Metoda testowa Volvo STD 1024,7132 – odporność na odpryski kamieni

Norma „Volvo STD 1024,7132 Metoda badań – Odporność na uderzenia kamieni”, opracowana przez Volvo Car Company, opisuje laboratoryjną procedurę badania i oceny odporności systemów powłok powierzchniowych (w tym podłoża) na fragmentację pod wpływem uderzeń żwiru (fal uderzeniowych wytwarzanych przez duże kamienie). Efekty ścierania, takie jak obróbka strumieniowa ostrymi pociskami, kamieniami lub śrutem stalowym, nie są objęte tą normą. Należy stosować alternatywne metody badań.

Niniejsza metoda badawcza ma na celu odtworzenie uderzenia żwiru w odsłonięte, obrobione powierzchnie pojazdu. Celem badania jest ocena wykończenia powierzchni płaskich paneli testowych. Jeśli wyniki zostaną udokumentowane i zinterpretowane z uwzględnieniem odchyleń od pierwotnej procedury badawczej, możliwe jest rozszerzenie tych badań na gotowe części.

Niniejsza norma nie ma zastosowania do samochodów Volvo. Norma „Volvo VCS 1024,71329 Odporność na odpryski kamieni” ma zastosowanie do samochodów Volvo. Norma ta jest w pewnym stopniu zgodna z normą „SAE J400 Badanie odporności powłok powierzchniowych na odpryski”.

Test ten polega na wprowadzeniu kontrolowanego strumienia powietrza poprzez kontrolowany strumień żwiru na panel testowy. Grawelometr jest zaprojektowany tak, aby zawierał żwir, uchwyt panelu testowego oraz mechanizm wyrzucania żwiru.

Mechanizm wyrzutowy, umieszczony centralnie z przodu panelu testowego, składa się z dyszy powietrznej u podstawy odwróconej rury w kształcie litery T. Uchwyt rury w kształcie litery T skierowany jest do góry i jest połączony z szyną lub pochyłą płaszczyzną (w zależności od modelu grawelometru), do której wsypywany jest żwir.

Żwir wpadający w strumień powietrza jest wyrzucany w kierunku panelu testowego, który zwykle jest umieszczony prostopadle do kierunku spadającego żwiru.

Wszystkie testy należy przeprowadzać na panelach w kontrolowanych warunkach temperaturowych, zazwyczaj w temperaturze pokojowej (plus/minus 23 stopnie) lub w temperaturze niskiej (plus/minus 3 stopnie).

Po uderzeniu żwiru na uderzoną powierzchnię należy nałożyć kawałek taśmy, a następnie odkleić ją, aby usunąć resztki farby. Uszkodzenia spowodowane odpryskami kamieni określa się, mierząc liczbę i rozmiar wszystkich odprysków. Uszkodzenia spowodowane odpryskami kamieni definiuje się jako defekt, który przenika co najmniej jedną z warstw powłoki, na przykład lakier bezbarwny.

Dostępne są różne rodzaje sprzętu, ale grawelometr używany w testach musi spełniać wymagania projektowe normy SAE J400. Na rysunkach zawartych w normie przedstawiono dwa przykłady grawelometrów zaprojektowanych zgodnie z tymi wymaganiami.

Żwir powinien być żwirem mułowym, który uległ erozji wodnej, a nie kruszonym wapieniem lub kamieniem. Przed użyciem świeży żwir należy przesiać przez sito z siatki drucianej. Żwir powinien przechodzić przez sito o oczkach 15-16 mm, ale powinien być zatrzymywany na sicie o oczkach 9-10 mm. Żwir należy również przepłukać przed pierwszym użyciem.

Grawelometr posiada również sito u podstawy, które oddziela odłamki skalne i pył o średnicy mniejszej niż 9-10 mm. Żwir zatrzymany w tym sicie nadaje się do ponownego użycia. Jednak nawet ten żwir wielokrotnego użytku ma tendencję do matowienia lub kruszenia się po wielokrotnych uderzeniach, dlatego po odpowiednim okresie użytkowania konieczna jest okresowa wymiana żwiru. W przypadku codziennego użytkowania, żwir należy wymieniać raz w roku.

