Suzuki SES D 2203 Kod malowania

Norma „Suzuki SES D 2203 Painting Code” opracowana przez japońskiego producenta samochodów Suzuki w ramach norm technicznych Suzuki definiuje zasady malowania stosowane na metalu bazowym, głównie w celu zapobiegania korozji i celów dekoracyjnych. Nie dotyczy to jednak następujących filmów:

• Folia malarska do powlekania metodą parowania próżniowego
• Folia barwiąca do kierunkowego odbicia lub fluorescencji
• Powłoka malarska zapewniająca stosunkowo wysoką odporność na ciepło
• Folia malarska do wygłuszania
• Folia malarska do izolacji elektrycznej

Kryteria oceny wyglądu zdefiniowane w tej normie są czasami określane w innych normach i rysunkach jako podstawa dla wykończonych powierzchni, takich jak malowanie i powłoki inne niż metal bazowy.

Właściwości fizyczne powłoki farby powinny być zgodne z tabelą podaną w normie, opartą na odporności na korozję.

Ocena wyglądu powinna być zgodna z tabelą zatytułowaną „Warunki pracy testera oporu powietrza z wykorzystaniem lampy łukowej węglowej”, natomiast w przypadku motocykli i pojazdów ATV ocena wyglądu powinna być zgodna z normą SES D 2223.

Przy określaniu rodzaju farby należy wziąć pod uwagę kombinację właściwości fizycznych powłoki farby i stopień jej wyglądu, zgodnie z tabelą zatytułowaną „warunki badania odporności na działanie alkaliów”.

Metoda prezentacji malarstwa na oficjalnym rysunku lub innym powinna być następująca: obrazek, kod koloru, właściwości fizyczne powłoki farby i stopień wyglądu. Jeżeli na rysunku określono klasę wyglądu i powierzchnię docelową, metoda wyświetlania jakości wyglądu elementu wyposażenia powinna być zgodna z normą SES D 2219.

Badanie powłoki lakierniczej przeprowadza się w miejscu o minimalnym przepływie powietrza, z dala od bezpośredniego światła słonecznego, ciepła, gazu, pary, pyłu i innych substancji, które mogą mieć wpływ na wyniki badania. Jeżeli powierzchnia powlekana jest zanieczyszczona, należy ją wyczyścić szmatką (zwilżoną benzyną), aby usunąć przylegające oleje. Materiały, urządzenia i odczynniki używane do testów muszą być zgodne z japońskimi normami przemysłowymi. Części używane do testów powinny pochodzić z gotowych produktów wyprodukowanych zgodnie z określonymi specyfikacjami dotyczącymi malowania (kondycjonowanie metalu bazowego, obróbka wstępna, proces malowania, grubość powłoki). Jeśli ze względu na ich rozmiar, kształt lub masę nie można ich prawidłowo umieścić w urządzeniu testowym, przed użyciem należy je przyciąć do odpowiedniego rozmiaru. Wszelki odsłonięty metal bazowy, który mógłby mieć wpływ na wyniki testu (np. w części tnącej, wokół powierzchni czynnej lub z tyłu), powinien zostać zamaskowany osłoną, która pozostanie niezmieniona w warunkach testu, za obopólną zgodą stron zaangażowanych w test. Jeżeli dostawca i nabywca porozumieją się w sprawie wykorzystania próbek, powinny one zostać wytworzone przy użyciu tych samych materiałów i farb, jakie zostały użyte do produkcji poszczególnych części. Po wysuszeniu i utwardzeniu, części użyte do testów powinny być pozostawione na czas określony w tabeli zatytułowanej „Czas pozostawienia w zależności od rodzaju farby i metody aplikacji” przed wykonaniem testu. Tabela podaje, jako regułę, minimalny czas separacji przy temperaturze 20 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności 65 procent plus/minus 5 procent.

W teście wyglądu kolor tła powinien być achromatyczny (w przybliżeniu odcień szarości N8721, określony w normie JIS Z 5). Każde światło inne niż światło fluorescencyjne lub rozproszone światło dzienne emitowane przez matową szybę jest wykorzystywane do zapewnienia równomiernego oświetlenia o natężeniu około 300 luksów, mierzonym na powierzchni czynnej. Wizualnie sprawdź kolor i połysk próbki, a także czy występują na niej blizny, wżery, ślady papieru ściernego, cząstki i pęcherzyki z odległości około 50 cm (lub 30 cm w przypadku stali nierdzewnej, skórki pomarańczowej, śladów papieru ściernego o chropowatości). W razie konieczności próbki graniczne przygotowywane są za obopólną zgodą dostawcy i kupującego.

