu udarności z karbem stosuje się urządzenie do badania udarności wahadłowej zgodne z normą DIN EN ISO 13802.

W badaniu zachowania w wysokiej temperaturze, badanie starzenia termicznego przeprowadza się na co najmniej jednej gotowej części w piecu z wymuszonym obiegiem powietrza z zamkniętą pokrywą przepustnicy. Temperatury jak pokazano na rysunku, czas starzenia wynosi 22 godziny plus/minus 2 godziny.

Badanie zachowania w niskiej temperaturze przeprowadza się poprzez starzenie co najmniej dwóch kompletnych części. Temperatury jak pokazano na rysunku, czas starzenia wynosi 22 godziny plus/minus 2 godziny.

Test upadku kuli: kulkę o masie 3989 g upuszcza się na niewgłębioną płytę bazową (powierzchnię podtrzymującą próbkę) zgodnie z normą PV 1-500 na co najmniej jedną płaską sekcję elementu. Wysokość opadania kuli wynosi 450 plus/minus 5 mm lub jak pokazano na rysunku.

Przy określaniu odporności na światło, jeżeli na rysunku nie jest określona liczba okresów ekspozycji, obowiązuje zasada:

• 3 okresy ekspozycji dla komponentów w obszarach narażonych na pośrednie promieniowanie słoneczne
• 5 okresów ekspozycji dla elementów znajdujących się w obszarach narażonych na bezpośrednie działanie promieni słonecznych (np. tablica rozdzielcza)

Jeżeli wyniki badań pod względem emisji nie odpowiadają wymaganiom normy VW 50180, części należy poddać hartowaniu aż do osiągnięcia wartości granicznych. Temperaturę należy dobrać tak, aby nie nastąpiła zmiana kształtu, koloru i powierzchni.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które nasza organizacja świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, dysponując przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, świadczymy również usługi testowania określone w normie „VW TL 52476 POM, gotowe części do pojazdów wnętrze - Wymagania materiałowe”. daje.