Taśmę maskującą (papier krepowy w kolorze naturalnym) należy stosować o szerokości 100 mm. Można również użyć innych taśm o porównywalnych właściwościach klejących. Taśma powinna być lekko przezroczysta, aby ułatwić ocenę dobrego, bezpęcherzykowego kontaktu z podłożem.

Jeżeli taśma, która ma zostać użyta, przekroczyła podany okres trwałości (zwykle 12 miesięcy), należy sprawdzić i potwierdzić siłę odrywania.

W przypadku badania stali nierdzewnej zgodnie z metodą A określoną w normie ASTM D3330/D3330M średnia wartość siły odrywania nie powinna być mniejsza niż 16 N/24 mm, z następującymi wyjątkami i uwagami:

• Taśmę przykleja się do podłoża ręcznie, usuwając powietrze za pomocą linijki lub podobnego narzędzia.
• Czas od nałożenia taśmy do jej usunięcia powinien wynosić plus/minus 2 minuty.

W przypadku testów porównawczych różnych systemów obróbki powierzchni ważne jest, aby przyczepność taśmy była równomierna na każdej powierzchni. Jeśli przyczepność taśmy odbiega od normy, należy sprawdzić siłę odrywania.

Badania grawelometrem są zazwyczaj przeprowadzane w temperaturze pokojowej (+/- 23°C) lub, na ogół, w niskich temperaturach (+/- 20°C) (o ile strony umowy nie uzgodnią inaczej). Jeśli badania mają być przeprowadzane w niskich temperaturach, powinny być one przeprowadzane w chłodni, w której zarówno grawelometr, jak i panele testowe mogą być kondycjonowane do określonej temperatury. Informacja o przeprowadzeniu badań w temperaturze -20°C oznacza, że ​​temperatura powierzchni panelu testowego utrzymywała się na tym poziomie przez cały cykl badania. Nie można tego osiągnąć poprzez samo schłodzenie panelu testowego przed zamontowaniem go na grawelometrze w celu przeprowadzenia badania.

Do oceny uszkodzeń spowodowanych odpryskami kamieni należy użyć lupy (około 7x) i skali stopniowej. Rozdzielczość skali powinna wynosić 0,1 mm. W przypadku słabego kontrastu zaleca się wykrycie uszkodzeń pod światło ukośne. W przypadku ciemniejszych kolorów zaleca się użycie białej skali, aby uzyskać dobry kontrast.

O ile nie uzgodniono inaczej, panele testowe muszą być płaskie i pasować do uchwytu panelu żwiromierza. Materiał panelu testowego, grubość arkusza oraz obróbka wstępna (np. fosforanowanie lub anodowanie) muszą być takie same dla wszystkich testów w serii i muszą być jak najbardziej reprezentatywne dla rzeczywistego elementu. Dotyczy to również grubości warstw powłoki. Wszelkie odstępstwa od tych parametrów mogą prowadzić do błędnych wyników testów. Określenie tych parametrów podlega uzgodnieniu między stronami umowy.

Jeśli istnieje zgoda na użycie paneli testowych/wycinków testowych wyciętych z gotowych elementów, znalezienie odpowiedniego rozmiaru i płaskości powierzchni może być trudne. W takim przypadku należy również uzgodnić sposób przeprowadzenia testu.

Różne przykłady wydajności:

• Składa się wiele elementów, aby uzyskać odpowiedni rozmiar i przymocować je do powierzchni nośnej, która pasuje do uchwytu panelu lub
• Wykorzystuje się praktycznie użyteczną część obszaru próbki testowej i przy ocenie mnoży się liczbę odłamków każdego rozmiaru przez współczynnik powierzchni.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodne z normą „Volvo STD 1024, 7132 Metoda testowa – Odporność na uderzenia kamieni”.