Hyundai Kia MS213-90 Wysokiej jakości dolna część korka wykonana z żywicy polipropylenowej (PP) z przyjaznym dla środowiska procesem recyklingu

Norma „Hyundai Kia MS213-90 – jakość podwozia wykonanego z żywicy polipropylenowej (PP) uzyskanej w procesie recyklingu” opracowana przez Hyundai-Kia Motors, najstarszego producenta pojazdów mechanicznych w Korei, definiuje jakość podwozia wykonanego z żywicy polipropylenowej (PP) uzyskanej w przyjaznym dla środowiska procesie recyklingu.

Przyjazny dla środowiska proces recyklingu opisuje cały proces wytwarzania materiałów pochodzących z recyklingu części samochodowych zebranych w zamkniętym systemie recyklingu firm Hyundai i Kia Motor. Proces ten polega na kruszeniu, usuwaniu powłoki malarskiej, czyszczeniu i utwardzaniu, przywracając jej pierwotne właściwości bez dodatkowego zanieczyszczania środowiska.

W tabeli zatytułowanej „Dopuszczalne do recyklingu odpady samochodowe” podanej w normie, dopuszczalne do recyklingu odpady samochodowe według rodzaju i zawartość materiałów poddanych recyklingowi (procent wagowy) podano następująco:

• Typ A: Tylna belka zderzaka tylnego (minimum 20 procent) / Części samochodowe na bazie PP, wycofane z eksploatacji (minimum 30 procent)
• Typ B: Tylna belka zderzaka tylnego (minimum 20 procent) / Części samochodowe wycofane z eksploatacji, wykonane z polipropylenu wzmocnionego włóknem szklanym (minimum 30 procent)
• Typ C: Części samochodowe na bazie PP, wycofane z eksploatacji (minimum 50 procent)
• Typ D: Tylna belka zderzaka tylnego (minimum 15 procent) / PP + części samochodowe wycofane z eksploatacji na bazie PP o niskiej lepkości (minimum 35 procent)
• Typ E: Części samochodowe na bazie PP, wycofane z eksploatacji (minimum 50 procent)

Jeśli chodzi o wymagania ogólne, części wykorzystujące ten materiał muszą spełniać wszystkie wymagania odpowiedniej specyfikacji wydajności zespołu. Nie wolno niewłaściwie zmieniać składu chemicznego i warunków przetwarzania, które mogą mieć wpływ na jakość części. Przed zmianą składu chemicznego materiału należy obowiązkowo skonsultować się z działem materiałowym i jakości. Finalne części wykonane z tego materiału muszą być wolne od wad, nierównomiernego połysku, przypaleń, odkształceń, srebrnych smug, pęknięć, nierównomiernego koloru, smug, linii spawania, wgłębień i innych wad.

Aby określić szczegółowe wymagania, materiał ten badany jest metodami określonymi w normie i musi spełniać wymagania określone w tabeli zatytułowanej „Szczegółowe wymagania”.

Szczegółowe wymagania dotyczące materiału podano w poniższej tabeli:

• wskaźnik topnienia
• Środek ciężkości
• siła uciągu
• wydłużenie
• Wytrzymałość na zginanie
• Moduł zginania
• Moc uderzenia Izoda
• Temperatura odkształcenia cieplnego
• Twardość Rockwella
• popiół
• Palność

W tabeli zawarto szczegółowe wymagania dotyczące części na podstawie następujących zasad:

• Odporność na cykl cieplny
• Odporność na uderzenia zimna
• odporność na wilgoć
• Odporność na płyny

W tabeli zawarto inne szczegółowe wymagania oparte na następujących zasadach:

• Spektroskopia w podczerwieni z transformacją Fouriera (FT-IR)
• Analizator termograwimetryczny (TGA)
• Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)
• Metale ciężkie i substancje szkodliwe

Ogólnie rzecz biorąc, testy przeprowadza się w następującym środowisku:

• Standardowe warunki w laboratorium to temperatura 23 stopnie plus/minus 2 stopnie i wilgotność względna 50 procent/wilgotność względna minus 5 procent.
• Standardowe warunki próbki testowej: Badania próbek wykonuje się bezpośrednio po okresie kondycjonowania trwającym co najmniej 48 godziny w standardowych warunkach określonych powyżej, co najmniej 24 godzin po uformowaniu.

Musi spełniać następujące normy w zakresie wskaźnika płynięcia:

• „ISO 1133-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie masowego wskaźnika płynięcia (MFR) i objętościowego wskaźnika płynięcia (MVR) tworzyw termoplastycznych. Część 1: Metoda standardowa”.
• „ASTM D1238-13 Standardowa metoda badania szybkości płynięcia tworzyw termoplastycznych metodą plastometrii wytłaczania”.

Musi spełniać następujące normy pod względem ciężaru właściwego:

• „ISO 1183-1 Tworzywa sztuczne – Metody oznaczania gęstości tworzyw sztucznych niekomórkowych – Część 1: Metoda zanurzeniowa, metoda piknometru cieczowego i metoda miareczkowania”.
• „ASTM D792-08 Standardowe metody badania gęstości i ciężaru właściwego (gęstości względnej) tworzyw sztucznych metodą wypierania”.

