Test zużycia liniowego Stellantis D44 5215

Norma „Stellantis D44 5215 Linear Wear Test” opublikowana przez Stellantis, międzynarodową firmę produkującą samochody, utworzoną w wyniku połączenia włosko-amerykańskiego konglomeratu Fiat Chrysler Automobiles i francuskiej Grupy PSA, opisuje metodę badania mającą na celu określenie zużycia pod przyłożonym tarciem liniowym. Podczas tego testu powierzchnia próbki poddawana jest kontrolowanemu efektowi zużycia w określonym środowisku tarcia. Niniejsza metoda badawcza obowiązuje dla wszystkich materiałów i części, których powierzchnie podlegają zużyciu.

Zasadniczo podczas badania próbkę obciąża się określonym środowiskiem tarcia, określoną siłą i określoną liczbą cykli.

Urządzenie badawcze stosowane podczas badania opiera się na aparacie do badania zarysowania zgodnie z normą „ISO 1518-1 Farby i lakiery – Oznaczanie odporności na zarysowanie – Część 1: Metoda stałego obciążenia”. To, czy próbka lub ramię testera się poruszy, nie ma wpływu na wynik; można zastosować obie zasady. Ważne jest, aby mógł poruszać się poziomo i mieć urządzenie do kompresji pionowej dla środowiska testowego. Nośnik środowiska testowego musi posiadać uchwyt na odważniki, które przyłożą wymaganą siłę oraz, w razie potrzeby, uchwyt na odważniki. Prędkość i skok muszą być regulowane, aby osiągnąć wymaganą prędkość i długość skoku.

Medium testowe (ośrodek cierny) jest częścią wymienną, która jest mocowana w urządzeniu zaciskającym. Na końcu ośrodka badawczego zwróconym w stronę próbki umieszcza się środek cierny, np. szczotkę, papier ścierny, skrobak. Szczegółowe opisy znajdują się w standardowych załącznikach (Dodatek A do Załącznika H).

Podczas testu wymagane są następujące informacje: środek cierny (środowisko testowe), długość skoku, liczba cykli, prędkość (cykle/min) i siła nacisku. Dane te należy podać w specyfikacji materiałowej, rysunkach technicznych oraz wszystkich raportach i certyfikatach.

Próbki muszą być reprezentatywne dla mierzonej wielkości. Aby zapewnić taką reprezentację, konieczna jest znajomość podstawowych cech badanej populacji. Kryteria doboru próbek należy podać w protokole z badań, którego treść jest określona. Jeżeli mają Państwo jakiekolwiek wątpliwości co do próbek należy skontaktować się z firmą-matką w celu uzyskania informacji o procedurach jakie należy przestrzegać.

Przygotowując próbkę, należy ją wyciąć z gotowego elementu. Rozmiar i kształt muszą zapewniać właściwy kontakt próbki z nośnikiem. Długość impulsu należy podać w jednym kierunku na powierzchni testowej. Do arbitrażu i wstępnego zatwierdzenia badane są co najmniej trzy próbki, do rutynowych kontroli jakości wystarczy co najmniej jedna próbka. Jeżeli wymagane jest badanie w więcej niż jednym kierunku, w każdym kierunku bada się minimalną liczbę próbek.

Próbki tekstyliów (w tym wyrobów w rolkach ze skóry i tworzyw sztucznych) pobierane są w kierunku wzdłużnym (w kierunku maszynowym) i poprzecznym lub w kierunku osnowy. W przypadkach, gdy nie można określić kierunku maszyny, próbki pobiera się w dwóch, prostopadłych do siebie kierunkach. Do arbitrażu i wstępnego zatwierdzenia badane są co najmniej trzy próbki, do rutynowych kontroli jakości wystarczy co najmniej jedna próbka.

Badanie należy przeprowadzić po co najmniej 23 godzinach kondycjonowania w temperaturze 5 stopni plus/minus 50 stopni i 5 procent plus/minus 24 procent wilgotności względnej.

Podczas badania elastomerów okres utwardzania pomiędzy badaniem a wulkanizacją (nałożeniem powłoki) musi wynosić co najmniej 72 godziny. Przed badaniem próbki należy przechowywać w temperaturze 23 stopni plus/minus 5 stopni przez 8 godzin, po czym nie należy obserwować żadnych plam.

W przypadku wszystkich innych materiałów należy zastosować odpowiednią specyfikację materiałową.

Zanurzenie w cieczy testowej jest konieczne tylko wtedy, gdy jest to określone na odpowiednim rysunku technicznym lub specyfikacji materiałowej. Próbki należy zanurzyć w temperaturze 10 stopni plus/minus 1 stopni na 23 plus/minus 5 sekundę, a następnie suszyć na powietrzu w temperaturze 1 stopni plus/minus 23 stopni przez 5 godzinę. Ciecz musi być wyraźnie zidentyfikowana na podstawie składu chemicznego lub odpowiedniej specyfikacji materiału. Płyn jest opisany w specyfikacji materiału lub na rysunku.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Stellantis D44 5215 Linear Wear Test”, z przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.