W niniejszej normie opisano następujące metody badań stosowane w badaniu powłok lakierniczych:

• Badanie odporności na korozję: Na powierzchni roboczej wykonuje się zarysowanie w kształcie krzyża za pomocą ostrza tnącego na głębokość sięgającą metalu bazowego, a następnie próbkę poddaje się badaniu w mgle solnej określonemu w normie JIS Z 2371 przez czas określony w tabeli. Próbkę wyjmuje się, płucze wodą i pozostawia w pomieszczeniu na dwie godziny. Do śladu zarysowania przykleja się taśmę celofanową o szerokości 1522 mm, zgodną z normą JIS Z 12, i upewnia się, że przylega ona całkowicie do śladu. Następnie taśmę należy natychmiast usunąć, utrzymując jej krawędź pod kątem prostym do powlekanej powierzchni. Sprawdza się powierzchnię powlekaną o łącznej szerokości 3 mm, z wyłączeniem części oddalonej o około 6 mm od zarysowania, pod kątem obecności produktów ściernych, pęcherzyków, łuszczenia się i zmiękczenia powłoki. W przypadku części znajdujących się w odległości około 3 mm od otworu lub krawędzi oraz w przypadku części gwintowanych lub wykończonych, w których trudno jest wyciąć ślad po nacięciu, metodę badania ustala się w drodze wzajemnego porozumienia między dostawcą i nabywcą.
• Przyspieszone badanie starzenia: Próbkę poddaje się przyspieszonemu badaniu starzenia przy użyciu lampy łukowej węglowej przez czas określony w tabeli. Z powlekanej powierzchni ściera się substancje przylegające, a następnie sprawdza się przyczepność próbki, obecność rdzy, pęknięć, pęcherzyków i łuszczenia. Urządzenie do badania odporności na warunki atmosferyczne wykorzystujące łukową lampę węglową należy eksploatować w warunkach określonych w tabeli. Jeśli próbka jest odbarwiona, jej powierzchnia jest polerowana woskiem, a następnie sprawdzana jest różnica koloru i stopień utrzymania połysku.
• Metoda badania odporności na wodę: Próbki zanurza się w wodzie destylowanej lub dejonizowanej, po czym wyjmuje się je w warunkach określonych w tabeli i pozostawia na jedną godzinę. Następnie sprawdza się powierzchnie pod kątem występowania pęcherzyków powietrza, łuszczenia się powłoki, pęknięć, zmarszczek, rdzy, zmian połysku i zmiękczenia farby.
• Metoda badania odporności na wilgoć: Próbki umieszczane są w komorze bąbelkowej (obrotowej komorze wilgotnościowej określonej w normie JIS K 5600-7-2) w warunkach określonych w tabeli. Próbki wyjmuje się i pozostawia na dwie godziny. Następnie sprawdza się powierzchnie pod kątem występowania pęcherzyków powietrza, łuszczenia się powłoki, pęknięć, zmarszczek, rdzy, zmian połysku i zmiękczenia farby.
• Metoda badania odporności na olej: Próbki zanurza się w oleju zgodnie z warunkami określonymi w tabeli, a następnie wyjmuje, po czym przeciera olej chłonną bawełną zwilżoną benzyną. Próbki pozostawia się w środku na jedną godzinę. Następnie sprawdza się, czy na dotkniętych powierzchniach nie ma pęcherzyków powietrza, łuszczenia się farby, pęknięć, zmarszczek i zmiękczonej farby. Wybór oleju testowego odbywa się w drodze wzajemnego porozumienia pomiędzy dostawcą i kupującym.
• Metoda badania odporności na benzynę: Próbki zanurza się w zwykłej benzynie w temperaturze pokojowej na czas określony w tabeli, a następnie wyjmuje i pozostawia w pomieszczeniu na dwie godziny. Następnie sprawdza się, czy na dotkniętych powierzchniach nie ma pęcherzyków powietrza, łuszczenia się farby, pęknięć, przebarwień lub zmiękczonej farby.
• Metoda badania odporności na działanie alkaliów: Po zbadaniu próbek w warunkach określonych w tabeli zatytułowanej „Warunki badania odporności na działanie alkaliów” są one płukane wodą i pozostawiane na powietrzu przez jedną godzinę. Następnie sprawdza się, czy na dotkniętych powierzchniach nie ma pęcherzyków powietrza, łuszczenia się farby, pęknięć i zmiękczonej farby.
• Metoda badania odporności na kwasy: Po zbadaniu próbek w warunkach określonych w tabeli zatytułowanej „Warunki badania odporności na kwasy” są one płukane wodą i pozostawiane na powietrzu przez jedną godzinę. Następnie sprawdza się, czy na dotkniętych powierzchniach nie ma pęcherzyków powietrza, łuszczenia się farby, pęknięć i zmiękczonej farby.

W normie opisano również następujące metody badań:

• Test twardości ołówka
• próba połysku
• Test przyczepności
• Badanie odporności na uderzenia
• Badanie grubości powłoki lakierniczej

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowania są również świadczone przedsiębiorstwom zgodnie z normą „Suzuki SES D 2203 Kod malarski”.