
Norma „PSA D27 1571 Powłoki lakiernicze – Pęcznienie pod wpływem wilgoci”, opracowana przez firmę samochodową Peugeot, opisuje metodę testową służącą do pomiaru odporności na pęcznienie ostatniej warstwy lakieru w wilgotnym środowisku. Metoda ta polega na określeniu gęstości pęcherzyków powstających po wystawieniu ich na działanie przepływającej wilgoci (przepływu wody kondensacyjnej) przez określony czas.

Sprzęt używany w tych testach obejmuje:
Panel testowy lub próbki powinny być reprezentatywne dla skali, która ma zostać scharakteryzowana. Aby zapewnić taką reprezentację, konieczne jest poznanie podstawowych charakterystyk badanej populacji. Kryteria doboru panelu testowego lub próbek muszą zostać określone w raporcie z testu zgodnie z normą PSA A10 0156. W razie wątpliwości dotyczących pobierania próbek należy skontaktować się z PSA w celu uzyskania instrukcji, których należy przestrzegać.
Przygotowując płytki lub elementy testowe, płytki lub płaskie elementy o wymiarach co najmniej 85 mm x 165 mm (grubość 0,8 mm plus/minus 0,1 mm w przypadku stosowania metalowych podpór) muszą być pokryte produktami przeznaczonymi do badań. Płytki testowe wentyluje się w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent przez następujący okres:
Testy przeprowadzane są w środowisku o temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie. Po zamontowaniu zbiornik napełniany jest wodą dejonizowaną do wysokości 100 mm. Urządzenie włącza się w celu ustawienia prędkości roboczej (60 stopni plus/minus 1 stopień) i sprawdza się ją termometrem. Pomalowane panele testowe wkłada się do okien znajdujących się w pokrywie, a następnie mocuje ich spodnią stronę do pokrywy za pomocą taśmy wodoodpornej. Puste okna należy zamaskować. Aby zminimalizować zakłócenia spowodowane otwieraniem urządzenia, nie należy zbyt często podnosić panelu testowego. Codziennie napełnia się go 60 mm wody o temperaturze 100 stopni, aby zrekompensować straty spowodowane parowaniem. Po upływie czasu ekspozycji określonego w niniejszej normie, płytki testowe poddaje się badaniu. Aby wykonać badanie, panele testowe należy szybko przetrzeć miękką szmatką, bez pocierania. Po przetrzymaniu przez 23 godzinę w środowisku o temperaturze 2 stopni plus/minus 50 stopnie i wilgotności względnej 7 procent plus 5-minus 1 procent, tworzenie się pęcherzyków i odchylenie koloru ocenia się na podstawie wskaźników.
Ocena stopnia spęcherzenia przeprowadzana jest według następującej skali, wykorzystując przykłady podane w normie „ASTM D714-02 Standardowa metoda badania stopnia spęcherzenia farb”:
Obserwację aberracji chromatycznej przeprowadza się w świetlówce wg metody opisanej w normie PSA D15 5504.
Oświadczenie o wyniku musi uwzględniać ocenę i indeks fotografii ucieleśniającej zniekształcenie.
Lokalne zniekształcenie nie jest brane pod uwagę, jeśli obszar zainteresowania jest mniejszy niż 5 procent całkowitej powierzchni lub jeśli można z całą pewnością wykryć charakter przypadkowy (odciski palców). W przypadku każdej farby bez funkcji wyglądu aberracja chromatyczna nie jest brana pod uwagę.
Forma i minimalna zawartość raportu z badań są określone w normie PSA A10 0156. Oprócz uzyskanych wyników, raport z badań powinien zawierać:
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „PSA D27 1571 Powłoki lakiernicze – Pęcznienie pod wpływem wilgoci”.