Musi on spełniać następującą normę pod względem wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia:

• „ISO 527-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości wytrzymałościowych na rozciąganie”.

Pod względem rodzaju próbki musi ona spełniać następujące normy:

• „ISO 3167 Tworzywa sztuczne – Wielofunkcyjne próbki do badań” (typ próbki Typ A, prędkość badania 50 mm/min).
• „ASTM D638-14 Standardowa metoda badania właściwości rozciągających tworzyw sztucznych” (typ próbki: Typ 1, prędkość badania: 50 mm/min).

Musi spełniać następujące normy pod względem wytrzymałości na zginanie i modułu sprężystości:

• „ISO 178 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości zginających” (wymiary próbki 80,0 × 10,0 × 4,0 mm, rozpiętość 64 mm, prędkość badania: 2 mm/min).
• „ASTM D 790 Standardowe metody badań właściwości zginania tworzyw sztucznych i materiałów elektroizolacyjnych wzmacnianych i niewzmocnionych” (wymiary próbki 127,0 × 12,7 × 6,4 mm, prędkość badania: 30 mm/min).

Izod musi spełniać następujące normy w zakresie odporności na uderzenia:

• „ISO 180 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie udarności metodą Izoda” (typ próbki Typ A, wymiary próbki 80 × 10 × 4,0 mm (z karbem), siła młotka 2,94 J).
• „ASTM D256-23 Standardowe metody badań służące do określania odporności tworzyw sztucznych na uderzenie wahadłem Izoda” (wymiary próbki 63,5 × 12,7 × 6,4 mm (z karbem), siła młotka 2,94 J).

Musi spełniać następujące normy pod względem temperatury odkształcenia cieplnego:

• „ISO 75-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie temperatury ugięcia pod obciążeniem” wielkość próbki 80 × 10 × 4,0 mm, metoda płaska, obciążenie rozciągające: 0,45 MPa)”.
• „ASTM D648-06 Standardowa metoda badania temperatury ugięcia tworzyw sztucznych pod obciążeniem zginającym w położeniu osiowym”, wymiary próbki 127 × 12,7 × 6,4 mm, obciążenie rozciągające 0,45 MPa”.

Musi spełniać następujące normy twardości Rockwella:

• „ISO 2039-2 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie twardości – Część 2: Twardość Rockwella”.
• „ASTM D 785 Standardowa metoda badania twardości Rockwella tworzyw sztucznych i materiałów elektroizolacyjnych” (skala R próbek).

Musi spełniać następujące normy dotyczące zawartości popiołu:

• „ISO 3451-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie popiołu – Część 1: Metody ogólne”.
• „ASTM D5630-13 Papier i tektura – Przyspieszone starzenie – Część 1: Obróbka cieplna na sucho w temperaturze 105 stopni Celsjusza).

Musi spełniać następujące normy w zakresie palności:

• „AD 300-08 Odporność na ogień – Materiały wewnętrzne”.

Odporność na cykle termiczne: Na uformowanym produkcie należy powtórzyć 3 cykle zgodnie z warunkami określonymi w normie i wykazać przewodność zgodną z rodzajem materiału.

Odporność na uderzenia zimna: Uformowany produkt umieszczany jest w komorze niskotemperaturowej w temperaturze minus 3 stopni plus/minus 30 stopnie na 2 godziny. Próbkę umieszcza się w cemencie za pomocą nośnika, a następnie z wysokości 4,4 cm upuszcza się kulkę stalową o wadze 50 N i średnicy 40 mm.

Odporność na wilgoć: Uformowany produkt jest przechowywany w temperaturze 336 stopni plus 40-minus 7 stopni, przy wilgotności względnej 2 procent przez 95 godzin

Odporność na działanie cieczy: Próbka uformowanego produktu jest pokrywana cieczami określonymi w normie.

Musi być zgodny z następującą normą dotyczącą spektroskopii w podczerwieni z transformacją Fouriera (FT-IR):

• Spektroskopia FTIR: całkowite osłabione odbicie, zakres pomiarowy 4.000 ~ 650 cm-1, liczba skanowań 32-krotna).

W przypadku analizatora termograwimetrycznego (TGA) musi on spełniać następującą normę:

• „ISO 11358 Tworzywa sztuczne – Termograwimetria (TG) polimerów”.
• „ASTM E1131-08 Standardowa metoda badania składu metodą termograwimetrii” (szybkość nagrzewania 20 stopni/min, zakres temperatur od temperatury pokojowej do 850 stopni).

W zakresie różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) urządzenie musi spełniać następujące normy:

• „ISO 11357 Tworzywa sztuczne – Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)”.
• „ASTM D3418-21 Standardowa metoda badania temperatur przejścia i entalpii topnienia i krystalizacji polimerów metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej” (szybkość nagrzewania i chłodzenia 20 stopni/min).

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe wchodzące w zakres normy „Hyundai Kia MS213-90 Jakość Under-cover wykonana z żywicy polipropylenowej (PP) uzyskanej w procesie recyklingu”.